Wednesday, July 28, 2021

වෙඩිල්ල - මුකබාණා, බුරතීනෝ, නිදි, සිරිබිරිස් ඇතුළු උනන්දුවක් දක්වන සියල්ලන්ගේ ම ලාම්පු සංවේගය උදෙසා...

විභාගයෙන් බාගෙයක් ම ඉවර වේගෙන යන අතර, (තව ඉරිදාවල් දෙකක් තියෙනව...) මේං මෙතන ඇති වෙච්ච කතා බහක් එක්ක මේ පෝස්ට් එක පළ කරන්ඩ සෑහෙන කුතුහලාත්මක උනන්දුවක් ඇති වුණා. 

මේ පළ කරන්ඩ යන්නේ ඩබ්ලිව්. ඒ. සිල්වා ගේ කථා රත්නාකරය කියන කෙටිකතා සංග්‍රහයේ තුන්වෙනි පොත වන "අමෘත හස‍්තය" කියන පොතේ තිබුණු ඉතාම විශිෂ්ඨ සහ ක්ලැසික් රහස් පරීක්ෂක කතාවකට කදිම ආදර්ශයක්.

මේ පොත අපේ තාත්තා අරං තියෙන්නෙ 1975දි. (තාත්තගෙ යාලුවෙක් මේක ඉල්ලගෙන ගිහිං, අමතක කරලා, උජාරුවට එයාගෙ නමත් ගහගෙන ඉද්දි, තාත්තට ආයෙම හම්බෙලා ආපහු ගෙදර අරං ඇවිත්. ඒ්කයි ඔය මුල පිටුවෙ තියෙන නම ඉරි දෙකකින් කපල තියෙන්නෙ.) මේ පොතේ මුද්‍රණය 1958. වැඩි කතා බහකින් තොරව, පොතේ පිටකවරයේ ඉඳන් සම්පූර්ණ කතාව පහතින් පළ කරනව.


















Thursday, July 1, 2021

අවසානයක් නොවේ - 35

රීරි යකා ට හිසින් සංඥා කරමින් ඉන්ද්‍ර නැඟී සිටියේ ය. ඔහු අනුව ටිරෙල් ද, අග්නි ද, රුද්‍ර ද, ගුහාවෙන් පිට වූ හ.

 34 කොටස...

"අග්නි තමන්ට පැවරුණු කොටස ඉතා ම කදිමට ඉටු කළා..." ඉන්ද්‍ර කීවේ ය. 

රුද්‍ර ඉන්ද්‍රගේ දෑස් දෙස තියුණු ලෙස බලා, හිස සලා එකඟ විය. අග්නි ඉවත බලා ගත්තා ය. ඇගේ දෑසේ කලින් පැවති කෝපය තවත් නොවීය. ඒ වෙනුවට එහි පැවතියේ පාලු අඳුරු බවකි.

"දැන් අපි ඉක්මන් විය යුතුයි." රුද්‍ර කීය. "අපට හැම කෙනාගෙ ම ශක්තිය මේ වෙලාවෙ අවශ්‍යයි..." ඔහු අග්නි ගේ දෑස් දෙස කෙලින් බැලී ය. 

කිහිපවරක් තදින් ඇසිපිය ගැසූ අග්නි ඇසි බැම වකුටු කොට ඔරවා බැලුවා ය. "මට මොනවත් වෙලා නෑ." ඈ තමාගේ අතින් අල්ලාගන්නට ගිය ශක්ති ගේ ඇඟිලි ගසා දැමුවා ය. "මේක ඉවර කරමු. ලෝකී හැම දෙයක්ම ඉවර කරන්න කලින්..."

ශක්ති තෙත්වූ දෑසින් රුද්‍ර දෙස බැලුවා ය.

*        *        *

ලක්දිව යක්ෂයන් යහමඟට ගැනීම ට, යම හෙවත් සුමන සමග පැමිණි ගෞතම නම් දාර්ශනිකයා එතෙක් දිවයිනේ පැවති විනාශකාරී යුද්ධ මාලාව අහිංසාවෙන් සංසිඳුවී ය. අමරණීය රණශූරයන්ගෙන් සැදුණු දේවමණ්ඩලය තමන් මෙතෙක් නොදුටු විරූ දර්ශනයකින් සිදු කෙරුණු ප්‍රාතිහාර්යය කෙරෙහි පැහැදුණහ. තමන් දන්නා හොඳම සහ උසස්තම දෙයින් ගෞතම නම් බුද්ධිමතා පිදීමට සැරසුණු ඔවුන්, ඊට තෝරා ගත්තේ දිවයිනේ මධ්‍ය මණ්ඩලයේ සුන්දරතම ස්ථානයයි. 

ලක්දිව ඕනෑම උස් තැනක බැලූ විට දැකිය හැකි සුවිශේෂී කන්දක් පිහිටියේ ය. දිවයිනේ සිට දින දෙකක් යාත්‍රා කළ විට මුහුද ට ද එය දිස්වේ. මානවයන් දියුණු සමාජ ජීවීන් වන්නට පෙර අතහැර දමා තිබූ ලෙණක් එහි පැවති බව දැන සිටියේ දේව මණ්ඩලය පමණකි. ඔවුන්ගේ මගපෙන්වීමකින් තොරව එහි යන්නෙකු මංමුලා කර, දින ගණනාවක් තිස්සේ හිස හැරුණු අත ඇවිද්දවීමෙහි සමත් උපක්‍රම, ගුහාවේ සිට යොදුන් කිපයක වටප්‍රමාණයේ යොදවා තිබේ. එහෙයින් ම එහි හාත්පස පැවති නිර්මලත්වය මානවයන්ගේ අතින් කිසි දිනක කිළිටි නොවී ය.

හිරු අවර දෙසට හැරෙන්නට පෙර, ගෞතම තුමන් මියුරු ආහාරයෙන් පිදූ දෙවි වරු, අවසන, තමන් හට පිදිය හැකි උසස්තම දෙය ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ අහිංසාවාදියා වෙත පිළිගැන්වූ හ.

ඉන්ද්‍ර, අග්නි, වරුණ සහ යම ගේ දෑස් දෙස මාරුවෙන් මාරුවට මොහොතක් නිහඬ ව බලා සිටි ගෞතමයෝ, සිය උපස්ථායකවරයා ඇමතූ හ.

"ආනන්ද,"

"ගුරුතුමනි,"

"ගෞතමයන්හට ගිණිය නොහැකි තරමේ කාලයක් ජීවත් වීමෙහි අවස්ථාව උදා වී තිබෙනවා."

සිය ගුරුතුමා උදෑසන යක්ෂයන්හට සිදුකළ දේශනාව නැවත නැවත මෙනෙහි කරමින්, සිතෙහි ධාරණය කරගනිමින් සිටි ගෝල නම, ‌සුළු වේලාවකට විපිලිසර විය. එම මොහොත් කිහිපය තුළ සිය තීරණය ගත් දාර්ශනිකයා හිස එසවී ය.

"යහපත් දෙවියනි... ඔබ දුන් ආහාර මා පිළිගත්තේ ඒ කෙරෙහි ඇලීමකින් හෝ කැමැත්තකින් නොවේ. හුදෙක් ඒ මාගේ දිවිය පවත්වාගැනීම උදෙසා ය. මන්ද, දින කිහිපයකට වඩා කුසගින්නේ සිටීම අත්ථකිලමථානුයෝගය නම් අන්තය වන නිසාත්, ඉන් මාගේ දිවිය කෙළවර වන බව මා දන්නා නිසා ත්... එහෙත් දැන් ඔබ මේ පිළිගන්වන දෙය පිළිගැනීම මා හට උචිත නොවේ. එයින් මාගේ දිවිය ඉතාම දීර්ඝ කාලයක් පවත්වාගැනීමේ ඇල්ම සහ තෘෂ්ණාව මා තුළ හට ගත හැකි වන හෙයින්... ඒ නිසා..." උන්වහන්සේ ගේ දෑස් දයාවෙන් සහ ආදරයෙන් පිරී ගොස් ඇති බව අග්නි දුටුවා ය. "...ඒ නිසා, මා ඉතාම කරුණාවෙන් මෙය ආපසු ඔබට ම පවරනවා. ඔබ මේ ලබාගෙන ඇති අමරණීයත්වය සියලුම ලෝකවාසීන් ගේ යහපත වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමට ඔබට ලැබී ඇති තෑග්ගක් ලෙස දකින්න."

භාරතයේ සිට පැමිණීමෙන් ද, උදෑසන කරන ලද මහා යුධ සංසිඳුවීමෙන් ද විඩාපත්ව සිටි දාර්ශනිකයා දිවා ආහාරයෙන් පසු මඳක් සැතපුණ හ. උන්වහන්සේ අසල වාඩි වූ උපස්ථායක, එතුමන්ට පවන් සළමින් ම නිදි කිරා වැටෙන්නට විය. තම සිත් තුළ පිරී පැවති භක්තියෙන් මෙහෙයුනු දෙවිවරු සතර දෙන, ගෞතමයන්හට නමස්කාර කරන ඉරියව්වෙන් සිටින තමන්ගේ රූප එහි මවා තබා, දිවා ගුහාවෙන් පිටවූ හ. 

https://www.flickr.com/photos/udaraseneviratne/6153560690/

සවස් කල නින්දෙන් අවදිවූ ගෞතමයෝ දෙවිවරුන් කර ඇති මායාව දැක සිනා පහල කළහ. කුමාර අවදියේ පටන් තමන් තුළ පැවති විනෝදශීලීත්වය මෙනෙහි කළ එතුමා, නමස්කාර කර සිටින දේව රූපයන් හට දහම් දෙසන ලීලාවෙන් සිය රූපය මවා තබා, ආනන්දයන් ද කැටිව ලෙණෙන් බැහරව, කඳු මුඳුන දෙසට ගමන් කළහ.

*        *        *

මිත්‍ර හෙවත් උඩුමුල්ලේ රාළගේ මනසේ පැවති මතකයන් සියල්ල උකහාගැනීමට ලෝකී හට කාලය මඳ වූව ද, දිවා ගුහාවේ පිහිටීම සම්බන්ධ තොරතුරු සියල්ල ලබාගැනීමට ඔහු සමත් විය. ගංතලාවේ දිසානායක රටේ මහතාගේ වළව්වේ මිදුලේ සිට අතුරුදන් වූ ඔහු නැවත මතු වූයේ එම ගුහාවේ පිවිසුම අසළිනි. 

සුන්දර මලින් ගැවසි නා, පුවඟු, සල්, සපු ආදී තුරුවැලින් ගැවසි හාත්පස මල් සුවඳින් පිරුණි. සාවුන්, මීවින්නන් හා මුවන් නොබියව අවට තණපත් බුදිමින් ගැවසුණ හ. බටිති, කොවුල් ආදී කුරුල්ලන්ගේ නාදයන් විටින් විට නැඟුනේ ගස්වල පාත් අතුපතරිනි.

ලෝකී ඒ වන විට සිය නියම වෙසට පෙරැළී සිටියේ ය. මොහොතක් දෙකක් ගුහාවේ මුවවිට අසළ පොරොත්තු වූ හෙතෙම, දිගු හුස්මක් ගෙන ලය පුරවා ගත්තේ, සෙමෙන් සෙමෙන් ‌ගුහාව තුළට පිය නැඟුවේ ජයග්‍රාහී මඳහසකින් අලංකාර වූ මුහුණකිනි.

ගුහාවේ අභ්‍යන්තරයට මඳ දුරක් යත්ම, නෝර්ඩික් දෙවියා ගේ සවණට වැකුණේ ශාන්ත, සන්සුන් පිරිමි කටහඬකි. මාධූර්යයෙන් සහ පෞරුෂයෙන් පිරි භාෂාවකින් කියැවුණු එහි එක් වචනයක්වත් ලෝකී හට තේරුණේ නැතත්, ගුහාව තුළ තමන් තනි නැති බව නම් පහසුවෙන් සළකාගත්තේ ය. එතැන් සිට ඔහු ඉදිරියට ගියේ තබන තබන සෑම පියවරක් පාසා ම සැළකිලිමත් වෙමිනි.

අඩි කිහිපයක් ඉදිරියට යද්දී, ලෙණ ඇතුලට පැවති මාර්ගයේ නැම්මක් ලෝකී දුටුවේ ය. ඒ දෙසට ළං වෙද්දී වංගුවත් සමඟ පාර දෙකට බෙදෙන බව දැකිය හැකි විය. 

නෝර්ඩික් දෙවියා සිය අතෙහි වූ කුඩා යෂ්ඨියෙන් ගල් ගුහාවේ බිත්තියට තට්ටු කළේ ය. එසෙැණින් එම දණ්ඩ අග ගිණි දල්ලක් හට ගත්තේ, ගුහා අභ්‍යන්තරය එළිය කරවමිනි.  එයින් ලෝකී හට පිටුපස බිත්තියේ, ඔහුගේ ඡායාව පිළිබිඹු වී ගිණි දල්ලේ සෙලවීමට අනුරූපව නළියන්නට විය. ලෝකී ඒ දෙස බලා අත්ල මුහුණට ළං කොට පිම්බේ ය. මොහොතකින් ගල් බිත්තිය මත වූ ඡායාව, බිත්තියෙන් ගැළවී මානවයෙකු මෙන් සිට ගත්තේ ය. එහි දෙපතුලේ සිට ඉහළට වර්ණ ගැන්වී ගෙන ගොස්, අවසානයේ තවත් ලෝකී කෙනෙක් මැවිණ.


තව කොටසක් එනවා...

Wednesday, June 9, 2021

නුවරඑළියෙ ආවෙමු - ගජබින්න නෙවෙයි

http://3.bp.blogspot.com/-XZ62ICjBok8/Toqf1vjKgrI/AAAAAAAAAB0/b4cYWNzgDF0/w1200-h630-p-k-no-nu/DSC04092.JPG

ඒ ලෙවල් කරන කාලෙදි අනාගතය ගැන ඉළක්ක කරන්න පටං ගත්තෙමුය. ඒ් ඉළක්කවලින් ඒකක් තමයි නුවරඑළියෙ ජීවත් වෙන එකය. මක් නිසාද යත්, ඒ් කාලේ දැනගෙන හිටපු ෆැන්ටසි ම පළාත නුවරඑළිය වීමය. අපි නිකං මෙහෙ මල්වැටක් දැක්කත් ඒකත් මාර සුන්දර ය.

ඉතිං අපි මෙහෙ ආවා ය. බලන්ට යන්ට නං සෑහෙන තැන් ඇත. ඒ උනාට කොවිඩ් නිසා යන්ඩ බෑ ය. අපි ඇවිත් දවස් ගාණකිං මෙහෙ වස්සාන සෘතුව ආරම්භ විය. චුරු චුරු වැස්ස එක්ක මහ සැරේට හුළඟ ය. එයිට කලිං "යාස්" සුළි කුණාටුවත් ආවෙමු. ඒ් සුළි කුණාටුවට අපේ නිල නිවාසයේ වහළෙ ගළෝගෙන ගිහිං, දැං මේ නිල නිවාසෙ තියෙන්නෙ උඩහ ගෙදර වහළය ය. මේ පළාතෙ ඔය විදිහට වස්සාන කාලෙට ගෙවල්වල වහළ හුවමාරු වෙන එක සාමාන්‍ය දෙයකි. ඒ නිසා හැම ගෙදරකම වහළෙ හදන්නෙ එකම දිග පළලට ය.

මෙහෙ හුළඟ කොයිතරං සැරද කිව්වොත්, අව්ව වැටෙන්නෙ නැත. මෙහෙට පායන ඉරු රැස් හුළඟට ගහගෙන ගිහිං පායන්නේ පේරාදෙණිය දිහාට ය. සමහර දවස්වල ගිණිගත්හේන දිහාටත් නුවරඑළියට වැටෙන්න නියමිත අව්ව වැටෙයි. වැස්ස ගැනත් කියන්ඩ වෙන්නේ ඒ් ටිකමය. හොඳ වෙලාවට දියතලාව පැත්තට වැටෙන වැස්ස හුළඟේ ඇවිත් ග්‍රෙගරි වැවට වැටෙන්නේ ය. නැත්තං ඒ්කත් හිඳෙනවා ය.

