Showing posts sorted by relevance for query බ්ලොගර්. Sort by date Show all posts
Showing posts sorted by relevance for query බ්ලොගර්. Sort by date Show all posts

Monday, October 4, 2021

බ්ලොග් අඩවියක් නිර්මාණය කරගන්නේ කෙසේද (ස්ක්‍රීන් ෂොට් සහිතයි)


මේ ලිපිය ලියන්නේ අපේ ආදරණීය තට්ටයා අයියා ගේ යෝජනාව අනුව...

තමන්ට ම කියා බ්ලොග් අඩවියක් හෝ විවිධ විෂයයන් සඳහා බ්ලොග් කිහිපයක් තිබීම වැදගත්. ඒ ගැන මම වෙන ම කියන්න යන්නේ නෑ. ඒක මේ ලිපියේ අරමුණ නෙවෙයි. කොහොම හරි, "මාත් බ්ලොග් එකක් අටවගන්න ඕනෙ" කියා අදහස් කරන කෙනෙක් නෙව මේක කියවනවා ඇත්තෙ. ඒ නිසා පියවරෙන් පියවර ඒ ගැන කියා දෙන්න (ඒ කියන්නෙ මං දන්න තරම කියා දෙන්න) පටං ගන්නව ඕං.

බ්ලොග් එකක් අටව ගන්න අනුග්‍රහය දක්වන සයිට් මහ ගොඩක් තියෙනව මං දන්න තරමින්. මෙයින් මම දන්න හැටියට පරණ ම එක වර්ඩ්ප්‍රෙස් (wordpress.com) වන අතර, වැඩිම ජනප්‍රියතාවක් ඇති එක ගූගල් විසින් හදා තියෙන බ්ලොගර් (blogger.com) ය.

මං කියවා තියෙන සුවිශේෂී වර්ඩ්ප්‍රෙස් බ්ලොග් එකකට සහ බ්ලොගර් බ්ලොග් එකකට ලිංක් මෙතන උදාහරණ විදිහට පළ කරනවා.

ඔය අතරින් බ්ලොගර් මඟින් බ්ලොග් සයිට් එකක් හදා ගැනීම සහ පවත්වාගැනීම ගැන උපදෙස් මම දන්න විදිහට මෙතන තමුන්නාන්සෙලාට සඳහන් කොරන්ඩ කැමතියි...

මුලින් ම යන්ඩ, https://blogger.com සයිට් එකට. මම දන්න හැටියට එයිට කලිං තමුන්ට ගූගල් එකවුන්ට් එකක් හෙවත් ජීමේල් ගිණුමක් තිබීම අවශ්‍යයි. 


ඔය කියපු වෙබ් පිටුවට ගියාම දකින්න පුළුවන්, දකුණු පැත්තෙ ඉහළම කොනේ තියෙනව, "අස්සං කරල ඇතුල් වෙන්ඩ" හෙවත් "sign in" කියල එකක්. මැද තියෙනව "පබිලිස්, ඔයාගෙ පැෂන් ගෙඩි පාරෙ" කියල ගහල. එයිට පහළින් තියෙනව "ඔයාගෙ බ්ලොග් එක හදන්ඩ" කියල තැඹිලි පාට බටන් එකක්, තමන් කරන්ඩ යන දෙයින් යහපතක් ම වෙන්ඩ ය කියල අධිෂ්ඨාන කරගෙන, දෙයියන් බුදුන් සිහිකරගෙන ඒ බටන් එක එබීම තමයි කරන්ඩ තියෙන්නෙ. 

දෙයියනේ කියල ඒ බටන් එක එබුවාම, යනව "අස්සං කරල ඇතුල් වෙන්ඩ" සංවාද කොටුව හෙවත් සුද්ධ සිංහලෙන් කියනව නං, "sign in ඩයලොග් බොක්ස් එකට. එතන තමුංගෙ ජීමේල් ඇඩ්‍රස් එක ඇතුල් කරලා, ඊළඟට එන ඩයලොග් බොක්ස් එකට, ඒ ජීමේල් එකේ පාස්වර්ඩ් එක හෙවත් තරු කීපය ඇතුල් කරලා, නමෝ විත්තියෙන් ඔන්න බ්ලොගර් සයිට් එකට ඇතුල් වෙන්ඩ පුළුවං.