නිල නිවාසයේ ගිණි උදුනක් ද ඇත. මේ වැස්ස කාලේ සීතල කොයි තරං ද කිව්වොත්, ඒකට අතට අහුවෙන අහුවෙන තරමෙ දර දාලා ගිණි තිබ්බෙමු. ඊට පස්සෙ එකතු වෙන කාඩ්බෝඩ්, පොලිතින්, පත්තර, පොල්කටු යනාදියත් ගිණි තිබ්බෙමු. දැන් ගිණි තියන්නේ මල් පාත්ති වල තියෙන ගඩොල් ය. ගිණි උදුනේ ඉතා විශිෂ්ඨ වෙන්ටිලේෂණයට පිං සිද්ද වෙන්ඩ ගඩොල් කැට, උලු කැට, දිරාපු යකඩ කෑලි, තහඩු කෑලි, පරණ හට්ටි මුටිට්, පරණ බැට්‍රි, පරණ ෆ්‍රිජ්, පරණ වොෂින් මැෂින්, කැඩිච්ච බයිසිකල්... පවා ගිණි ගන්නේය.

හතර වටෙන් ම කොරෝනා ලෙඩ්ඩුත් වාර්තා වෙන්නේ ය. වාතයෙන් පවා බෝවෙන ලෙඩක් වෙච්ච කල, වැස්සත් එක්ක හමන තද සුළඟ හිංදා, අපි එළකිරි වගේ ඉන්නෙමු. ඒ කියන්නේ එළකිරි බෝතලේට දාලා තියෙනවා වගේ, අපි ගේ ඇතුලට වෙලා ම ඉන්නෙමු ය. කොරෝනා වයිරසය අපේ ඔලුවලට උඩිං හුළඟේ ගහගෙන යන හැටි අපේ උන්දා හෙවත් ආදර බර ඩ්‍රැකියානිය මේ ළඟකදි දවසක් දැක්කෙමු. පස්සෙ බැලු කොට ඒ් රඹුටං ගෙඩි වගෙයකි. උඩහ ගෙදර පොඩ්ඩා කෑමට ගෙනත් තියාගෙන උන්න රඹුටං වගෙයක් ඒ්වා දාලා තිබ්බ මල්ලෙං එළියට ගන්න කොටම හුළඟට අහු වෙලා ය. පස්සෙ අපට දුක හිතී ගෙදර අයිස් පෙට්ටියේ තිබ්බ ඇපල්, පෙයාස්, බ්ලූ බෙරි, මල්බෙරි, බිලැක් කරන්ට්, ප්‍රත්‍යාවර්ත කරන්ට්, ආදී ගෙඩි ටිකක් දීලා පොඩි එකාගේ හිත හැදුවෙමු.

අයිස් පෙට්ටිය කිව්වාට, මෙහෙ ගෙවල්වල අනික් පළාත්වල වගේ ෆ්‍රිජ් එක කියා එකක් නැත. කොහොමත් මෙහෙ තියෙන සීතලට එළවලු නරක් වෙන්නේ නැත. තියෙන්නේ රස්නෙ පෙට්ටිය කියා එකකි. තද ශීතලෙන් එළවලු බේරා ගන්නට ඒක උපකාරී වෙන්නේ ය.

මෙහෙ තියෙන ස්ට්‍රෝබෙරි හරි ලකේ ය. දුසිමකට තුනක් විතර අල්ලන තරං ලොකුයි ය. ඒවගෙ තියෙන රතුපාට වගේ පාටක් මං නං මීට කලිං දැක නැත. කොයි තරං තද රතුද කියතොත්, ඒ්ක නිල් පාටට හුරු රතකි. මෙහෙ මිදුලේ තියෙන එක පඳුරෙන් දවසකට ස්ට්‍රෝබොරි දාහක් විතර කඩා ගන්නවාය. ආපු දවස්වල අපට ඒක හරි ඉහළ කෑමක් වුනාට, (ඒ් දවස්වල ස්ට්‍රෝබෙරි කාල බඩේ ඉඩ තිබුණොත් විතරක් බත් කන්නෙමු.) දැන් නං ගෙදර මිදුලට එන බල්ලන්ට ගහන්නෙත් ස්ට්‍රෝබෙරිවලිනි. 

අල්ලපු ගෙදර පොන්ඩ් එකක් ඇත. ඒකෙ මාලු පොඩ්ඩක් හරි බලාගන්නට පුළුවං මහ දවල්ට විතරය. ඒ් තරමට මෙහෙ වතුර සීතලය. ඒ ගෙදර ඉන්නා අයියා මාලුන්ට ජර්සි අන්දවා ඇත. ඒ උනාට ඒ ඇට්ටර මාලු උන්ගේ ජර්සි නිතරම තෙමාගන්නවා ය. ඉතිං අර අල්ලපු ගෙදර උදවියට මාලුංගේ ජර්සි මාරු කරනවා ඇරෙන්ඩ වෙන වැඩක් නැත. ඒ් වැඩේට වෙනම කුළියක් ගෙවා මිනිස්සු කීපදෙනෙක් තියාගෙන ඉන්නවා ය.

වතුරෙ සීතල කියන්නේ, පොඩ්ඩක් හරි ටැප් එකක් ඇරලා කෝප්පෙකට වතුර ගන්ඩ පුළුවං වන්නේ කුස්සියේ දී විතරය. අනික් හැම තැනම ටැප් එක ඇරියහම එන්නේ අයිස් කැට ය. පොල්තෙල් ඊට හතයි ය. මෙහෙ කඩවල පොල්තෙල් විකුණන්නේ කුට්ටි වශයෙනි. අපි ගිහිං ‌පොල්තෙල් කිලෝවක් ඉල්ලුවහම, මුදලාලි නූලෙං සබන් කැටේ කපනවා වගේ, පොල් තෙල් කුට්ටියක් කපා, කිරා, කඩදාසියක ඔතා, ගෝණි ලණුවෙන් බැඳලා දෙන්නෙමු.

කියන්නට නං දේ එමට ය. ලියාගන්නට වෙලාවක් ඇත්තේ ම නැත. එහෙං කොරෝනා මර්දන කටයුතු ය, වැක්සිනේෂන් ය, පළාත්පාලන ආයතන වල රාජකාරි අත්‍යවශ්‍ය සේවා කර ඇත්තෙමු. තව අසයින්මන්ට් දෙකක් මේ මාසය තුල ලියන්නට ද ඇත්තෙමු. ඒ් අස්සේ විභාගෙට පාඩං කොරන්නට ද ඇත්තෙමු. එහෙයින් මෙතනිං නවතිනවා ය.

මේ ටික ලිව්වෙත් කලිං පෝස්ටුවේ අගට සරත් ලංකාප්‍රිය අයියා දාපු කමෙන්ට් එකට ඇපෙන් බේරෙන්නට ය. එහෙනං ටටා වේවා යැයි ඉත සිතින් ප්‍රාර්ථනා කරමි.

Sunday, June 6, 2021

අවසානයක් නොවේ 34

33 කොටස...


ඇඩම් ඩ්‍රේක් ඇන්ඩර්සන් දෑස් හැර බැලුවේ තමන් සිටින්නේ කොතනකදැයි දැන ගැනීමට ය. ලී කඳන් දෙකක් එක මත එක සවිකර තැනුණු ඇටවුමකට සිය දෙපයේ වළලුකර සිර කර ඇති බව ඔහුට දැනුණි. දෙපය හිරි වැටී තිබුණෙන්, එම ඇටවුම පැය ගණනක් තිස්සේ තමන් සිර කර තිබූ බව සිතා ගන්නට වැඩි වේලාවක් නොගියේ ය. අවසාදිත පාෂාණයකින් තැනුණු ගුහාවක එළන ලද රළු ලොම් සහිත සත්ත්ව හමක් මත තමන් උඩුකුරුව වැතිරී සිටින බව ඔහුගේ මොළයට ගිය දෙ වන සංඥාව විය. දෑත දෙපසට ඇද බරැති දම්වැල්වලින් ගැට ගසා තිබුණු බව ද එවිගස ම දැනුණේ, දෙපය නිදහස් කර ගැනීමට තැත් කරද්දී ය. දෑස අඩ අඳුර ට හුරුවීගෙන එත් ම, ගුහාව තුළ තමා වටකරගෙන සිටි ඉන්ද්‍ර, අග්නි සහ රීරි යක්ෂයා හඳුනාගැනීමට ඩ්‍රේක් සමත් විය. 

ගිණිගලක් තවත් ගලක ගසන හඬ හා එයින් ගිණි පුපුරු නඟින හඬ සමඟින්, මන්දාලෝකයක් පැතිර ගියේ ය. දැල්වුණු පිත්තල පහනක් අතින් ගත් අග්නි ඇඩම් ගේ මුහුණ අසළින් ගල් තලාව මත දණගසා ගත්තා ය. තම මුහුණ වෙත නැඹුරු වුණු තරුණියගේ විමසිලිමත් තීක්ෂණ දෑස් දෙස බැලූ ඇඩම්, එහි අඟලක් පාසා ලියැවුණු අනනුකම්ප්‍ය හැඟීම දැක මවිත විය.

"හ්ම්..." ඈ දිගු සුස්මක් හෙළමින් නැඟිට්ටා ය. "දැන් ඔහු හොඳ සිහියෙන්..."

"එහෙනම් අපට ප්‍රශ්න කළ හැකියි." ඉන්ද්‍ර කීවේ සංස්කෘත බසිනි.

ඉන්ද්‍ර සහ වානර රූපී අමනුෂ්‍යයා ඇඩම් ගේ හිස දෙපසින් ඇණතබාගත්හ. 

"නුඹ ලෝකී වෙනුවෙන් කළ මෙහෙවර මොකක්ද?" ඉන්ද්‍ර ඇසී ය. 

"මට ලෝකී එක්ක ගනුදෙනුවක් නෑ." ඩ්‍රේක් කීවේ කෝපයෙනි.

"එහෙනම් ලෝකී මිත්‍ර ගේ හිසට අත තියාලා, ඔහුගේ සිහිය අවුල් කරලා, නැගිටිද්දී නුඹට ස්තූති කළේ මොකට ද?" යටි උගුරෙන් නැඟුණු කඨෝර හඬින් ප්‍රශන කළේ ‌රීරි යක්ෂයා ය.

"ලෝකී?" ඩ්‍රේක් මඳකට නිහඬවී නැවත මතකය ආවර්ජනය කළේ ය. "එතකොට ලෙව්කේ නිළමෙ හැටියට හිටියෙ ලෝකී ද?"

"අපට නුඹ හුරතල් කර කර ඉන්න වෙලාවක් නෑ." ඉන්ද්‍ර කීවේ නොමනාපයෙනි. නුඹගෙ සහචරයා හැටියට හිටියෙ තෝර් බව අපි දැනගත්තෙ ටික කාලෙකට කලින්. ඒත් ලෝකි කරපු මගඩිය අපට තේරුම් ගන්න බැරිවුණා. මිත්‍ර ගෙ අවාසනාවට..."

"මම ඒ කිසි දෙයක් දැනගෙන උන්නෙ නෑ." ඇඩම් කීවේ නොඉවසිල්ලෙනි. සිය සිරුරේ ශක්තිය නැවත එක්රැස් කරගත් ‌නෝර්ඩිකයා, දෑත් දෙපා මුදවාගැනීමට නිරර්ථක උත්සාහයක යෙදුනේ ය.

"තවත් අපට හංගන්න හදන්න එපා ඩ්‍රේක්..." අග්නි සිය තියුණු කටහඬින් කියමින්, සුරතේ වූ පිත්තල පහන දිගු කොට ගුහාවේ එක් කෙළවරක් දැක්වූවා ය. ඒ අනුව හිස ඔසවා බැලූ ඇඩම් දුටුවේ විශාල වානේ කූඩුවක සිරකර සිටි ස්ට්‍රිජ් පක්ෂියා ය. ඒ කූඩුව අසළ සිටි අඳුරුවන් සමකින් සහ දිගු හිසකෙසින් යුතු දිවිසමක් ඇඟලාගත් යෝගී තරුණයාගේ තියුණු බැල්ම ඔහුට දරාගත නොහැකි තරම් විය. 

"නුඹ ඉන්දියාවේ නෝර්ඩික් මිනිස්සු එක්ක පණිවිඩ හුවමාරු කරගන්න බව රුද්‍ර අපට කීවේ නුඹ රහස් දූරයට එකතු කරගන්නවාත් එක්ක ම යි." අග්නි නැවතත් කීවා ය. "නුඹලා මේ රටේ යමක් හොයන බව අප දැනගත් නමුත්, ඒ මොකද්දැයි නුඹ මටවත් හෙළි කළේ නෑ. ෆාහියන් භික්ෂුව එක්ක ආපු වානර රජුත්, ජලජ පැළෑටියක් හොයාගෙන ආපු ගිල්ගමේෂුත්, ආත්මන් ගේ පා සටහන වඳින්න ආපු අලිසන්දිරිත්, මාර්කෝ පෝලෝත්, ඉබ්න් බතුතාත්, හොයාපු අමරණීයත්වය ම නුඹත් හොයන බව අපට වැටහුණත්... ඒ කොන්ත්‍රාත්තුව නුඹට පැවරුවේ ලෝකී බව දැනගත්තත්... නුඹ අපට කිසිම දෙයක් එළිදරව් නොවන හැටියට ප්‍රවේසම් වුණා..."

https://travelatelier.com/blog/gilgamesh-quest-for-immortality-found-in-turkey/
...ජලජ පැළෑටියක් හොයාගෙන ආපු ගිල්ගමේෂුත්...

"මගෙ කණ්ඩායමේ හිටපු නිර්භීතම දෙන්නා පණපිටින් ගිණිතියාපු නුඹ ට..." අග්නිගේ දෑසේ දැල්වුණු කෝපය දුටු ඩ්‍රේක් මොහොතකට සිය දිව පාලනය කරගත්තේ ය.

"නුඹගෙ පණ වගේ ම කටත් හයියයි." ඒ ගැඹුරු කටහඬ තමන්ට හුරු බව ඇඩම් ට වැටහුණි. ඉන්ද්‍ර ගේ පිටුපසින් මෙතෙක් මුවා වී සිටි ටිරෙල් හිස එසවී ය. "ඒත් නුඹ ඇස්ගාඩ්වරයෙක් නෙවෙයි. ලෝකී ගේ සැළැස්මේ නුඹ පොඩි ‌කොටසක් පැවරුණු ඉත්තෙක් විතරයි. එයින් නුඹට ලැබෙන ඉටිගෙඩියක් නෑ. වඩා හොඳයි නුඹ දන්නා තරම අපට කියලා, ලෝකී ගේ විනාශකාරී සැළැස්ම පරදවන්න දායක වෙන එක."

ඩ්‍රේක් සිය පහත් හඬින් ශාන්තව කතා කළේ ය. "මම දන්න තරම ම නුඹත් දන්නවා ටිරෙල්..." 

ඔහු තවත් වචනයක් හෝ කතා කරන තුරු සියල්ලෝ ම නිහඬ වූ හ. එහෙත් ඊළඟ මිනිත්තු කිහිපය රැහැයියන්ට ඉඩ දී ඇඩම් දෑස් පියාගත්තේ ය.

"නුඹලා ට උවමනා විදිහකට මගේ අවසානය තිරණය වුනාවේ. මම ඔයිට වඩා දෙයක් දන්නෙ නෑ..."

රීරි යකා ට හිසින් සංඥා කරමින් ඉන්ද්‍ර නැඟී සිටියේ ය. ඔහු අනුව ටිරෙල් ද, අග්නි ද, රුද්‍ර ද, ගුහාවෙන් පිට වූ හ.

ඇඩම් ගේ වමත බැඳ තිබූ වානේ දම්වැලෙහි අනෙක් කොන ඔතා තිබූ ගල් කුට්ටියෙන් මුදවා ගත් රීරි යකා, වමත  නවා ඔහුගේ පපුව මත තබා, එම දම්වැල සීරුවට නෝර්ඩික් නාවිකයා ගේ සිරුර වටා එතී ය. ඊළඟට දකුණත... ඉන්පසුව හිරිවැටී තිබූ දෙපය දඬුකඳෙන් මුදවා, පහසුවෙන් ම යුරෝපීයයාගේ උසැති සිරුර ඔසවා සිය උරහිස් මතින් තබාගෙන, ගල් ලෙනෙන් පිටතට පිය නැඟී ය.

*    *    *

හිමිදිරි හිරු ගේ අරුණුවන් රැස් තුරු මුදුන් ස්පර්ෂ කරන්නට පටන් ගත්තා පමණි. උසැති ගස් දෙකක් අතර සවිමත් ලණු පොටවලින් එල්ලී තිබූ කුකුල් කොටුවේ සිටි මහළු රතු කුකුලා සුපුදු පරිදි පළමු හිරු රැසින් ම අවදි විය. මාස කිහිපයක පටන්, ඌට අභියෝග කරමින් උදෑසන හඬලන්නට පුරුදු වී සිටි කලුවන් කුකුල් නාම්බා අද හැඬලුවේ නැත. එයින් හටගත් සතුටින් ප්‍රබෝධමත්ව හිස ඉහළට ඔසවා, අත්තටු ගැසූ රතු කුකුළා දවසේ පළමු නාදය නැඟුවේ ය. තම නායකත්වය එසේ තහවුරු කළ පක්ෂියා කිකිළියන් රෑණ සිසාරා සිය නෙත් පහර යවද්දී දුටුවේ, කලු කුකුලු නාම්බා කුකුල් කොටුව යට බිම වැටී සිටි ආකාරයයි. උගේ බෙල්ල කැඩී තිබුණු අතර, එයින් ගැලූ ලේ දහරක සේයාවක් වත් නොවී ය.

කුකුළන් ගේ හැඬළීමත් සමඟ අවදි වුණු  වෙද මුදලි වළව්වේ ටිකිරි මැණිකේ සිය පසෙකින් නිදා සිටි මෑණියන් පොරවා සිටි රෙදි කඩ නැවත සකස් කර ඇඳෙන් බිමට බැස්සා ය. ටිකිරි බණ්ඩාර සහ වෙද මුදලි තුමා කලින් දා රැය ගත කළේ රජ වාසලේ වූ බැවින්, එදින උදෑසන ගෘහ පාලනය තරුණ කුමාරිහාමි අත විය. සිය වරලස පීරා ගුළියක් සේ හිස පිටුපසින් සකස් සරගත් ඈ, වළව්වේ පිටුපස බරාඳය වෙත පැමිණ මෙහෙකාරියන් කිරි දෙවීම ට පිටත් කර හැරියා ය. 

ඩ්‍රේක් රහස් දූරයේ රාජකාරියට පිටත් ව ගිය දා සිට ම ඇගේ දිනචර්යාවේ පළමු කොටස වී තිබුණේ, නෝර්ඩික් රැඳවියා සිටි කුටිය දෙස බැලීම ය. වෙනදා මෙන් නොව, එම කුටියේ දොර ඇර තිබූ බව දුටු තරුණියගේ මුහුණේ මඳ සිනාවක් නැඟුනි. 

"මේන්න කුකුලෙක් වැටිලා..." කිරි දෙවීමට ගිය මෙහෙකාරියක් කෑගැසුවේ එවිට ම ය. ඒ දෙස බැලූ තරුණ කුමාරිහාමි දුටුවේ රැඳවියාගේ කුටිය පිටුපස වූ කොස් ගහේ දැවැන්ත අත්තක් කැඩී වැටී ඇති බව ය.

කුකුල් කොටුව දෙසට යන ගමන්, රැඳවියාගේ කුටිය වෙත පියනැඟූ ටිකිරි මැණිකේ මඳක් විපිලිසර ව, විවර වී තිබූ දොරෙන් එබී බැලුවා ය. නාවිකයාගේ උසැති සිරුර කුටිය තුළ වූ ලී මැස්ස මත වැතිරී තිබුණි. ය අප්‍රාණික බව පෙනුණු හෙයින් කුමාරිහාමි යන ගමන නවතා, කුටිය තුළට පියවර නැඟුවා ය. අසාමාන්‍ය ලෙස ‌සුදුමැළි වූ ඩ්‍රේක්, ආයාසයෙන් දෑස් විවර කොට ඈ දෙස බැලී ය. ඔහුගේ නහර ලෙයින් තොර වූ බවක් පෙනුණි. දෑස් වටා වූ කලු පැහැයත්, නිල්වන් වූ නියපොතුත් ඇගේ දෑසට ලක්වූයේ එක්වරම ය. 

"රීරි යකා?" මුමුණමින් තරුණිය ඇඩම් ගේ සිරුර ට නැඹුරු ව පිරික්සුවා ය. දෑස් පියාගෙන සිතිවිල්ලට වැටුණු ඈ, එක්වනම ආපසු හැරුණා ය.

පියාගේ වෙදපොත් තිබූ පෙට්ටගමේ රහස් කොටසක සඟවා තිබූ සැත්කම් උපකරණ සහ පුස්කොල පොතක් සොයාගත් ඈ තම දෙපයට හැකි වූ උපරිම වේගයෙන් ආපසු රැඳවියාගේ කුටියට දිව ආවා ය. තමන් රැගෙන ආ සැත්කම් උපකරණ, කහ දියරෙන් සහ, වාෂ්ප නඟින උණු දියෙන් සේදූ තරුණිය, ඇඩම් ගේ වම් අතෙහි වැලමිට හරියේ ඇතුල් පැත්තෙන් සියුම් කැපුමක් කර, නහරයක් මතු කර ගත්තා ය. හම් පටියකින් සිය වමතෙහි උරහිසට පහළින් වෙලා සිරකරගත් ඈ, එහි ගැටයක් ගසා, හම් පටියේ පොටවල් සිය දතින් තදකරගත්තේ, උපකාරයට කිසිවෙකුත් නොසිටි බැවිනි. ඇගේ සැත්කම් පිහියෙන් සීරුවට ඇගේ උඩු බාහුවෙහි ශිරාවක් කැපී යත් ම, දැනුණු වේදනාව ඈ සම් පටිය සපා ගනිමින් දරා ගත්තා ය. යම් රහස් ඖෂධ කල්කයක් ඇතුල් කරන ලද, උණු දියෙන් තැම්බුණු,  පස්ලෝ බටයක් ශිරාව කැපුණු තැනට ප්‍රවේසමින් තබා තද කරගත් ඈ, එම බටයේ අනෙක් කොන ඇඩම් ගේ වමතෙහි කැපුණු නහරයට තද කර, සෙමෙන් සෙමෙන් සිය දතින් තද කර ගත් සම් පටිය බුරුල් කළා ය.

කාලාන්තරයක් සේ දැනුණු වේලාවක් තිස්සේ තරුණියගේ ලේ, නෝර්ඩික් යාත්‍රිකයාගේ නහර වැල් පුරවමින් ගළා ගිය‌ේ ය. තමන්ට මඳ ක්ලාන්ත ගතියක් දැනෙණ විට ය, ඈ සිය සැත්කම කෙළවර කරන්නට සිතුවේ. ලේ නවතන බෙහෙත් තුවාල දෙකෙහි ගල්වා වෙලන්නට පමණක් ඇගේ දෑතට ශක්තිය තිබුණි. දෑස් අඳුරු වී එත්ම, බිම වාඩිවුණු ටිකිරි මැණිකේ ලී මැස්සේ කණුවකට හේත්තු වූවා ය.


ඊට පස්සෙ මොකද වුණේ... අපි බලාගෙන ඉමු.

Saturday, May 15, 2021

අවසානයක් නොවේ 33

32 කොටස...

තිත්ත කලුවර... හාත්පස මිදී තිබුණේ, වළාකුළු වලින් අහසේ තරු එළිය ද ආවරණය කර තිබුණු හෙයිනි. අඳුරටත් වඩා, පරිසරය අරක්ගෙන තිබූ සීතල මැද ගල් ගැසුණු දැවැන්ත ගස් කිහිපය ගංතලාවේ රටේ මහතාගේ නිවස වටකරගෙන සිටගත් යෝධයන් සේ පෙනුණි. වළව්වේ උස් පිළේ වූ දැවැන්ත ලී කණු, පරාළවලින් පහතට එල්ලුණු පිත්තල පහන් කිහිපයෙන් නැඟුණු මළාණික ආලෝකයෙන් දිළිසුණි. පිල මත ඇණ තබාගත් මුරකරුවෝ සිවුදෙනෙක් නිදි කිරමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ හිස් පහතට නැඹුරුව තිබුණේ යම් රහසක් අසාගෙන සිටින්නාක් මෙනි.

බකුසෙකුගේ දුර්වල හඬක් නැගුනේ වළව්ව දොරකඩ වූ ගසෙනි. ඊට පිළිතුරු සේ අසළ වූ මහ නුගයෙහි එල්ලී සිටි වවුලෝ රැළක් සට සට හඬින් අහසට නැඟ හාත්පස විසිර ගියහ. මහ නුගයේ පහත අත්තකින් ඇදුණු නුග අරළු වැලක් දිගේ උසැති සිහින් මානව රූපී සිරුරක් සීරුවෙන් පහතට ඇදී ආයේ ය. බිමට අඩිය ගැසූ හෙතෙම, මොහොතක් ගුළිගැසී හාත්පස සෑම පැත්තක් ම හොඳින් නිරීක්ෂණය කළේ ය. එකෙණෙහි ඉණතුරින් ඇදගත් සිරියක් දකුණතෙහි රඳවාගෙන, ඔහු ගස මුල තද අඳුරට මුවා විය.  

මී ළඟට නුග ගසෙන් බිමට රූරා ආවේ උසැති, උසට සරිලන මහතින් යුත් පුරුෂයෙකි. දිගු කෙස්වැටිය දෑසට නොවැටෙන සේ හිස වටා පටියක් බැඳගෙන සිටි ඔහු ඉණෙහි රඳවාගෙන සිටි කෙටේරිය, ඒ අසළින් පියා හඹා ගිය කණාමැදිරියෙකුගේ එලියකින් යන්තම් දිළිසුණේ ය.

ඔහු බිමට පහත් වෙමින් නුග ගස මුලට ඇදෙද්දී, තවත් නූස් නොමිටි පුරුෂයෙක් නුග අරලුව දිගේ පොළොවට පහත් විය. ඔහු එක් වරක් පමණක් ඉහළ බලා, දිගු හුස්මකින් ළය පුරවාගෙන, හිටිවන ම අහසට පැන, පතාකයක් මෙන් දෙවිටක් කරකැවිණ. ඔහු අනුව පළමු පුරුෂයා ද කරණමක් ගැසූවෙන් එක් මොහ‌ොතකින් දෙ දෙනා ම වූයේ වළව්වේ පිල මත සිටි මුරකරුවන් අසළ ය.

"මහා පුදුමයක් නේ..." ඒ ඇඩම් ගේ සරදම් ස්වරය විය. ඒ වචන තුන පිට වූයේ මුරකරුවන් අතරිනි. විදුලියක් කොටන්නා සේ සැනෙකින් නැඟිටගත් මුරකරුවෝ තිදෙනෙක්, කරණම් කරුවන් ආපිට මිදුලට වැටෙන සේ මුෂ්ටි පහර දෙන්නට සමත් වූහ. ඇඩම් මිඳුලට පැන, බිම වැටී සිටි මිත්‍ර හෙවත් වරුණ පූර්ණ නෙල්සන් ග්‍රහණයකින් අල්ලා ගනිද්දී, ලේ රතු පැහැති දැවැන්ත ‌වානරයෙක් බඳු අමනුෂ්‍යයෙක්, උස් පිලෙහි සිට කඩා පැන්නේ ය. ඔහුගේ ඉළක්කය වූයේ මිදුලේ උඩුකුරුව වැටී සිටි සුමන හෙවත් ගලගොඩ නිළමේ ය. ක්ෂණයකින් පිට කොන්දට වැර ගෙන, දේදුණු පිම්මක් ඉදිරියට පැන දෙපයින් සිටගත් ගලගොඩ, රීරි හනුමාගේ භයංකර ග්‍රහණය මඟහැර පසෙකට පැන්නේ ය, පනින ගමන් ම දෑත් කරකවා දුන් මුෂ්ටි පහර දෙකින් යක්ෂයා බිම වැටුණේ ය. ඒ ඇසිල්ලේ ම මිත්‍ර දෙස බැලූ ඔහු දුටුවේ ඇඩම් හා අග්නි එකතුව, සිය මිත්‍රයා වානේ දම්වැලකින් වෙළන ආකාරයයි. 

සිය නාස‌යෙන් රූරා ආ ලේ දහර පිස දැමූ පිටි අල්ල මුවට ළං කළ රීරි යක්ෂයා, දිගු දිව එළියට දිගු කොට එය ලෙව කෑවේ ය. සිය අත මුහුණෙන් ඉවත්ව යත් ම ඔහු ගේ දෑසට ලක් වුණේ ඉතාම ආසන්නයෙන්, ඉතා ම වේගයෙන් ඇදී ආ මිට මෙළවූ වමතකි. එය වානර මුහුණේ නිකට ට මඳක් ඉහළින් වැදුණෙන්, යක්ෂයා වෙවුලුම් කෑවේ ය. සිය සමබරතාව රැකගන්නට තැත් කළ අමනුෂ්‍යයා, පියවර කිහිපයක් පසුබැස නැවතත් දෙපය ස්ථාවර ව තබා ගත්තා පමණි. 

https://s3.amazonaws.com/sicg/wp-content/uploads/sites/3/2015/12/06004300/Evil-Eyes-e1483217061816.gif


ගලගොඩ නිළමේ ගේ වේගවත් බව ට සම වන්නට යක්ෂයාට අසීරු වූ බව ඩ්‍රේක් දුටුවේ ය. තමන් සුමන හා සටන් කළේ නම්, ලේසියෙන් මඟහරින්නට හැකිව තිබූ පහරවලට වානරරූපී අමනුෂ්‍යයා හසු වූ බවත්, ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට හැකි වූ අවස්ථා මඟ හැරී ගිය බවත්, දුටු නාවුකයා දෑත් මිට මොළවා ගත්තේ ය. වේගවත් වන්නට වූ හද ගැස්ම සමඟ නොඉවසිළිමත් නළියෑමක් ඔහුගේ පපුව මැදින් පටන් ගෙන දෙවුර හරහා දෑත් දිගේ පැතිර ගිය නමුත්, ඇඟිලිතුඩු මත තෙරපී ගිය සීතල ස්ත්‍රී ඇඟිලිතුඩු වලින් එය සංසිඳී නිවී යන්නට වූ බව දැනුණේ ය.

යටිගිරියෙන් හූ හඬක් නැඟූ රීරි යක්ෂයා, දත් විළිස්සාගෙන, මිට මෙළවූ දෑතින් තමන්ගේ ම පපුවට ගසා ගත්තේ වියරු මානසික ශක්තිය හා ධෛර්යය එක්රැස් කර ගැනීමට ය. එවිගස ම සිය හිස ඉළක්ක කරගෙන කරකැවී ආ සුමන ගේ පා පහර, හිස මඳක් ඇළ කොට වළක්වාගත් ඔහු, වමත ඔසවා තමන් හට පහර දුන් පය, වළලුකර අසළින් අල්ලා ගත්තේ ය. ගලගොඩ ගේ පා පහරේ ශක්තිය ම යොදාගනිමින් ඒ පාදය තමන්ගේ වම්පසින් පිටුපසට ඇදදමන්නට රීරි යකා සමත් විය. ඒ සමඟ ම තමන් අසළින් පිටුපසට විසි වුණු සුමනගේ දේහය ට දකුණු වැලමිටෙන් දරුණු පහරක් දී බිම වැට්ටවීමට ඔහුට හැකි විය.