ඔන්න එතකොට විවෘත වෙනවා, බ්ලොගර් ඩෑෂ්බෝඩ් එක. එතන ඩිෆෝල්ට් පෙන්නන්නෙ, රීඩිං ලිස්ට් හෙවත් අපි කියෝන, එහෙමත් නැත්තං, අපි ෆලෝ කරන බ්ලොග් ලැයිස්තුව. ඒ බ්ලොග්වල අලුත් පෝස්ට් ටික එතන පෙන්නනව. 


ඩෑෂ් බෝඩ් එකේ වම් පැත්තෙ ඉහළ හරියට වෙන්න තියෙනව, "බ්ලොගය තනන්න" එහෙමත් නැත්තං create blog  කියල එකක්. පිංතූරෙ මම රතු පාටට රවුං කරල තියෙන්නෙ ඒක.

ඒක ක්ලික් කළහම එනව සංවාද කොටුවක්, එතන ඇතුළත් කරන්න ඕනෙ, තමුංගෙ බ්ලොග් එකට දාන්න හිතාගෙන ඉන්න නම. ඒ නම තමයි හැම තැනදි ම තමුං‌ගෙ බ්ලොග් එක හඳුන්වන්න යෙදෙන්නෙ. ගොඩක් අය මහ අමුතු විකාර නං දානව. "කාමරයක් කුළියට දීමට තිබේ", "නිදි ගෙ පංචතන්තරේ", "හොක්කියාව", "විසිරි සිහින", "නයාගෙ ලටපට", "කොළොම්පුරේ", "කරාබුනැට්ට", "තට්ටයගෙ කෝළම", "යාංහෑල්ල" ඔය විදිහෙ විකාර නම් වලින් කීපයක්. 


ඔන්න ඉතිං නමක් දීලා, "ඊළඟ" හෙවත් next ක්ලික් කළහම එනව, තමුංගෙ බ්ලොග් එකට යූආර්එල් එකක් ඇතුල් කරන්න. මෙතනදි, අපට කැමති නමක් ඉංග්‍රීසියෙන් දෙන්න ඇහැකි අතර, ඒ නම වෙන කෙනෙක් දාගෙන නැත්තං අපට හිමි වෙනව. ඒ නමට පස්සෙං ".blogspot.com" කොටස එකතු වෙලා, අපේ බ්ලොග් එකේ යූආර්එල් එක හැදෙනව. ඒක තමයි පසු කාලෙකදි, අපේ බ්ලොග් එකේ ලිංක් එක කාට හරි දෙනවනං, හරි වෙන තැනක ලිංක් කරනවනං හරි යොදාගන්න ඕනෙ.


ස්ක්‍රීන් ෂොට් දැමීම සඳහා පියවරෙන් පියවර මේ බ්ලොග් එක තනමින් සිටිද්දී, මේ පියවරේදි බ්ලොගර් මුත්තා මට එරර් එකක් දුන්නා. "ෆීල්ඩ් එකට දුන් වැල්‍යූ එක වැරදියි" කියලා. මොන දේ කරල බැලුවත් හරි ගියෙ ම නෑ. නමුත් මේ ස්ටෙප් එක හරියට කරගත්තොත් මේ විදිහෙ තැනකට එනව.


බ්ලොග් එකක් හදපු ගමං ම ඔය මැද තියෙන පෝස්ට් ටික එන්නෙ නැති බව කරුණාවෙන් සළකන්ඩය. එතන ඒ තියෙන්නෙ මං මෙච්චර කාලෙයක් දුක් මහන්සියෙං දාඩිය මුගුරු දාගෙන, ඉණට වස්තරෙයක් නැතුව, බඩට කන්ඩ නැතුව ලියාගත්තු පෝස්ට් ඩිංගය. 

ඔතන මම රතු පාටින් මාක් කරල තියෙන ටූල් ටික මහ බැංකුවෙ ටූල් තරම්ම වටින අතර, වැදගත් ම වෙන්නෙ, "තීම්", "ලේයවුට්", "සෙටිංස්" සහ "නිව් පෝස්ට්" කියන අයිටම් ටිකය.