වමතේ දබරැඟිල්ල හා මහපටැඟිල්ල එකතුකර මුව තුලට රුවා සිවුරුහන් රාවයක් නිකුත් කිරීමට පමණක් සුමන හෙවත් යම ට කාලය ප්‍රමාණවත් විය. රීරි යක්ෂයා හිටි පියවර අහසට පැන, පනින සැණින් ඉණතුරෙහි වූ කුඩා තිසුලවියක් ඇද, සුමන වෙත දමා ගැසුවේ ය. තුන් උල් අවිය සුමන ගේ ඇලපත සිදුරු කරගෙන කිඳී යනවාත් සමඟ ම බිමට පතිත වූ යක්ෂයා සිය දිගු දෑතින් ඔහු අල්ලාගෙන හිසට උඩින් ඔසවා ගත්තේ බිම ගැසීමට ය. 

භයංකර හේෂාරවයක් නංවමින් පහත් වූ ඇත්කඳ ළිහිණියාගේ පියාපතින් නැඟුනු මහා සුළඟින් රීරි යකා ගේ සමබරතාව බිඳුනි. දැවැන්ත අත් පසුරු විහිදාගත් ‌ඓරාවණ, ගලගොඩ නිළමේ ගේ සිරුර රීරි හනුමාගේ අතින් ඩැහැගෙන අහසට නැඟුනේ ය.

මෙතෙක් සටනට හවුල් නොවී පිල මත ඇණ තබාගෙන සිටි සිවුවෙනි මුරකරුවා නැඟිට්ටේ ඒ සියල්ලට ම පසුව ය. පොල්තෙල් පහන් ආලෝකයෙන් ඔහුගේ සම රන්වන් පැහැයෙන් දිළිසිණ. යටිකය වැසුනු ධෝතියෙන් සහ උරය හරහා ගිය නූලකින් සැරසුණු ඔහුගේ, ඉරියව්වෙහි අපූර්ව තේජසක් නිසගව ගැබ්ව තිබිණ. 

ජයග්‍රාහී උඩඟු ලීලාවක් පාමින් ඔහු සෙමෙන් පිය ඔසවා මිදුල ට බැස්සේ ය. දම්වැලින් වෙළා මිදුලේ උඩුකුරුව වැතිරවා සිටි පුරුෂයා අසළට ආ හෙතෙම, එක් දණක් බිම ගසා ඔහු වෙත නැඹුරු විය. මිත්‍ර, තමන් වෙත නැඹුරු වූ නිළමක්කාරයාගේ මුහුණ හඳුනාගත්තේ ය.

“ලෙව්කේ...“ ඔහුට කීමට හැකි වූයේ එපමණකි. 

වමතේ මැදැඟිල්ල සහ මහපටැඟිල්ල එක් කර, සිය හිස ට ඉහළින් දෙවරක් ගසා දැමූ ලෙව්කේ නිළමේ, ඇඟිලි තුඩු දිගුකර, මිත්‍ර ගේ නළල මත තබා තෙරපී ය. දම්වැලින් වෙලා තිබූ ස්වදේශිකයාගේ සිරුර වෙවුලන්නට විය. එසැණකින්, මිත්‍ර හෙවත් වරුණගේ නළලින් සියුම් රැස් දහරක් නැඟ එමින්, ඒ මත වූ තේජ්ස්වි පුරුෂයාගේ වමත වටා වෙළෙමින් ඉහළට නැ‍ඟෙන්නට විය.

සිදුවන දෙය වටහා ගත නොහැකිව මොහොතක් විපිලිසර වූ අග්නි සහ ඇඩම්, සිහි එළවාගත්තේ මහ නුගයේ පාමුළින් නැඟුනු සියුම් සර සරයෙනි. 

නුග ගස යට පැතිරි ගණ අඳුර ඉරාගෙන, නිහඬව එහෙත් වේගයෙන් ඉදිරියට දිව ආවේ, උස් මහත් පුරුෂයා ය. ඔහුගේ දිගු ලිහිල් හිසකෙස් සුළඟේ පාවෙමින්... ඔහු දකුණතින් අමෝරාගෙන සිටි කෙටේරිය, පොල්තෙල් පහන් ආලෝකයෙන් එක් වරක් දිළිසුණේ ය. එකෙණෙහි ම එය හතරැස් ලෝහමය කුට්ටියකින් සැදුණු යෝධ කුළුගෙඩියක් බවට පත් විය.

වළාකුළින් බර වූ අහස ඉරාගෙන, දැවැන්ත අකුණක් පතිත විය. එය ඇදී ආවේ උසැති මානවයාගේ සුරතේ වූ මිටිය වෙතය. අකුණෙහි විදුලිය මිටියේ ලෝහමය හිස වටා කිහිප වරක් එතුණාක් මෙන් ඇඩම් දුටුවේ ය. ඒ විදුලියේ එළියෙන් ඔහු සිය කැබින් බෝයි ව සිටි ටිරෙල් ඕඩින්සන් හඳුනාගත්තේ, විමතියට පත් විය. සිදුවන අනපේක්ෂිත සිදුවීම් වැලින් වික්ෂිප්තව මොහොතක් හිටිපියවර සිටි ඔහු, ටිරෙල් ද, අග්නි ද, අනුව මිත්‍ර ගේ සිරුර ට නැඹුරුව සිටි පුරුෂයා වෙත කඩා පැන්නේ ය. 

ටිරෙල්, සිය සුරතේ වූ කුළුගෙඩිය හිස වටා කරකවා, ලෙව්කේ නිළමේ වෙත දමා ගැසීමට ගත වූයේ තප්පරයටත් අඩු කාලයකි. විදුලියෙන් එතුණු දැවැන්ත මිටිය සිහින් සිවුරුලන් හඬක් නඟමින් ඇඩම් ගේ නාසය අසලින් වේගයෙන් ඇදී යද්දී, ඔහුගේ දෑස් නිළංකාර විය.

හිස ඔසවා බැලූ ලෙව්කේ, “මංඑ ටක්ක් ඇඩම්... ගොඩක් ස්තූතියි“ කියනවාත් සමඟ, ඔහුගේ සිරුර ගිණි පුපුරු වැනි සියුම් අංශවලට විසිරී, අඳුරු වාතස්කන්ධයට මුසුවී නොපෙනී ගියේ ය.


මීළඟට මොනව වෙයිද? දෙයියොත් දන්නෙ නෑ...


සටහන: 

මංඒ ටක්ක් - Mange takk = බොහොම ස්තූතියි (නෝවීජියන්)

Tuesday, May 4, 2021

අවසානයක් නොවේ 32

රිටිගල ජයතුංග වෙදැදුරු තැන දෑස් පිස දමමින් දොරකඩින් එළියට ආවේ ය. දෙගොඩහරි ජාමයේ තමන් නින්දෙන් අවදි කෙරුණේ සුලුපටු පුද්ගලයෙකු සඳහා නම් නොවන බව ඔහු නිගමනය කර තිබුණි. 

"ඇයි?" ඔහු තමන් අත වූ පිත්තල පහන ඔසවා එළිපත සිටි උසැති මිනිසා ගේ හිස සිට දෙතුල තෙක් නිරීක්ෂණය කළේ ය. රන්වන් කෙස්, තියුණු රත්පැහැ ඇස්, ප්‍රංශ රාජකීය නාවුක හමුදා නිල ඇඳුම, කොපුවෙන් අඟලක් - දෙකක් එළියට ඇදී තිබුුුණු යුරෝපීය සම්මානිත අසිපත... ජයතුංග වෙදැදුරු දකුණු පය ට සිය සිරුරේ බර පවරා, වම් පයින් ආරක්ෂක පහරක ට සූදානම් විය. අමුත්තාට පිටුපසින් සිටි කාන්තාව ඔහු දුටුවේ පසුව ය.

"අපි ආවෙ ජයසේන මුණගැහෙන්න..." දුර්ගා කීවේ පැකිළීමකින් තොරව ය.

31 කොටස...

"හුහ්" වෙදැදුරා ගරු සරු නොමැතිව බරැති ප්‍රාශ්වාසයක් උගුරෙන් නික්මවීය.

මොහොතක් ගත කළ හෙතෙම තීරණයකට එළඹිණ. පිත්තල පහන ඔසවා, එහි වැටිය සිය මුහුණට සමාන්තර මට්ටමකට ගත් ඔහු, දිගු හුස්මක් ඉහළට ගෙන, තොල් උල් කර, ක්ෂණයකින් පිටකළේ ය. එකෙණෙහි හාත්පස තද අඳුරක් පැතිර ගියේ එතෙක් පැවති තරු එළි සහ කණාමැදිරි එළි පවා නිවා දමමින් බව අද්මිරාල් හට වැටහිණ.

නරි රංචුවකගේ කෑගැසීමක් ඇසෙන්නට වූයේ එවිටම ය. ඒත් සමඟම හාත්පස මන්දාලෝකයක් පැතිර ගියේ ය. එය නිකුත් වූයේ විළක්කු කිහිපයකින් බවත්, ඒවා තිබුණේ, තමන් වටකරගත් පුද්ගලයන් හය දෙනෙකුගේ අත් වල බවත්, ඇඩම් පසක් කරගත්තේ ය. තමන්හට මවිත වන්නට සිදු වූ කාරණය ඔහු දුටුවේ ඉන් පසුවය. එතෙක් රෙදිකඩක් උරය හරහා දමාගෙන, යටිකය ට කෙටි රෙදි කඩක් ඇඳ සිටි කෙසඟ වෙදැදුරා, උස මහත පුෂ්ටිමත් සිරුරකින් හෙබි වෙනස් ම පුද්ගලයෙකු බවට රූපාන්තරණය වී තිබුණේ ය. දෑතේ, දෙපයේ සහ පපුවේ වූ කලුවන් ඝනකම මවිල් බූටෑව... පන්දම් එළියෙන් දිළිසෙන, කලුවන් සම... අවුල් වූ දිගු කෙස්වැටිය අතරින් දිළිසෙන රතුවන් ඇස්... විවර වූ දෙතොල් අතරින් කැපීපෙනෙන සුදුවන් දත්... වමතේ වූ දිගු හෙල්ලය...

"මොකද්ද සහෝදරී උඹ මේ පාර නටන නාඩගම...?" ජයසේනගේ කටහඬෙහි වූයේ පහත් නමුත් ගැඹුරු තාරතාවකි. "එක පාරක් ගෞතම... තව පාරක් සිංහ ගෝත්‍රික විජය... ඊට පස්සෙ පණ්ඩුක අභය... මාගම ගාමණී අභය... පාණ්ඩ්‍ය ජාතික පරාක්‍රමබාහු... උඹලා දිගින් දිගටම එන්නෙ මොකෙක් හරි පිටස්තරයෙක් ඉස්සර කරගෙන. තමුං තමුං වෙනුවෙන් කිසිම දෙයක් නොකර, තමුං සුඛිත මුදිත කරවන නායකයෙක් ගැන බලාපොරොත්තු ඇති කරගත්තු කාලකන්ණි ජාතියක්... මෙතෙක් කාලයකට ඒ පිටස්තරයංගෙන් බලාපොරොත්තු වුණු දේවල් ඉෂ්ට වුනේ නැති බවත් උඹලා දන්නව. මේ ගමන මේ පරංගියෙක්..." ඔහු සිය වමත ඇඩම් දෙස දිගු කරද්දී, නෝඩිකයාගේ බාහිරින් වෙනසක් නොපෙනුණ ද, සිය සුෂුම්නාව දිගේ අමුතුම හිරියක් පහතට දිව යනු, ඩ්‍රේක් ට හැඟුණේ ය.

"නෑ උඹ වැරදියි ජයසේන..." දුර්ගාගේ කටහඬෙහි වූ නොසැලෙන ස්ථිර ස්වරයෙන් ජයසේන පවා පැකිළුණු බව මොහොතකට පෙනුණි. "අපි ආවෙ මේ ඇඩම් වෙනුවෙන් උඹේ උදව් ඉල්ලන්න නෙවෙයි. අපි ආවෙ රහස් දූරයට විරුද්ධව... ලෙව්කේ නිළමෙයි, ගංතලාවෙ දිසානායකයි, ලුණුගල උන්නාන්සෙයි දුර්දාන්ත රාජසිංහ ඉවත් කරලා නියම පාලනයක් කන්ද උඩරට ඇති කරන්ඩ යනවා. රහස් දූරය හෙවත් දේව මණ්ඩලය රාජසිංහ ආරක්ෂා කරන්ඩ තීරණය කළා. ඒකත් එක්ක හැප්පෙන්ඩ යක්ෂයන්ගෙ උපකාරය උවමනයි..."

"උඹ තවත් අවුලක් ඇති කරන්ඩයි යන්නෙ නංගී..." ජයසේන ගේ රත්පැහැ දෑස් සිහින් වූයේ සෝපහාසාත්මක බැල්මක් නැංවෙමිනි. "යක්ස අපි ඓතිහාසිකව වරද්ද ගත්තු කොටසක්. දැන් අපිට නටන්න පුළුවන් යම හෙවත් වෙසමුණි සුමනගෙ වරම් චක්‍රය ඇතුලෙ විතරයි..."

තප්පර කිහිපයක් යනතුරු කිසිවෙකුත් හඬක් පිටකළේ නැත, තණකොල පෙත්තන් දෙතුන් දෙනෙක් හැරුණු කොට...

"උඹලා ගේ අන්තිම වචනය ඒකද?" 

මහසෝනා දිගු හුස්මක් පිටකළේ ය. "අපි අමාරුවෙ දාන්ඩ එපා සහෝදරී... මට බෑ අපේ උන් උසිගන්නලා අමාරුවෙ දාන්ඩ. ඕන්නං රීරි හනුමා ගෙන් අහලා බලපං... ඌ ඔය කිසිම අනක් ගුණක් අහන එකෙක් නෙවෙයි."  

තවත් නිහඬ මොහොතකට දෙකකට පසු තාරා, හඬ අවදි කළා ය. "අඩුගානෙ අපට ඌ වත් මුණගස්සපං, ජයසේන. උඹලගෙත් කටේ නරිවාදම විතරයි. අඩුගානෙ රීරි යකාවත් වචනවලට වැඩි දෙයක් කරයිද බලන්ඩ..."

https://www.facebook.com/1179028648899783/photos/a.1179029142233067/1179029088899739
ඌ ඔය කිසිම අනක් ගුණක් අහන එකෙක් නෙවෙයි.

තමන් ළඟම සිටි අමනුෂ්‍යයා ගේ අතෙහි වූ පන්දම උදුරාගත් මහසෝනා, මහ හඬින් ඊට පිම්බේ ය. දුම්මල ගැසුවාක් මෙන් මහ ගිණි කඳක් ඇවිළුණි. මොහොතකින් පන්දම් සියල්ල එකවර නිවී ගොස් හාත්පස ගන අන්ධකාරයේ ගිළී ගියේ ය. තණකොළ පෙත්තන් සහ රැහැයියන් මෙතෙක් පසුබිමින් නඟමින් සිටි රාවය පවා නිහඬ විය.


තවත් කොටසක් ලියාගන්ඩ හැකි වේවා!

Saturday, March 20, 2021

අවසානයක් නොවේ 31

අග්නි සිය දෙතොල් මත සිරස් අතට සුරතේ දබරැඟිල්ල තබා, නිහඬ වන ලෙස සන් කළා ය.

හිස ඔසවා අවට බැලූ ඩ්‍රේක් ගේ දෑසට එක්වරම ලක්වුණේ, තැන තැන විසිරෙන ගිණි පුපුරු වැනි කණා මැදිරියන් ය. රහස් දූරයේ සෙසු සාමාජිකයෝ ගල් තලාව මත එළන ලද සම්කඩවල් මත වැතිර සුව නින්දේ පසුවූහ.

හඬ නොනැගෙන සේ නැගිටගත් තාරා අනුව, ඇඩම් ද සීරුවෙන් නැගිට්ටේ ය. තමා පසුපස එන ලෙස අතින් සන් කළ තරුණිය සෙමෙන් සෙමෙන් ගල් ගුහාව අභ්‍යන්තරය දෙසට පිය නැගුවා ය.

30 කොටස...

සමින් සකස් කළ හැට්ටයක් සහ දෙදණ තෙක් පහතට වැටුණු ඉණකඩක් ඇඳ සිටි ඈ, දෑත් ඔසවා සිය දිගු කොණ්ඩය කරකවා ගුළියක් සේ හිස මුදුනේ ගැට ගසා ගත්තා ය. ඈ දෑත් ඔසවන විට ඉහළට නැඟුනු පටු, හුරුබුහුටි උරහිස් ද, ළැම ද, කොණ්ඩය ගැටගසද්දී නිරාවරණය වූ දිගු ගෙළ ද, එහි වූ කියඹු රොද ද, දෙස නාවුකයා මොහොතක් - දෙකක් බලා සිටියේ ය.

දකුණු දණ බිම ගසා පහත් වූ ඇඩම්, බුහුටි ලෙස සිය නාවුක කිණිස්ස සහිත සම් කොපුව වම් කෙණ්ඩයෙහි තබා සම්පටිවලින් ගැට ගසා ගත්තේ ය. සිය හිස ඉද්දර වූ තද නිල්පැහැ කබාය, සම්මානිත කඩුපත සහ උසැති පාවහන් යුවල දෑතට ගත් හෙතෙම, දුර්ගා පිටුපසින් ගල් ගුහාවේ ඇතුළට ගියේ, සිය දෙපයේ ඇඟිලි පුරුක් අතරින් සියුම් ශබ්දයක් හෝ නොනැඟෙන පරිද්දෙනි.

ගල් ගුහාව කෙළවර වූයේ ගල් පියස්ස බිම වූ ගල් තලාව හා ඒකාබද්ධ වීමෙනි. තනි කළු ගල් පර්වතයක් අනාදිමත් කාලයක සිට හැමූ සුළඟට මුුසු වූ සියුම් වැලි කැටවලින් ගෙවී, වැස්සේ සිසිලසට හා අව්වේ ගිණියමට ඛාදනය වී, දැවැන්ත ගල් ගුහාව සෑදී තිබූ බව පෙනුණි. 

ඉතා සැහැල්ලුවෙන් පියවර තබා යමින් සැළකිය යුතු වේගයකින් ගුහා අභ්‍යන්තරයට පිය නඟා ආ කාන්තාව, මොහොතක් නතර වූවා ය. ඇඩම් ඈ අසළට එත් ම, ඈ සුරතේ වූ කුඩා පන්දම අගට වමත ළං කොට අසුරු ගසන්නාක් මෙන් සිය මැදැඟිල්ලේ සහ මහපටැඟිල්ලේ තුඩුවල තැවරුණු යමක් එකට ඇතුල්ලුවා ය. එසැණින් ගිණි පුපුරු නංවමින් පන්දම ඇවිළුණේ නාවුකයා මවිතයට පත් කරවමිනි.

දෙ දෙනාගේ හිස්වල ගෑවෙන මට්ටමකට පහත් ව තිබූ ගුහාවේ ගල් පියස්ස, අඩි දෙක තුනක දුරින් පොළොවට ම පහත් වී තිබුණේ ය. එහෙත්, අග්නි සිය සුරතේ වූ පන්දම ඒ මේ අත වනද්දී, ඒ මේ අත දිශාගතවූ පන්දම් ආලෝකයෙන්, පහත් වූ ගල් පියස්සේ පැවති සිරස් අතට විහිදි පුළුල් පැල්මක් පෙනී නොපෙනී යන්නට විය. 

තාරා, වමත පසුපසට දිගු කර ඇඩම් ගේ දකුණතෙහි මැණික් කටුව අසලින් අල්ලා ගද්දී, ඇගේ ඇඟිලි අතර වූ සියුමැලි සුමුදු බව හා උණුසුම නාවුකයාට නොමඳව දැනුණි. පන්දම ඉස්සර කරගත් තරුණිය ගල් පැල්ම ඔස්සේ ඇතුළට රිංගා යද්දී, යුරෝපීයයාට ද කරන්නට වෙනත් විකල්පයක් තිබුණේ නැත.

එය අඩි හතක් පමණ උස් වූ, මඳ බෑවුමක් සහිත පටු මාර්ගයක් විය. හැකි පමණ තම පුළුල් උරහිස් හකුලාගත් ඇඩම්, දුර්ගා පිටුපසින් පිය නැඟුවේ ප්‍රවේසමිනි. කාන්තාවට ඉදිරියෙන් වූ පන්දම් එළියෙන් ඇගේ නාරි ලාලිත්‍යවත් හැඩය කැපී පෙනුනේ ය. නාවුකයාගේ දෑසට ලක්වුණු ඇගේ සිරුරේ පිටුපස අඳුරේ තිබුණ ද, පන්දම් එළියේ දීප්තියෙන්, කළුගල් පිළිමයකට රන් පැහැයෙන් පිටත රේඛා ඇන්දාක් මෙන් අසිරිමත් දසුනක් මැවීය. 

ඩ්‍රේක් ගේ සිතෙහි නැගෙමින් තිබූ සිතුවිලි හඳුනාගත්තාක් මෙන් දුර්ගා එක් වරම නතර විය. පන්දම සහිත සුරත ඉදිරියට දිගු කරගත් වනම තිබියදී, ඈ බඳින් සහ ගෙළින් වම්පසට අඩ වශයෙන් හැරී, සිය සහචරයා ගේ දෑස් දෙස බැලුවා ය.

"තව ටික දුරයි..." ඈ කෙඳුරුවා ය.

ඇඩම් හිස දකුණුපසට මඳක් ඇළ කර එකඟතාව පළ කළේ ය.

සියුම් සිනහවක සේයාවක් පැතිරුණු මුහුණින් යුතුව, තාරා නැවතත් ගමන ඇරඹුවා ය. සිරුරට ඉතා ම ආසන්නයේ පැවති ගල් බිත්තිවලින් නැඟුණු දැඩි සිසිලස තිබියදී අපූර්ව උණුසුමක් සිය දෙකණ පිටුපසින් නැඟී ලේ නහර ඔස්සේ සිරුර පුරා පැතිර යනු ඇඩම් හට දැනුණි.

දිය බිංදු ජලතලයක් මතට වැටෙන සිහින් හඬ, මඳ වෙලාවක් තිස්සේ ම දෝංකාර දෙමින් ඇසෙමින් පැවතිණි. තවත් පියවර දහයක් පමණ යද්දී, පටු ගල් කොරි‌ඩෝව අවසන් වී, දෙදෙනා ම ඉඩ කඩ ඇති පුළුල් ගුහාවකට පිවිසුණහ. එය හරියට ම කළගෙඩියක් වැනි ගෝලාකාර හැඩැති ගුහාවක් වූ අතර, එයින් පිටවීමට තවත් මඟක් නොවූ බව ඇඩම් දුටුවේ ය. ගුහාවේ පියස්සේ හරි මැද ට වන්නට පිහිටි පටු රවුම් විවරයකින් හඳ එලිය තීරුවක් ගළා විත්, ගුහාවේ  මැද වූ පොකුණකට වෑස්සිණ. තරමක බේසමක් වැනි ඒ පොකුණේ දියමත වැටෙන සඳ එළිය ඇති කළ පරාවර්තනය කළු නිල් පැහැයෙන් දිදුළන ගුහා බිත්ති මත නළියමින් මන්දාලෝකයකින් ගුහා අභ්‍යන්තරය පුරවා තිබුණි. ගුහාවේ ශෛලමය පියස්සෙන් පහළට එල්ලුණු සිහින් ගිරි ළඹයක් දිගේ වෑස්සෙමින් පැවති සියුම් තෙතමනයකින්, විටින් විට දිය බිංදු සැදී පොකුණු දිය මතට වැටෙයි. එයින් සඳ එළියෙන් රදී පැහැ ගැන්වී දිළිසෙන ජල තලයේ නිරන්තර දිය රැළි නැංවිණ. 

තාරා, පන්දම බිම ගසා නිවා දැමුවා ය. ඉන් නැඟුනු ගිණි පුපුරු කිහිපයක් ඉහළ ගොස් මොහොතකින් වියැකී ගියේ ය. කුඩා පොකුණ අසළට ඈ දිවගියේ දැරියකගේ බඳු කෙළිලොල් බවකිනි. පොකුණ අසළ බිම දෙපා නවා වාඩි වූ ඈ, නාවුකයාට ද, එහි එන ලෙස හිසින් සංඥා කළා ය.

දෑතේ වූ කබාය, පාවහන්, හා අසිපත ගුහා බිත්තිය අසළ ප්‍රවේසමෙන් තැබූ ඩ්‍රේක්, තරුණිය අසළ බිම වාඩි විය. 

"පොඩ්ඩක් අහගෙන ඉන්න... මේ වතුර බිංදු වැටෙන සද්දෙ..." තාරා සිය වමතේ ඇඟිලිතුඩු ඇඩම් ගේ දිගු ඇඟිලි අතරින් යවා අල්ලාගනිමින් කීවා ය. "මනස නිසංසල වෙන්න ඊට වඩා දෙයක් නෑ..."

ඩ්‍රේක් සෙමෙන් හිස සලමින් ඊට එකඟ විය. ඔහුගේ ඇඟිලි ද, තරුණියගේ ඇඟිලි අතර වෙලුනේ ය.

මඳ වේලාවකින් ඇඩම් තාරා දෙසට නැඹුරු වූයේ පැකිළෙමිනි. ඇය ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන් සිය උඩුකය මඳක් කරකවමින් ඔහු දෙසට හැරුණා ය. දෙ දෙනාගේ දැස්, එකිනෙක බැඳෙමින්... උණුසුම් හුස්ම එකපිට එක වැටෙන තරමින්... සමෙහි උණුසුම එකිනෙකාට දැනෙන තරමින්... දෙ දෙනා ළං වූයේ කිසිවක් ගැන නොසිතා ය.

අග්නි ගේ මුහුණ මතුපිට ට නාවුකයාගේ හුස්ම වැටෙද්දී, ඇගේ දෙතොල් යාන්තම් විවර වුණි. අඩවන් දෑසින් ඈ දුටුවේ පරාවර්තිත සඳ එළියෙන් දිළිසෙන ලා රත්පැහැ දෑස් යුවළකි.

ගුහාවේ බිම සැදුණු ගල්තළාව නොසිතූ ලෙස සුමට විය... සිසිල් විය... එහෙත් සුළු මොහොතකින් එහි උණුසුම පැතිර ගියේ ය.

*    *    *

නාවුකයාට තමන් සිහිනයක් බඳු මන්ද මෝහනයකින් අවදි වන්නා සේ දැනුණේ ය. සිය නිරුවත් සමට තුරුළු වුණු තරුණියගේ පහස නොවන්නට, එය සිහිනයක් ම බව ඔහු අදහාගන්නට තිබුණි. ඔහු සිය හැඩිදැඩි වමත මත වැතිර සිටි අග්නිය තුරුළු කරගෙන, සුරතේ ඇඟිලි ඇගේ ලිහුණු කෙස් කළඹ අතරින් යවා ඇගේ හිස පිරිමැද්දේ ය. 

https://www.pikist.com/free-photo-sswpt
"මම සමහරවිට ආපහු ඔයා දකින එකක් නෑ."

නාවුකයාගේ පුළුල් පපුවේ සිය මුහුණ සඟවාගෙන සිටි තාරා, සෙමෙන් මිමිණුවා ය.

"මම සමහරවිට ආපහු ඔයා දකින එකක් නෑ."

"ඇයි ඒ?" ඇඩම් ගැළී සිටි ආලස්‍යය අතුරුදන් වූයේ එක්වරම ය.

"රහස් දූරයේ බහුතර තීරණයට මම එකඟ නෑ ඩ්‍රේක්. ඒ වගේම ඒ තීරණයට විරුද්ධව වැඩ කරන්න මගෙ හෘද සාක්ෂිය මට බළකරනවා."

"ඒ කියන්නෙ, අපි මේ කැරැල්ලට උදව් කරනවා...?"

"අපි නෙවෙයි." ඈ හිස ඔසවා සිය සහකාරයාගේ දෑස් දෙස බැලුවා ය. "අපි නෙවෙයි ඩ්‍රේක්... ඔයා සුමනත්, වරුණත් වගේ ම රජතුමාගෙ රාජකාරියට බැඳුණු කෙනෙක්. ඔයාගෙ රාජකාරිය තමයි රජතුමා ආරක්ෂා කරන එක. ඒත් මම එහෙම නෙවෙයි. මට තියෙන්නෙ වෙනම වගකීමක්..."

දිගු හුස්මක් හෙළා නාවුකයා සිය පපුවේ පැවති බර සැහැල්ලු කර ගත්තේ ය.

"ඔය හැම දේකට ම වඩා මට දැනෙනවා, මට ඔයා එක්ක වඩා පහසුවෙන් කටයුතු කරන්න පුළුවන් බව." ඔහු ඇඟිලි තුඩින් දුර්ගාගේ නිකට අල්ලා ඉහළට එසවී ය. ඔහුගේ ලා රතු පැහැ දෑස් දෙස බැලූ තරුණිය එහි පැවති අධිෂ්ඨානය දුටුවාය. 

"කැරැල්ල සාර්ථක වුණොත් සමහරවිට ඔයාලට නිදහස ලැබෙන්නත් ඉඩ තියෙනවානේ." ඇගේ දෙතොල් හා දෙකොපුල් මඳ සිනහවකින් සැරසුණේ ය. "රාසිං දෙයියන්ට නේ උවමනා තමන්ගෙ රාජධානියෙ සුදු හම ඇති නිල් ඇස් ඇති පරම්පරාවක් බිහිකරව ගන්න. උන්දැ ආසයි අමුතු සත්ත්වයන්, අමුතු මිනිස්සුන් එකතු කරන්න. ඒත් මී ළඟ රජු ට ඒ වගේ උමතු ආශාවන් නොතිබෙන්න ඉඩ තියෙනව."

*    *    *

රිටිගල ජයතුංග වෙදැදුරු තැන දෑස් පිස දමමින් දොරකඩින් එළියට ආවේ ය. දෙගොඩහරි ජාමයේ තමන් නින්දෙන් අවදි කෙරුණේ සුලුපටු පුද්ගලයෙකු සඳහා නම් නොවන බව ඔහු නිගමනය කර තිබුණි. 

"ඇයි?" ඔහු තමන් අත වූ පිත්තල පහන ඔසවා එළිපත සිටි උසැති මිනිසා ගේ හිස සිට දෙතුල තෙක් නිරීක්ෂණය කළේ ය. රන්වන් කෙස්, තියුණු රත්පැහැ ඇස්, ප්‍රංශ රාජකීය නාවුක හමුදා නිල ඇඳුම, කොපුවෙන් අඟලක් - දෙකක් එළියට ඇදී තිබුුුණු යුරෝපීය සම්මානිත අසිපත... ජයතුංග වෙදැදුරු දකුණු පය ට සිය සිරුරේ බර පවරා, වම් පයින් ආරක්ෂක පහරක ට සූදානම් විය. අමුත්තාට පිටුපසින් සිටි කාන්තාව ඔහු දුටුවේ පසුව ය.

"අපි ආවෙ ජයසේන මුණගැහෙන්න..." දුර්ගා කීවේ පැකිළීමකින් තොරව ය.


තවත් කොටසක් ලියාගන්ට හැකි වුණු වේලාවක...