තීම් කියන ටූල් එකට ගියාම බ්ලොගර් මෙච්චර කාලෙයක් හදල තියෙන තීම් ටික අපට පෙන්නනවය. එයිං  තමුන්ට ලස්සනයි කියා හිතෙන තීම් එකක් දාගත්තම, ඒක කස්ටමයිස් කරලා, පසුබිම් පින්තූරය, අකුරු සයිස්, අකුරුවල පාට, එක එක කොලම්වල දිග ආදිය තමුන්ට හොඳ විදිහට හදා ගන්ඩ පුළුවං ය. මං නං වැඩිය ම කරන්නේ හැම කෙනෙකුටම බලන්න පහසු වෙන විදිහට, කුඩා ම මොනිටරේ ගාණට හැම එකක ම දිග පළල ‌හදා ගන්න එක සහ, හැම දෙනාටම අපහසුවකින් තොරව කියව ගන්න ඇහැක් වෙන විදිහට අකුරු සයිස් ටිකක් ලොකු කරලා, හයි කන්ට්‍රාස් නොකර තියන එක ය.



ඉතාම වැදගත් දේ වෙන්නෙ, අපි එතන කරන හැම වැදගත් ඇජස්මන්ට් එකක් ම, පහල දකුණු පැත්තෙ තියෙන පුංචි ඩිස්කට් එක ක්ලික් කරලා සේව් කරගන්න එක ය. 

තීම් එක කස්ටමයිස් කරන තැන ම, ලේයවුට් ද තියෙනවා ය. එතනිං කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ දැනට තමුංගෙ බ්ලොග් පිටුවේ තියෙන ගැජට් හෙවත් අංගෝපාංග වෙනස් කරගන්න එක විතරය. අලුතින් ගැජට් එකතු කරගන්න පුළුවන් වෙන්නේ ඉහළ පිංතූරේ හෙවත්, බ්ලොගර් ඩෑෂ්බෝඩ් එකේ මුල තියෙන ලේයවුට් අයිකන් එක ක්ලික් කිරීමෙනි. ඔතනින් බ්ලොග් කියවන උදවියට වඩාත් ම වැදගත් වෙන්නේ, ෆලොවර්ස් ගැජට් එක ය. 

තමුන්ට ගැජට් එකක්  ඕනෙ තැනට ගිහිං, "ඇඩ් අ ගැජට්" කියන එක ක්ලික් කළහම එනව මේං මේ ලිස්ට් එක. ෆලොවර්ස් ගැජට් එක මං රතු පාටිං රවුං කරල තියෙනව.


අපි කාගෙ හරි බ්ලොග් එකකට ගියොත්, ආපහු සැරයක් එතනට ගිහිං කියවන්න තරම් දේ තියෙනවයි, වටියි, හොඳයි, කියල හිතෙනවනං, අපට ඒ බ්ලොග් එක ෆලෝ කරල එන්ඩ පුළුවං. එතකොට බ්ලොගර් ඩෑෂ් බෝඩ් එකේ පෙන්නනව ඒ බ්ලොග් එකේ අලුතිං ලිපියක් වැටුණු ගමං. 

අත්ථානං උපමං ඛත්වා කිව්වා වගේ, අපේ බ්ලොග් එක ගැනත්, ඒක කියවන්න එන උදවියට ඒ පහසුව ලබා දෙන්න තමයි, ෆලොවර්ස් ගැජට් එක එල්ලන්නෙ.

තව වැදගත් ගැජට් එකක් තමයි, බ්ලොග් රෝල කියා සිංහලෙන් හඳුන්වන, blog list ගැජට් එක. එතන, අපි ෆලෝ කරන බ්ලොග්වල ලැයිස්තුවක් පෙන්නනවා. එමඟින් අපට පුළුවන් අපි ෆලෝ කරන බ්ලොග්වලට අලුතින් ලිපි පළ වුණු වහාම දැනගන්න. ඒ වගේ ම තමන් ෆලෝකරන බ්ලොග් ගැන, තමන්ගෙ බ්ලොග් එක කියවන්න එන හැමෝම අතරේ නොමිලේ පබ්ලිසිටියක් ලබා දෙන්නත් මේක වැදගත්.


ලේයවුට් එකේ තියෙන ප්‍රයෝජනවත් ගැජට් ගැන හොඳ අවබෝධයක් ගන්න හොඳ ම විදිහ තමයි, පරණ බ්ලොග් එකකට ගිහිං නිරීක්ෂණය කරන එක.