Tuesday, February 23, 2021

අවසානයක් නොවේ - 30

"ඔව්... දෙන්නා ම තමයි" සුමන වාඩි වී සිටි තැනින් නැඟිට ඇත්කඳ ළිහිණියා වෙත පිය නැගුවේ ය. ඔහු දැවැන්ත පක්ෂිරූපාකාර සත්ත්වයාගේ මුහුණ දෙසට සිය සුරත දිගු කරත්ම, ළිහිණියා ගෙළ දිගු කරමින් හිස බිමට පහත් කළේ කර මතට නැඟීමට පහසුු කරවමිනි. සුමන ඉතා පහසුවෙන් වම් පය ඔසවා ඓරාවණගේ කර මතට පැන, හරි බරි ගැසුණි. ඔහු අනුගමනය කළ තාරා, බිම සිටිමින් ම නෝර්ඩික් නාවුකයාට ද ළිහිණියාගේ කර මතට නැගීමට උදව් කළා ය. ඩ්‍රේක් සුමනගේ පිටුුපසින් වාඩි වූ විගස, ඔහු ගේ බාහුවේ එල්ලී, සුඛනම්‍ය ලීලාවෙන් කෙටි පිම්මක් ඉහළට පිනූ කාන්තාව පුරුෂයන් දෙ දෙනාට ම පිටුපසින් ඇත්කඳ ළිහිණියාගේ කර මතට නැග ගත්තේ සැහැල්ලුවෙනි. 

එවිගස, සුමනගේ විළුඹින් පැහැරුණු ඇත්කඳ ළිහිණියා දුන්නෙන් මිදුනු ඊයකටත් වඩා වේගයෙන් අහසට නැඟුනේ ය. 

එවැනි වේගයක් අපේකෂා නොකළ ඇඩම් ගේ හිස කැරකෙන්නාක් මෙන් ඔහුට දැණුනි. භයංකර කුණාටු මැද, බමරයක් සේ වැනෙන කුඹ ගස් මුදුනේ, හරස් රුවල් දඬු දිගේ කෙටි අසිපත වනමින් සැහැල්ලුවෙන් දිව ගිය පළපුරුද්ද තිබුණ ද, මේ අත්දැකීම ඒ සියල්ලට වඩා අතිශයින් වෙනස් විය.

මොහොතකින් වළාකුළු පසුකරමින් ඉහළ නැඟුනු ළිහිණියා ආපසු පහතට බැස්සේ උල්කාෂ්මයක් බඳු වේගයකිනි. පුළුන් තීරු වැනි වළාකුළු ඉරාගෙන පහතට එද්දී, මිනිස් පහසක් නොලද නැවුම් කොළපැහැ තණ බිමක් මිහිදුම අතරින් මතු වී ආයේ ය. දැවැන්ත වටකුරු ගල් විසිරුණු උස් සානුවක් මැද...පෙණ කැටි නඟන දිය පහර කිහිපයක් සතර අතට ගළා යන කළු වන් දියෙන් පිරි විලක්...විල් ඉවුරෙහි එක් පසෙක සිටුවන ලද ගල් කුළු වලින් සැදුණු වටයක්... නාවුකයාගේ ඇසට ලක් විය.


කුඤ්චනාදය වැනි තියුණු හඬක් නඟමින් ඓරාවණ ගල් වටය අසල බිමට පහත් විය. වේගයෙන් පතිත වූව ද, උගේ කර මත සිටි මඟියන් ති දෙනාට යන්තමින් හෝ කම්පණයක් නොදැනුණි.

"නුඹලා ට..." අග්නි කියන්නට ආ දෙය ගිළ ගත්තා ය. වම් පය පක්ෂියාගේ හිසට ඉහළින් දකුණු පසට ගත් සුමන උගේ කර මතින් ලුහුටා බිමට පැන ගනිද්දී, ගල් වටය තුළ පුරුෂයන් සිවු දෙනෙකු සිටි බව ඩ්‍රේක් දුටුවේ ය. 

"ටිරෙල්!"

ඇඩම් ගේ කටහඬ සමඟින්, ඔහුගේ පැරණි සහචරයා වාඩි වී සිටි තැනින් නැඟිට, ගල් වටයෙන් එළියට දිව ආවේ නිතැතිනි. අද්මිරාල් ද සුමන අනුකරණය කරමින් ළිහිණියාගේ කර මතින් බිමට පැන, සිය පැරණි සගයා වැළඳ ගත්තේ ය.

*    *    *

"ටිරෙල් කියපු විස්තරය ඇත්ත බව මම තවත් මාර්ග කීපයකින් තහවුරු කරගත්තා." ඉන්ද්‍ර කීවේ ය. සය දෙනා ම සිටියේ ගල් වටය තුළ වූ කුඩා ගල් මත වාඩි වී ගෙන ය. "මේ පාර නම් කන්ද උඩ රට රාජසිංහ රජ්ජුරුවන්ගේ අත්තනෝමතික පාලනය ඉවරයක් ම කරන්න හැකියාව කැරළි කාරයන්ට තියෙනව. ලුණුගල ධර්මකීර්ති තෙරුන්නාන්සෙ යි, වැලිවිට සරණංකර පොඩි උන්නාන්සෙ යි හැම දෙයක් ම තිතට ම සැළසුම් කරලා. වෙන්න පුළුවන් කුඩා මහත් හැම විකල්පයකට ම මුහුණ දෙන්න මේ අය සූදානම්.

"ඒත්, රාසිං දෙයියො කම්මුතු කරලා රජකමට පත් කරගන්නෙ කාවද? අන්න එතනයි ගැටළුව. රාජසිංහ රජ්ජුරුවන්ගෙ පුතා, මහාස්ථානෙ කුමාරයාට නම් මිනිස්සුන්ගෙ පොඩි හරි පක්ෂපාත කමක් තිබුණා. ඒත් මේ රජ කරවන්න යන කරල්ලියද්දෙ බණ්ඩාර ගෙ මුණුපුරාට උඩරට මිනිස්සු පක්ෂපාති වෙන්නෙ නෑ. යමසිංහ කුමාරයටත් රජකමේ ඉන්න පුළුවන් වුණේ ටික දවසයි. කුසුම් අස්ථාන හෙවත් දෝන කතිරිනා පණ රැකගත්තෙ, විමලධර්මසූරිය රජු සරණපාවා ගත්ත නිසා... පරංගීන්ගෙ රැකවරණය ගත්ත උදවිය ගැන උඩරට පැහැදීමක් නෑ. 

"මේකෙන් වෙන්නෙ කන්ද උඩරට අස්ථාවර වෙන එකයි. ඒක හින්දා මම කියන්නෙ මේ කැරැල්ලට ඉඩ දෙන්න නාකයි."

මිත්‍ර සහ ඉන්ද්‍ර එකඟත්වය පළකරමින් හිස සළනු දුටු තාරා මවිතයට පත් වූවා ය.

"අපි කොනප්පු බණ්ඩාර ගැනත් හිතුවෙ ඔය විදිහට තමයි." ඇගේ වචනවල වේගයෙන් ඩ්‍රේක් සහ ටිරෙල් මුහුණ ට මුහුණ බලා ගත්හ.

"කොනප්පු බණ්ඩාරත් පරංගි ආරක්ෂාව ලබාගෙන හැදුණු වැඩුණු කෙනෙක්. ඒ උනත් කන්ද උඩරටට ආව ගමන් එතුමා සිංහල පැත්ත අරගත්තා. ඒකෙන් ම උඩරට එතුමාට පක්ෂපාතී වුණා..."

"නෑ... ඒක වුණේ එහෙම නෙවෙයි." මිත්‍ර කීවේ ය. "එයාගෙ පියා අසාධාරණ විදිහට මරවපු නිසා එයාට කොහොමත් උඩරට රදළයන් අතර පක්ෂපාතී පදනමක් හැදිලා තිබුණා. පරංගි හමුදාවත් එක්ක උඩරටට එද්දී රහස් පණිවුඩ කාරය‌ො මාර්ගෙන් එයා රදළයො බර ගාණක් තමන්ගෙ පැත්තට නම්මගෙන හිටියෙ."

"ඉතින් මේ වතාවෙත් එහෙම වෙයි කියල කොහොම ද කියන්නෙ?" අග්නි ඇසුවා ය. "ඒ විදිහෙ ක්‍රියා මාර්ගයක් මේ වතාවෙ සිද්ධ වෙන් නෑ..."

"හැබැයි ඒකෙ ඇත්තක් තියෙනව." ටිරෙල් මැදිහත් විය. "ධර්මකීර්ති උන්නාන්සෙ ගෙ පස්සෙ ඉන්නෙ ගංතලාවෙ දිසානායක යි, වන්නි වරුයි, තව කීප දෙනෙකුයි විතරයි. උඩරට රදළයො කවූරුවත් නෑ."

"රාසිං දෙයියන්ටත් උඩරට කැමැත්ත තියෙන්නෙ මතු පිටිං විතරයි..." සුමන කීයේ ය.

"කවුද එතකොට ලෙව්කේ කියන්නෙ?" අග්නි මාතෘකාව වෙනත් අතකට හැරෙව්වා ය. "ධර්මකීර්ති උන්නාන්සෙයි, ගංතලාවෙ රටේ රාළයි පස්සෙන් ඉන්න නියම මොළ කාරයා ලෙව්කේ කියල පේනව. කවුද ඒ?"

"ඒ ගැන නං කිසිම තොරතුරක් දැනගන්න විදිහක් නෑ. හතර කෝරළේ විජේසුන්දර බණ්ඩාරගෙ පරම්පරාවෙ කෙනෙක්... ඒ වගේම කලින් මහණ වෙලා ඉඳල තියෙනව. සිවුරෙ ඉඳපු කාලෙ වැලිවිට පොඩි උන්නාන්සෙ ගෙ ගුරුවරයෙක්..." ඉන්ද්‍ර කීයේ ය.

"ඒත් මම දැකපු ලෙව්කේ දිසාව නං සිවුරෙ උන්නා කියලා මොන විදිහකින්වත් කියන්න බෑ." ටිරෙල් කීවේ ය. "ගස් ගල් උදුරන්න තරම් ශක්තියක් තියෙන, ඒ වගේම පුදුම හිතෙන විදිහේ සටන් හැකියාවක් තියෙන කෙනෙක්. දවසක් ගංතලාවෙ දි උන්නැහැ ගැන දන්නැතුව අභියෝග කරපු මදාවි හතර දෙනෙක් ට මහ පුදුම වැඩක් කළා...

 "උන්නැහැ කෙසෙල් පඳුරු කීපයක් තිබුුුුණු මණ්ඩියකට ගිහිං, හීනි වේ රෑණක් අතිං අල්ලගෙන උඩ පිනුමක් ගැහුවා. ඒ පිනුම පැනලා බිමට එද්දි, බොහොම වේගයෙන් කැරකිි කැරකී, අර වේ රැණෙන් ගහලා, කෙසෙල් පඳුරු ටික පෙති පෙති ගහලා දැම්මා. දෙපය බිම ගහද්දි වටේ විසිරුණු කෙසෙල් පතුරු මිසක්, අර මහ කෙසෙල් ගස් එකක්වත්, අඩුම ගානෙ මොටෙයියෙක්වත් ඉතුරු වෙලා තිබුණෙ නෑ..."

"ඔය කියන සිද්ධිය නුඹ ඇහැටම දැක්කද?" ඩ්‍රේක් ඇසීය. 

"ආයෙ මොනවද? මට ඇස් අදහාගන්න බැරිවුණා."

"හොඳයි... අංගං හරඹ පැත්තකිං තියමුකො. මොකද්ද ලෙව්කේ ට තියෙන උවමනාව රාජසිංහ රජ්ජුරුවො අයිං කරලා, ගැටවර කුමාරයෙක් රජ කරන්න?" අග්නි විමසුවා ය.

ස්වල්ප වේලාවක් යනතුරු ඇසුනේ අසළින් ගළා යන දිය පහරේ සිරි සිරියත්, රෑහි හඬත් පමණකි...

"බෝ ඔය කියන්නෙ රූකඩ කුමාරයෙක් හිටවලා ලෙව්කේ රජවෙන්න යනව කියලද?" සුමන ඇසී ය.

"කොහොමත් අපි මේ කැරැල්ල නවත්තන්න උවමනයි." ඉන්ද්‍ර කීයේ ය. "දේව අස්ථාන කුමාරයා හෙවත් රාජසිංහ, කුසුම් අස්ථාන කුමාරි ගේ පරම්පරාවෙන් රජකමට උරුමක්කාරයා වෙලා ඉවරයි. හතර කෝරළේ ලෙව්කේ දිසාව කොයිතරං කූට වුණත්, ශූරයෙක් වුණත්, උඩරට එක්සත් කරන්න එයාට පුළුවන් කමක් නෑ. එයා එක්ක ඉන්නෙ ගණින්නාන්සෙලා, තෙරුන්නාන්සෙලා අතලොස්සකුයි, පිටිසර රදළයො ටිකකුයි විතරයි. මේකෙන් වෙන්නෙ උඩරට එකමුතු බව කැඩිලා ඕලන්දේසියාට තවත් පහසුකම් සැපයෙන එක විතරයි."

"ඔය ඕනෙම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්..." අග්නි විරුද්ධ විය. 

*    *    *

ඇඩම් අවදි වූයේ එක් වර ම ය. ඔහුගේ තොල් මතට සිහිල් පැන් බින්දුවක් වැටෙනු සිහිනයෙන් මෙන් දැනී තිබුණි. දෑස් අඩ අඳුරට හුරු වනවාත් සමඟ, සිය හිස අසළ බිම වාඩිවී, තම මුහුණ දෙසට නැඹුරු වී සිටි තරුණියගේ රූබර මුහුණ ඔහුට හඳුනාගත හැකි විය.

නාවුකයා වැතිර සිටියේ ගල් ගුහාවක, පැතලි ගල් තළාව මත එළන ලද ගවර හමක් මත ය. අසළ වූ විලෙන් සිව් දෙසට ගළා යන දියපහරවල සිරි සිරිය අනවරත නැළවිලි ගීයක් සෙයින් ඇසෙමින් පැවතිණ. කණට හුරුව තිබූ රැහැයි නාදය ඊට වෙසෙසින් අවධානය යොමු කළහොත් විණා ඇසුණේ නැත. 

අග්නි සිය දෙතොල් මත සිරස් අතට සුරතේ දබරැඟිල්ල තබා, නිහඬ වන ලෙස සන් කළා ය.

හිස ඔසවා අවට බැලූ ඩ්‍රේක් ගේ දෑසට එක්වරම ලක්වුණේ, තැන තැන විසිරෙන ගිණි පුපුරු වැනි කණා මැදිරියන් ය. රහස් දූරයේ සෙසු සාමාජිකයෝ ගල් තලාව මත එළන ලද සම්කඩවල් මත වැතිර සුව නින්දේ පසුවූහ.

හඬ නොනැගෙන සේ නැගිටගත් තාරා අනුව, ඇඩම් ද සීරුවෙන් නැගිට්ටේ ය. තමා පසුපස එන ලෙස අතින් සන් කළ තරුණිය සෙමෙන් සෙමෙන් ගල් ගුහාව අභ්‍යන්තරය දෙසට පිය නැගුවා ය.


ඉතිරි කොටස 

සෑහෙන කාලයකට පසු බලාපොරොත්තු වන්න...