නරි හාමිගෙ බලවත් ඉල්ලීම මත බ්ලොගර් ඩෑෂ් බෝඩ් එකේ තියෙන සෙටිංස්වව පින්තූර මෙහි පහතින් පළ කරනවා. ඔයින් වැඩිහරියක් මම කරල බැලුවෙ නැති සහ දන්නැති දේවල් තියෙන්නෙ. එතනත් මට පේන විදිහට වැදගත්ම දේ තමයි යූසර් ප්‍රොෆයිල් එක. එතනින් තමන්ගෙ ප්‍රොෆයිල් නම සහ පින්තූරය ඇඩ් කරගන්න පුළුවන්, තව තව විස්තරත් එක්ක. ඒ ප්‍රොෆයිල් එක තමයි, වෙන බ්ලොග් එකකට ගිහින් කමෙන්ට් කරද්දි පෙන්නන්නෙ. සමහරු නම් සමහර වෙලාවට ඇනොනිමස් කමෙන්ට්ටුත් දානව.













හොඳයි... ඔය විදිහට බ්ලොග් එකක් හදාගත්තට පස්සේ තියෙන වැදගත් ම දේ තමයි, පෝස්ට් එකක් හෙවත් ලිපියක් ලියන එක. ඒක කරන්නෙ, අර බ්ලොග් ඩෑෂ් බෝඩ් එකේ වම් පැත්තෙ උඩ තියෙන new post කියන තැන ක්ලික් කිරීමෙන්.

ඒක ක්ලික් කළහම එනවා, පෝස්ට් එඩිටර් එක. ‌ඒකෙ ටයිටල් කියන තැන ලිපියෙ මාතෘකාව ලියලා, පහළ ‌හිස් ඉඩේ ලිපිය ලියනවා. ඒකෙ අකුරුවලට එක එක දේවල් කරන්න උවමනා ටූල්, ටූල් බාර් එකේ තියෙනවා.

ඉතාම වැදගත්, ලිපියට පින්තූරයක් ඇඩ් කරනවා නම්, කොපි පේස්ට් නොකර, ඉහළ තියෙන චූටි කඳු දෙකක් තියෙන ටූල් එක ක්ලික් කරලා පින්තූරය ඇඩ් කරන එක. ඒ ළඟ ම දකුණු පැත්තෙ තියෙනවා වීඩියෝ එකක් ඇඩ් කරන ටූල් එක, වම් පැත්තෙ ටූල් එකෙන් පුළුවන් ලිංක් එකක් ඇඩ් කරගන්න. ඒ ටූල් ටික මම පහළ පිංතූරෙ කහ පාටින් රවුම් කරලා තියෙනවා. 


වඩා සුදුසුයි, බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් ලියලා, ඒක ප්‍රිවීව් කරලා බලලා, අවශ්‍ය සංශෝධන කරලා, පබිලිස් කරන එක. උවමනානම් පුළුවන් එකදිගට පෝස්ට් දෙක තුනක් ලියලා තියාගෙන, පස්සෙන් පහු එකින් එක පළ කරන්නත්. උවමනා නං, පබිලිස් කරන එක ෂෙඩූල් කරල තියන්නත් පුළුවන් පස්සෙ නියමිත දවසක නියමිත වෙලාවකට පබිලිස් වෙන්න. ඒ ෂෙඩූල් කිරීම කරන්න ටූල් එක තියෙනව, පෝස්ට් එඩිටරේ දකුණු පැත්තෙ.

ඉතාම වැදගත්, පෝස්ට් එඩිටරේ දකුණු පැත්තේ තියෙන "ලේබල්" කියන කොටස. තමන් විවිධ විෂයයන් ගැන ලියනව නං, තමන්ගෙ පෝස්ට් එකට දාන්න පුළුවන් ලේබල් එකක් හෝ කීපයක් මෙතන ටයිප් කරන්න පුළුවන්. පස්සෙ ඒ ලේබල්වලට ම ගැළපෙන තවත් ලිපි ලියනවානම්, ඒ ලිපිවලටත් ඒ ලේබල් ම තෝරලා ඇඩ් කරන්න පුළුවන්. එතකොට අපට එක ම ලේබලේ යටතෙ වර්ග කරන්න පුළුවන් ලිපි මාලාවක් ලැබෙනව. 