Saturday, February 13, 2021

අවසානයක් නොවේ - 29

කුඤ්චනාද දහසක් එකපිට නැඟෙන්නා සේ කණ හිරිවැටෙන සුළු තියුණු හඬක් ඇසු‌නේ එක් වරමය. හාත්පස හෙවුණු ගස් අතු පතර කුණාටුවකට අසුවුණාක් මෙන් කරකැවෙන්නට විය. අශ්වයන් දෙ දෙනා කුළප්පු වී වනය තුළට දුවද්දී, දැවැන්ත අත් පසුරු දෙකකින් ඒ සතුන් දෙ දෙනා අල්ලා ගැනෙනු මඟියෝ දෙ දෙනා දුටහ. අත්තටු ගැසෙන හඬ, ගස් අතු වැනෙමින් කඩා වැටෙන හඩ, සමඟ මුසුවූ අශ්වයන්ගේ විළාප හඬ... අතර මැද, නාවුකයා සහ දුර්ගා තමන් සිටි දැවැන්ත ගසෙහි මුල් අතර ගුළි වූහ.

28 කොටස...

දෑත් හිස පිටුපසින් යවා, හිස පහත් කරගෙන, උක්කුටියෙන් බිම වාඩි වූ ඇඩම් යළි හිස එසවූයේ අග්නි ගේ තියුණු කටහඬිනි.

"යක්ෂ සුමන...!"

ප්‍රචණ්ඩව ඒ මේ අත හමන සුළඟ තවමත් සංසිඳී නැත. සුළඟින් ඇවිස්සුනු දුහුවිලි හා කොළ රොඩු වළාව අතරින් ඉදිරියට ඇවිද යමින් සිටි අග්නි ගේ සිහින් සිරුර... සුළඟ සමඟ ඉගිළෙන්නට තැත් කරන ඇගේ කළුවන් ඝන කේෂ කළාපය... යුරෝපීයයාගේ නෙතට ලක් විය.

ඩ්‍රේක් නැඟිට සිය සහචරිය වෙත දුවන්නට පළමු පියවර තැබුවා පමණි...

මාරක කුඤ්චනාද හඬ නඟමින්, දැවැන්ත පියාපත් ගැටෙන ශබ්දය හාත්පස පතුරවමින්, අති දැවැන්ත පක්ෂි රූපාකාර සත්ත්වයෙක් බිමට පහත් විය. උගේ හිසෙහි තිබුණේ හොටයක් නොව, හොඬවැලක් බඳු ව්‍යුහයකි. එහි මුලිින් එළියට ඇදුනු දිගු උල් දත් අතර, අශ්වයන්ගේ ශරීර කොටස් රැඳී තිබුණි. 


බොරළු කැට, තණ පඳුරු හා කොළ රොඩු අවුස්සමින්, දැවැන්ත නිය පහුරු බිම ගැසූ ඇත්කඳ ළිහිණියා, පියාපත් අකුළාගෙන බිමට නැඹුරු වෙද්දී, උගේ කර මත පුද්ගලයෙකු සිටි බව පෙනුණි. සුදුවන් වස්ත්‍රයෙන් සැරසී, සුදුවන් ජටාවක් හිස පැළඳි ඔහු, සිය වමතෙහි වූ මහනෙල් මලක් අග්නි දෙස ට විසි කළේ ය. කාන්තාව වම් පාදය බිමට තෙරපමින් මඳක් ඉදිරියට පැන ඒ මලෙහි නටුවෙන් අල්ලාගත්තා ය.

එක් අවස්ථාවක දී තම ජීවිතය බේරා දුන්, තමන් රහස් දූරයට බඳවාගත් තැනැත්තා වූ සුමන අඳුනාගැනීමට ඩ්‍රේක් හට හැකි වුයේ දුහුවිලි වළාව සංසිඳී යද්දී ය.

"නුඹ නම් වෙසමුණි කියන නමට ම ගැළපෙන විදිහටයි වැඩ කරන්නෙ..." අග්නි කීවේ මැඬගත් කෝපයෙන් බව ඇඩම් හට වැටහිණ.

"දහස් වාරයක් සමා වෙන්න සහෝදරී..." සිය වම් පය ළිහිණියාගේ හිසට ඉහළින් කරකවා දකුණු පැත්තට ගෙන බිමට පනිමින් සුමන කීවේ ය. "මේක ඉතාම හදිසි අවස්ථාවක් නිසයි මේ විදිහට ආවේ. එන්න පුළුවන් වේගවත් ම ක්‍රමය විදිහට පෙනුණෙ ඓරාවණ..." ඔහු වමතින් ඇත්කඳ ළිහිණියාගේ බඳට තට්ටු කළේ ය.

"මේ වගේ වැඩ කමක් නෑ, මීට අවුරුදු දෙදාහකට විතර උඩදි කළා නම්. දැන් මේ රට මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා. නුඹ මේ කරපු දේ මිනිස්සු දැක්ක නම්, අනවශ්‍ය අවධානයක් ඇති වෙනව. අන්තිමේ කෙළවර වෙන්නෙ මෙතන මහ දේවාලයක් හැදිලා, වන්දනාකාරයො ගැවසෙන්න අරන්, මේ ලස්සන වනාන්තරයත් විනාශ වෙලා..."

"කාරණේ බරපතළකම එයිට වැඩියි" සුමන තමා පසුපසින් එන දෙදෙනා ද කැටිව දොළපාර වෙත ගියේ ය. එහි වූ මඳක් උසැති වටකුරු ගලක් මත වාඩි වූ හෙතෙම, ඉණතුරේ මඩියෙන් ගත් පුවක් කැබැල්ලක් කටේ දමාගෙන හපමින්, බුලත් කොලයක දෙකෙළවර කැඩී ය. 

ඩ්‍රේක් සහ දුර්ගා ඔහු ඉදිරිපසින් වූ ගල් මත වාඩි වූූයේ කුතුහලයෙන් පිරී යමිනි.

"මතක ඇති අවුරුදු කීපයකට උඩදි මහ රජ්ජුරුවො නටාපු නිල්ලඹේ කැරැල්ල නාඩගම?" සුමන අග්නි දෙස බැලී ය. 

"මට මතකයි හොඳටම. ඒත් ඩ්‍රේක් ඒ ගැන මොනවත් දන්නෑ නෙ." ඇය නාවුකයාගේ දෑස් දෙස බැලුවා ය. "මම ඒ ගැන ‌කෙටියෙන් කියන්නං...?" සුමන එකඟත්වය පළ කරමින් හිස සැළී ය.

"අවුරුදු කීපයකට කලින් වල්ග තරුවක් පෑයුවා මතක ඇති?" 

"ඔව්?" ඇඩම් කීය. "ඒ වෙනකොට මම හිටියෙ ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවෙ..."

"ඔන්න ඔය වල්ගා තරුවත් එක්ක, මේ රටේ මිනිස්සුන්ගෙ මිත්‍යා විශ්වාසත් අල්ලලා, රාජසිංහ රජ්ජුරුවන්ට විරුද්ධව කැරැල්ලක් ඇති වුණා. පෝයමළු විහාරෙ සිරිනිවාස තෙරුන්නාන්සෙ ගෙ මෙහෙයවීමෙන්, අඹන්වෙල රාළ කියලා දිසාවෙ කෙනෙක් මිනිස්සු සංවිධානය කරවලා, නිල්ලඹේ මාළිගාවට කඩා පැනලා, රජ්ජුරුවො ළඟින්ම හිටපු මිනිස්සු මහ ගොඩක් මැරෙව්වා. ඒ කැරැල්ල වෙලාවෙදි රජ්ජුරුවො දෙගල්දොරුව හරහා ගලබොඩ වත්තට ගිහිං උන්නෙ. එක රැයින්, ඇත්තටම කියතොත් පාන්දරක පැය කීපයක් ඇතුළත, මුළු මාළිගාව ම යටත් කරගත්ත කැරළි කාරයො, රජ්ජුරුවන්ගෙ පුතා මහස්ථානෙ කුමාරයා රජකමට පත් කරගත්තා. රජ්ජුරුවො රට පාලනය කරපු නපුරු ක්‍රමය තමයි කැරැල්ලට හේතුව කියලා ඉස්මතු වුණේ. රජතුමා දඩයමත්, ගැහැණු ඇසුරත් මිස රාජසභාවෙ උපදෙස් අනුව රට පාලනය කරන්නෙ නෑ කියන එක ඒ වෙලාවෙදි කතා බහට ලක් වුණා.

"නමුත් දවස් කීපයකින් ම අලුත් රජතුමා තමන්ගෙ නැන්දා වුණු, රාජසිංහ රජුගේ අක්කා, උඩුමාලේ අදසින් එක්ක වෙනම සුළු සේනාවක් සහ චර පුරුෂයන් මාළිගාවට රැස් කළා. එතනදි කැරළි කාරයො පසු බැහැලා ලන්දේසි පාලන ප්‍රදේශයට යන්ට, කටුගස්තොට ට ගියා. එතනදි ඒ අය රාජකීය හමුදාවට කොටු වුණා. කැරැල්ලෙ නායකයො හැම දෙනාම මැරෙව්වත්, රාජසිංහ රජතුමා අඹන්වෙල රාළ ව මැරෙව්වෙ නෑ. ඉබ්බා දියේ දැම්මා වගේ අඹන්වෙල රාළ ලන්දේසීන් ළඟට යවාපු එක තමයි රජතුමා දුන්න දඬුවම..."

ප්‍රසන්න වීරක්කොඩි ගේ චිත්‍රයකි

"මොනවා?" ඇඩම් ගේ දෑස් මවිතයෙන් විදැහිණි. "ඒ මොකටද?"

"සිංහලේ තියෙන දෙතිස්වධ මේ වගේ රාජ ද්‍රෝහියෙකුට ප්‍රමාණවත් නැති නිසා, ලන්දේසීන් දන්න වධ පමුණුවන්නයි යැව්වෙ කියලා තමයි ඒ ගැන රජවාසල කිව්වෙ..." සුමන පැහැදිළි කළේ ය.

"ඇත්තටම ඒක රජතුමා ම, ඇති කරවපු කැරැල්ලක් බව අපටත් තේරුණේ පස්සෙයි." අග්නි කීවා ය. "මොකද, කැරැල්ලෙ මහමොළකාරයො වුණු සිරිනිවාස තෙරුන්නාන්සෙ යි, අඹන්වෙල රාළයි රජ්ජුරුවන් අතින් ජීවිතේ බේර ගත්තා. රජ්ජුරුවො කළේ, කාලයක් තිස්සෙ තමන් ට සමීපව ඉන්න ගමන් විවිධාකාර හතුරුකම් කරපු වාසලේ නිළමක්කාරයො සෑහෙන ප්‍රමාණයක් කැරැල්ල පිටින් දාලා මරවපු එකයි. ඊට පස්සේ ඒ උදවියගෙ දරුවන්ට, එක එක දිසාවනිවල තාන්න මාන්න දීලා ඇතුල් නුවරින් පිටමං කළා.

"මේ පාර රාසිං දෙයියන්ට ලැබෙන්න යන්නෙ නිල්ලඹේ කැරැල්ලෙ ප්‍රති විපාකය..." සුමන කීවේ ය. "පහුගිය වතාවෙ කැරලි කාරයො අතින් මැරුණු අලුවිහාරෙ වනිගසේකරගෙත්, කොබ්බැවැල්ලෙගෙත්, මාතර කුරුප්පුරාළගෙත් පුත්තු ගන්තලාවෙ දිසානායක රටේ රාළයි සේරුවිල විහාරෙ ලුණුගල තෙරුන්නාන්සෙයි එක්ක එකතුවෙලා මේ පාර රාසිං දෙයියො චුත කරන්න ම දිවුරලා තියෙනවා කියල ආරංචිය. ඒ ගැන සෑහෙන විස්තර ඉන්ද්‍ර හොයාගෙන තියෙනව. මම තකහණියක් ආවෙ ඒකයි. කලින් වතාවෙ අපි මධ්‍යස්ථව හිටියට, සිදුවුණු ජීවිත හාණිය වගේම, අඹන්වෙල රාළගෙන් ලන්දේසින්ට තොරතුරු ලැබීමත් වළක්ව ගන්න අපට බැරි වුණා. මේ වතාවෙ අපි මේ ගැන මොනව හරි කරන එක හොඳයි කියලා ඉන්ද්‍ර හිතනවා. ඒ ගැන කතා කරන්න ඔය දෙන්නත් එක්කගෙන යන්න මං ආවෙ."

"අපි දෙන්නා?" අග්නි ඇසුවේ එක් වරම ය.

30 වෙනි කොටස

Saturday, January 30, 2021

අවසානයක් නොවේ - 28

27 කොටස...

රොස්කෝ ඩි මැන්ඩෙවිල් පියවි සිහියෙන් දෑස් හැර බැලුවේ දින ගණනාවකට පසුව ය. තමා සිටින්නේ කොහිදැයි දැනගැනීම ඔහුගේ පළමු චේතනාව විය. පොල්තෙලින් දැල්වෙන පිත්තල පහනක්, ඔහු සිටි කුටියේ හරි මැද ට වන්නට වහලයෙන් එල්ලෙමින් තිබුණේ අඩ අඳුරට හුරු දෑසට සහනයක් ගෙන දෙමිනි. එහි එළිය හාත්පස වූ තනි ගලින් කෙරුණු බිත්ති මත දිළිසෙමින්... එක් බිත්තියක වූ ගලින්ම කෙරුණු උළුවස්ස හැරුණු කොට තනි ගලක් සාරා සකස් කළ හරි හතරැස් කුඩා කුටියක තමා සිටින බව යුරෝපීය නාවිකයා දුටුවේ ය. 

රොස්කෝ මෙතෙක් වැතිර සිටි පළස මතින් නැගිට දෙපා වකුටු කොටගෙන ඉඳ ගත්තේ ය. තමා ඇඳ සිටියේ තම නාවුක නිල ඇඳුමේ කලිසම පමණක් බව ඔහු දුටුවේ එවිට ය. නැගිටිනවාත් සමඟ සිය හිස වෙලා තිබූ රෙදි වෙලුම්පටි සහ හිස ගල්වන ලද ශාකමය සුවඳින් යුතු සිහිල් ඖෂධය ඔහුට දැනුණි. දෑස් පියාගත් ඔහු ගේ සිතට බිඳෙන් බිඳ අතීත සිදුවීම් ගළා එන්නට විය. 

කොට්ටියාරමේ ප්‍රචණ්ඩ සූර්යතාපය... කාලතුවක්කුවල නොවතින ගර්ජන හඬ... මරණයේ වේදනාවෙන් කෑගසන මිනිස්සු... අකුණු හඬ... ඝන වනාන්තරයේ බියකරු රාත්‍රිය... දොළපාර අසබඩ නවාතැන් ගත් පස් දෙනා... රොල්ෆ් නම් වූ නිර්භීත මිනිසා ගසක අතු පතරේ දී ගිණි ගත් හැටි... නීල්සන් අත පය ගසමින් මාරක ගසේ ඉහළට ඇදී යාම...

බියසුළු නාවිකයා වෙව්ලුවේ ය. වියළී ගිය උගුර තෙමා ගන්නට යමක් ඇත්දැයි ඔහු ගේ විපරම්කාරී දෑස හාත්පස යොමු විය. දකුණත බිම ගසා වාරු ගනිමින් නැගී සිටි ඔහු, කුටියෙන් පිටවීමට තිබූ එකම මඟ වූ ගල් උළුවස්ස වෙත පිය නැගුවේ ය. 

උළුවස්සෙන් එපිට වූයේ පටු කොරිඩෝවකි. වංගු ගැහෙමින් ඉදිරියට පැතිරුණු එය, සකස් කර තිබුණේ ද, නාවිකයා මෙතෙක් සිටි කුටිය සේම තනි කළු ගළිනි. එම පටු මාර්ගය, බිත්ති වල සවිකර තිබූ පන්දම් එළිය නොවන්නට මග සොයාගත නොහැකි වන තරමට ම වංකගිරියක සේ තියුණු වංගු සහිතව සකස් කෙරුණක් විය.

වංගු කිහිපයක් පසුකළ රොස්කෝ, එළඹුනේ පුළුල් දොරකඩකට ය. ගල් උළුවස්සේ දකුණු පස ඉහළ ද, බිම ද, සකස් කර තිබූ සිදුරු තුළින් යැවුණු අයෝමය දණ්ඩක්, සරනේරු ක්‍රමයක් ලෙස භාවිත කර ඝනකමැති දැවමය දොර පියනක් එහි යොදා තිබුණි. දොර විවර ව තිබුණෙන්, යුරෝපීයයා ට එහි ඇතුළත විපරම් කළ හැකි විය. 