අර මං උඩිං කිව්ව ලේයවුට් එක යටතේ, ලේබල් ගැජට් එක බ්ලොග් පිටුවට දාල තිබ්බනං, කියවන කෙනා ට, තමං කැමති ලේබලයක් යටතේ තියෙන ඔක්කොම ලිපි එක දිගට කියවන්න පහසුව ලැබෙනව.

බ්ලොග් එකක් හදන හැටි සහ ලිපි ලියන හැටි ගැන ඔය. ලියනවා වගේ ම, කියවීමත් බ්ලොගර් කෙනෙකුගේ ජීවිතයේ අංගයක් නෙව. එහෙම කියවන්න ගිහිං, ඒ කියවන දේ ගැන තමන්ට කියන්න තියෙන දේ කමෙන්ට් හැටියට එතන ටයිප් කරලා එන්න පුළුවන්. පස්සෙ වෙලාවක ගිහිං, ඒ කමෙන්ට් එකට ලැබුණු පිළිතුරුත් කියවලා සංවාදයක් ඇති කරගන්න පුළුවන්. ඔය විදිහෙ කමෙන්ට් සංවාදවලට ඉතාම ප්‍රසිද්ධ, මදුමදාවියගෙ රසසරණිය, ගිහිං බලන්න...

ඔය විදිහට කමෙන්ට් කරද්දි තමන්ගෙ බ්ලොග් එක හඳුන්වාදීමත් වැදගත්. තමන් මුලින්ම නම් ඒ බ්ලොග් එකට කමෙන්ට් කරන්නෙ, "මම අහවලා, මගෙ බ්ලොග් එක මේකයි" කියලා හැඳින්වීමක් කරන එක හොඳයි. එතකොට ඒ බ්ලොග් එක කියවන්න එන අනික් උදවියත් දැනගන්නවා මේ විදිහෙ බ්ලොග් එකක් තියෙනව කියලා. ඒ විදිහට තමන්ගෙ පාඨක පිරිස වැඩිකරගන්න පුළුවන්. 

ඒ වගේ ම තමනුත් අනික් බ්ලොගර්ස්ලා ධෛර්යමත් කරන්න කමෙන්ට් කිරීම වැදගත්. මොකද, කියවන්න එන කට්ටිය අඩු වෙනවිට සහ තමන්ගෙ ලිවීම කවුරුවත් අගය කරන්නෑ වගේ දැනෙනකොට ලිවීම අධෛර්යවත් වෙන එක ස්වාභාවිකයි.

ඒ වගේම තමන්ගෙ ලිවීම ගැන ප්‍රසිද්ධ කරන්න පුළුවන් බ්ලොග් පෝස්ට් එකේ ලිංක් එක ෆේස් බුක් වැනි සමාජ මාධ්‍යවල පළ කිරීමෙන්...

ඔන්න එහෙනං, ආධුනික බ්ලොග් කරුවෙකුට මං දන්න දේ කියා දීම මෙතනින් අවසානයි. තව දුරටත් ටෙක්නිකල් ප්‍රශ්න ආවොත් කරුණාකර අර දොරකඩ ගහේ මූකලන් බස්සා හෝ බුරතීනෝ අමතා නිරාකරණය කරගන්නා ලෙස කාරුණිකව දන්වමින්, මගේ වචන සුවල්පය මින් අවසන් කරනවා.

Wednesday, July 16, 2014

බාප්පගේ සත්ත්ව පාලනය - ඉවරයක් නැති ගජබින්නාලංකාරයෙන්

බ්ලොගර් මුත්තා මට එවලා තිබ්බා කවියක්...

අනේ ඩ්‍රැකි මල්ලේ
උඹටත් බ්ලොගක් ඇත්තේ
මොකදැයි කරන්නේ
පොස්ට් නැතිවී වේලියන්නේ...

කියලා.

ඒක දැකපු ගමං මටත් බ්ලොගක් තියෙන බව මතක් වු‍නා.

ඕං ඉතිං කාලෙකිං බාප්පගෙ තවත් කතාවක් ‍අරගෙන මේං මං ආවා.

මේ කියන්නෙ බාප්පලා කන්තලේ ගස් කැපිල්ලට පස්සෙ, කන්තලේ වගා කිරීමටත් පස්සෙ, ආපහු ගමට ඇවිත් ගෙදර වත්ත පිටියෙ වගා කරගෙන දැහැමෙන් සෙමෙන් අඩියක් පුඩියක් ගහගෙන හිටිය කාලෙ. ඩ්‍රැකියගෙ බාප්පගෙ හොඳම යාලුවෙක් තමා මහත්තයා මාමා. මහත්තයා මාමාට තිබුණෙ පර්චස් දහයයි ඉඩම. හැබැයි එයා ඒකෙ හැදුවා හරක්, එළුවො, කුකුළො, ගිණි කුකුල්ලු, තාරාවො... ආදී සත්තු වර්ග ගණනාවක්. බාප්පටත් එකසැරයක් දුන්නා එළු පැටියෙක්.

http://bzupages.net/attachments/
12217d1262042203-goat-funny-animal-picture-4-.jpg

බාප්පා ඉතිං හරි ආදරෙන් මේ එළු පැටියව හදාගත්තා. ඒ කාලෙ බාප්පා ධනාත්මක චින්තනය ගැන මාර උනන්දුවකින් හිටියෙ. ධනාත්මක චින්තනය අඩංගු වුණු දේශන පටිගත කරපු කැසට් එහෙම ගෙනත් බාප්පා අහනවා. ඉතිං එළු පැටියටත් පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම උදේ හවස අහන්න ලැබුණෙ එව්වා. අන්තිමේ බාප්පා ධනාත්මක චින්තනය අත්ඇරියා. එළුවා අත්ඇරියෙ නෑ. ඌ අනිත් එලුවො වගේ "බෑ... බෑ..." කියන්නෙ නැතුව "හා... හා..." කියන්න පටන් ගත්තා.

මේක දැකපු බාප්පට මාර අදහසක් ආවා. එලුවගෙ උපන්ගෙයි පුරුද්ද අත් අරින්න පුළුවන් වුනා නං, වෙන සත්තුත් එහෙම පුරුදු කරන්න පුළුවන් වෙයි නේද කියලා. එයාගෙ ඊළඟ ඉළක්කය උනේ මාලුවෙක් ගොඩබිමට පුරුදු කරන එක.

ඉතිං බාප්පා දැළක් දාලා අල්ලගත්තා හුංග පැටියෙක්. (මාදු ග‍ඟෙන් නෙමෙයි, වත්ත පහළ ඇළෙන්) ඇති කරනවත් වෙලා, ටිකක් සැර වැර තියෙන සතෙක් ඇති කරන්න එපැයි? මුලින්ම බාප්පා, හුංගව දවසකට තප්පර දෙකක් වතුරෙන් පිට තිබ්බා. සතියක් විතර යනකොට හුංගා ඒකට හොඳටම පුරුදු වුනා. ඊට පස්සෙ ඒක තප්පර හතර, තප්පර හය, තප්පර අට... ඔය විදියට ටිකෙන් ටික වැඩි කරලා, මාසයක් විතර යනකොට හුංගා ගොඩබිමට හොඳටම හුරු වුනා. මාස දෙකක් විතර යද්දි ඌට පැයක් දෙකක් ගොඩබිම ඉන්න පුළුවන්. ඒ එක්කම බාප්පා හුංගව දම්වැලට පුරුදු කළා. මාස හයක් විතර යද්දි බාප්පා හුංගව දම්වැලෙන් ගැටගහගෙන කඩමණ්ඩිය පැත්තෙ එහෙම යන එන එක කාටත් පුරුදු දර්ශනයක් වුනා.

ශෝකදායක සිද්ධියක් වුනේ ඔය අතරෙදියි. දවසක් බාප්පා අඩියකුත් ගහලා වෙලෙන් පැනලා එනවා, පුරුදු පරිදි හුංගවත් දම්වැලෙන් ගැටගහගෙන. දෙන්නම වැනි වැනී ඒදණ්ඩෙන් එගොඩ වෙනකොටම, මාලුවා ලිස්සලා වැටුනා වතුරට. අනේ ඌට හොඳටම වතුර පෙවිලා, හුස්ම හිරවෙලා, බාප්පා දම්වැලෙන් ඇදලා ගොඩ ගනිද්දිත්, හුංගා මැරිලා.

වැඩිපුර බලපු ලිපි