තමන් අවදිවන විට සිටි ශෛලමය කුටිය මෙන් තුන් ගුණයක් පමණ විශාල වූ සම සතරැස් ශාලාවක් ඔහු දුටුවේ ය. එහි මැද, දම්වැලක් මඟින් වහලයෙන් එල්ලුණු පිත්තල පොකුරු පහනක තිර කිහිපයක් දැල්වෙමින් තිබුණි. පහනට යටින් ගෙබිම මත පළස් කිහිපයක් එකපිට අතුරා, පළස් කෙළවර රවුම් කොට්ට තබා තිබුණේ, තුන් දෙනෙකුට වාඩි විය හැකි ආකාරයෙනි. ඒ ආසන පැනවීම් අතර, පළසේ මැද කුසලානයක්, දරණුවක් මත තබන ලද කෙමියක් සහ අන්ඩක් සහිත උස් මැටි බඳුනක් සහ පළතුරු පිරවූ බටපොතු භාජන දෙකක් තබා තිබුණි. 

ශාලාවේ වම් පස බිත්තිය අසළ සිටි පැහැපත් තරුණයන් දෙ දෙනෙක්, එතෙක් තමන් අතර පැවති කතා බහ නතර කොට දොර වෙත හැරුණ හ. ඔවුන් ගේ මුහුණේ නැඟුණු මඳ සිනහව දුටු නාවුකයා තුළ ඇති වූයේ සහනදායි හැඟීමකි. තරුණයෝ දෙ දෙනා ඉණෙන් පහළට ධෝතිය වැනි වස්ත්‍ර ඇඳ, පුෂ්ටිමත් උඩුකය වැසෙන සේ උරහිස් මතින් සළුවක් දමාගෙන සිටියහ. ඔවුන්ගේ හිස් වැසුනේ තළප්පාවලිනි. 

"ඉන්ත්‍රාර් පොර් ෆවොර්..." එක් අයෙක් සුරත ඉදිරියට දිගු කර රොස්කෝ හට ආරාධනා කළේ ය. නාවිකයා ශාලාවට ඇතුල් වෙද්දී, තරුණයෝ දෙ දෙනා ශාලාව මැද ආසන පණවා තිබූ තැනට ඔහු ද සමග පිය නැගූහ.  එතැන් සිට සියලු කතා බහ සිදු වූයේ පෘතුගීසි භාෂාවෙනි. 

"කරුණාකර අසුන්ගන්න."

"මම මේ කොහෙද ඉන්නෙ?" රොස්කෝ ස්වදේශිකයන් අනුගමනය කරමින් පළස මත වාඩි වෙමින් ඇසී ය.

"මම ගලගොඩ, මේ උඩුමුල්ලෙ..." සුමන සිය සගයා දෙස අත දිගු කර දැක්වී ය. "අපි කන්ද උඩරට රාජධානියේ නිලමක්කාරයො. 

"කැලෑවෙ අතරමං වෙලා, සිහි නැතුව වැටිලා ඉඳලා ඔබ මෙතනට ගෙනාවෙ. අපේ මිනිස්සු ඔබට සත්කාර කළා. සෑහෙන කාලයක් යන තුරු ඔබගේ මනස යථාර්ථය වෙත අවදි වුණේ නෑ. නමුත් දැන් ඔබ සුවපත්..."

"ඔබට පිපාසය ඇති..." මැටි භාජනය දෑතින් ම එසවූ මිත්‍ර එයින් කුසලානයට අවර්ණ දියරයක් වත් කළේ ය. "අප දන්නේ නෑ ඔබේ ආගමික විශ්වාස ගැන. මෙය මත්වන බීමක් නොවේ. පළතුරු යුෂයෙන් පෙරාගත් පානයක්..." ඔහු දැතින් ගත් කුසලානය රොස්කෝ වෙත දිගු කළේ ය.

කුසලානය ඉතා කැමැත්තෙන් පිළිගත් බව නාවුකයාගේ මුහුණින් පෙනුණි. එය ඔසවා මුවට ළං කරද්දී නැඟුනේ  පළතුරු වර්ග කිහිපයක් මිශ්‍ර වූ සුවඳකි. උගුරු කිහිපයක් නොනවත්වා පානය කළ පසුව ය එහි අමුතු රසායනයක බඳු රසය ඔහුගේ දිව මතට දැනුණේ...

"ඔබගේ සත්කාරයට මම ණයගැතියි..." පානයෙන් උගුර තෙත් ව, ලිහිල් වූ ඉඳුරන් ඇති ව රොස්කෝ කීවේ ය.

"ඔව්... මේ දිවයිනේ අපි, අප වෙත එන හැම දෙනාටම උපරිමයෙන් ම සත්කාර කරනවා." මිත්‍ර රොස්කෝ ගේ වමතේ මැණික්කටුව අල්ලා ගත්තේ, සහෝදරත්වය සහ සුහදත්වය දැක්වීමේ සංඥාවක් ලෙසිනි. "එහෙත් අපි ඔබ ගැන කිසිවක් දන්නේ නෑ. අපි ඉතා නොඉවසිල්ලෙන් ඔබ ගැන විස්තර දැන්ගන්නට..."

"මම රොස්කෝ ඩි මැන්ඩෙවිල්." නාවුකයා තමා දෙපස වාඩි වී සිටි නිළමක්කාරයන් දෙදෙනාගේ කාරුණික මුහුණු දෙස මාරුවෙන් මාරුවට බැලී ය. "මා ගැන මොනවාද ඔබට දැනගන්න උවමනා?"

"ඔබේ සමාජය තුළ ඔබ ඉටු කරමින් උන් කාර්යය..."

"ඊට ඔබ මෙහෙයවූ සාධක සහ ඉතිහාසය..." 

"ඔබගේ සගයන් සහ ඔවුන් ගේ කාර්යයන්..."

නිළමක්කාරයෝ දෙ දෙන මාරුවෙන් මාරුවට යෝජනා කළ හ.

"හරි..." රොස්කෝ සුරතේ වූ කුසලානයෙන් තවත් උගුරක් පානය කළේ ය. "මම හැකි තරම් කෙටියෙන් සියල්ල විස්තර කරන්නම්. 

"... මුලින් ම කියතොත්, මම නෝමන්ඩියේ ධනවත් වෙළෙන්දෙකු වූ එරික් ඩි මැන්ඩෙවිල්ගේ පුතෙක්. මට වයස තිස් දෙකයි. මම හොඳින් අධ්‍යාපනය ලැබුවා පැරිසියේ නොත්‍රඩාමයේ දී. පියාගේ අපේක්ෂාව වුනේ, එවක ඉතා ධනවත් සහ බලවත් වෘත්තියක් වූ පූජකවරය මට ලබා දීම. ඒ අනුව මම වයස දාසයේ දී ප්‍රොතෙස්තන්ත සහෝදරවරයෙක් බවට පත් වුණා...

"මට ලෞකික දේ ග්‍රහණය කිරීම උගහට වුණත්, පොත පතේ ලියා තිබෙන දේ ගැඹුරින් සහ විවිධ කෝණයන්ගෙන් දකිමින් අධ්‍යයනය කිරීම ඉතා පහසු කාර්යයක් වුණු බව මට තේරුණා. මම වයසින් සහ දැනුමින් මුහුකුරා යද්දී, මට තේරුණා ධර්මය කියා අප විශ්වාස කරන්නේ කිසියම් දාර්ශනිකයෙක් ජීවිතය ගැන දේශනා කර තිබෙන දෙයක් වුණත්, එය වර්තමාන සමාජයට සහ බල මූලාශ්‍රවලට උවමනා විධියට හැඩ ගස්වා ගෙන බල මූලාශ්‍රයේ පැවැත්ම සහ වර්ධනය වෙනුවෙන් එය යොදාගැනෙන බව. අපි පූජකවරු, යුද්ධ සෙබළු, නාවිකයන්, වෙළෙන්දන්, පරිපාලකයන් ආදී සියලුම කොටස් රාජ්‍යය හෝ ආගම විසින් එක්තරා අරමුණකට මෙහෙයවීමට යොදාගන්නා මෙවළමක් බවට ධර්මය පත් වී ඇති බව මට වැටහුණා...

"දිග කතාවක් කෙටියෙන් කියතොත්, ජීවිතයේ යම් යම් සිදුවිම් නිසා මම කලින් කියූ අවබෝධයත් සමඟ තව දුරටත් මා තෝරාගත් වෘත්තියේ මට රැඳී ඉන්නට බැරි වුණා. මම මුල් කාලයේ දී මා අවබෝධ කරගත් දේ ගැන ඉහළින් ප්‍රශ්න කළා. ඒ නිසා ම ආගමික සංස්ථාවෙන් මෙන්ම නෝමන්ඩියේ සහ පැරිසියේ මා ඇතුළත් වුණු සමාජයෙන් මා පිටමං කෙරුණා.

"අවසානයේ මම නතර වුණේ මාර්සෙයියේ... නැවු තොටේ තිබුණු බීමහල්වල රාත්‍රියේ වැඩකරලා, බේබදු නැවියන්හට කෑම බීම සපයමින් ගතමනාවක් හොයාගන්න මට සිද්ධ වුණා. එතනදි මට මුණ ගැහුණා ඩ්‍රේක් ඇන්ඩර්සන් නම් විශිෂ්ඨ යාත්‍රිකයා...

"ඔහු අනෙක් නැවියන් මෙන් බීමත් වන්නේ නෑ. රම් වීදුරුවක් තොලගාමින් යම් යම් ලියවිලි පරීක්ෂා කිරීම සහ සටහන් තබාගැනීම, සිතියම් අධ්‍යයනය කිරීම ආදී කටයුතු සඳහා තමයි ඔහු බීම හලට ගොඩවන්නේ. ඔහු නිතරම ආවේ යන්තම් සැඳෑ අඳුර වැටීගෙන එන වේලාවේ. ඒ වගේම බීමහල නාවුුකයන්ගෙන් පිරී යන විට ඔහු නිහඬවම මඟහැර යන්නට පුරුදු වී සිටියා.

"ඉතින් සහජයෙන් ම කඩදාසි, පාච්මන්ට් සහ තීන්ත මගේත් ලෙයට කාවැදී තිබූ නිසා මම ඔහු ට සත්කාර කිරීම ඉතා කැමැත්තෙන් කළා. ඔහු සමඟ හුවමාරු වුණු කෙටි පිළිසඳරවලදී අපි තව තවත් එකිනෙකා හඳුනා ගත්තා. ඒ විදිහට අවසානයේදී ඔහු මගේ ජීවිතයට අරමුණක් ලබා දුන්නා.

"ඔහු ඒ වන විටත් ප්‍රංශ රාජකීය නාවුක හමුදාවේ අද්මිරාල්වරයෙක්... කැරීබියානු ප්‍රදේශවලට, සුභ පැතීමේ තුඩුවට සහ මධ්‍යධරණී කළාපයට කිහිප වරක් සාර්ථක ලෙස චාරිකා කර තිබූ ඔහු පෙරදිගට යාත්‍රාකිරීමට නොඉවසිල්ලෙන් පසුවුණේ. ඔහු ගේ සිතේ තිබුණා එක දූපතක් ගැන. පෙරදිග ඉන්දීය සාගරය මැද පවතින, කිරියෙන් පැණියෙන් ඉතිරෙන, ගංගා ඇළ දොළවල මැණික් හමුවන, අප දැන සිටි සියලු දේශගුණයන් පවතින, ආදම් ගේ පාරාදීසය සොයා ගැනීම ඔහුගේ අභිලාෂය වුණා...

"ඒ වෙනුවෙන් ඔහු මගෙන් අපේක්ෂා කළේ, බෛබලයේ සුභාරංචි, කුරාණයේ උප ග්‍රන්ථ, අප්‍රකට ක්‍රිස්තියානි ලියවිලි සහ ටෝරාව ගැන මා තුළ කටපාඩමින් තිබුණු දැනුම, ඔහු වෙනුවෙන් විශ්ලේෂණය කරලා, පාරාදීසයේ උයන සහ උල්පත, ඔහු දැන සිටි නාවුක ශාස්ත්‍රය අනුව ස්ථානීය පිහිටීම උපකල්පනය කිරීම... ඒ වෙනුවෙන් ඔහු විවිධාකාර සංචාරකයන් සංග්‍රහ කර තිබුණු සංචාරක සටහන්වලින් උපුටාගත් සටහන් මට අධ්‍යයනය කරන්න දුන්නා.

"ඔහු මා ඔහුගේ නාවුක කණ්ඩායමේ පූජකවරයෙකු විදිහට බඳවා ගත්තා. රොශ්ෆෝ වරායෙන් පිටත් වුණු පෙරදිග තානාපති වරයා වූ ද ලා හේ ගේ නැව් කණ්ඩායමට අපට ඇතුල් වෙන්නට හැකි වුණා. මගේ අධ්‍යයනය යම්කිසි මට්ටමකටවත් සම්පූර්ණ කරගන්න පුළුවන් වුණේ ඒ අතරමඟදීයි..."

"ඉතින් ඔබට හැකි වුණා ද, ඔය කියන ආත්මන්ගේ උද්‍යානය සොයාගන්න, සාහිත්‍යය මාර්ගයෙන්?" සුමන ඇසී ය.

"ආදම් ගේ... මම කීවේ ආදම් ගේ උයන..." රොස්කෝ පිළිතුරු දුන්නේ ය. "කිසිම ආගමික පාඨයක තිබුණේ නෑ ස්ථානීය තොරතුරු මොනවත් ම. ඒත් අද්මිරාල් ඇන්ඩර්සන් ළඟ තිබුණා මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් ගේ ලේකම් මිටි, චීන පූජකයන්, ග්‍රීක සහ ලතින් වෙළෙන්දන්, ඔටෝමන් යාත්‍රිකයන්, සිතියම් කරුවන්, ස්වාභාව විද්‍යාඥයන් ආදී බොහෝ මූලාශ්‍රවලින් උපුටාගත් සටහන්... ඒ සියල්ල යොමු වුනේ ඉන්දියාවට පහළින් පිහිටි සාගරයෙන් වට වුණු කුඩා දිවයිනක් වෙත..."

*    *    *

හිමිදිරි පාන්දර... රෑ තිස්සේ ගොදුරු සොයා අහස පුරා රවුම් ගැසූ වවුලන් සිය නවාතැන්වලට පියාඹා යන්නට පටන් ගනිද්දී... තවමත් ගස් උඩ ලැගගෙන උන් කුකුළන් තවත් දවසක් පටන් ගන්නට හඬළද්දී... තණපත් මත වූ පිනි බිඳු හිරු ගේ පළමු රැස් දහරින් ළා රත්පැහැයෙන් දිළිසෙද්දී... ඇඩම් ඩ්‍රේක් ඇන්ඩර්සන් මාඑළිය වනාන්තරයේ සීමාවට ළඟා වන්නට සමත් විය. 

ඔහුගේ සිත ප්‍රබෝධයෙන් පිරී ගොස් තිබුණේ හිමිදිරියේ පරිසරය මවා පෑ චමත්කාරයෙන් ම පමණක් නොවේ...

කුරුඳු ළිහිණි වික්‍රමයෙන් පසු ඔහුට නැවත තාරා හෙවත් අග්නි හමුවූයේ ඊට පෙර දින ය. ඇගේ රුව දැකීමෙන් පමණක් ම ඔහු තුළ හට ගැනුණු විපර්යාසය ඇගේ සියුම් නිරීක්ෂණයට හසු විය. මා එළිය ගම්මුලාදෑණියාගේ නිවසේ දොරකඩ දී ඔහු අසු පිටින් බසිද්දී, ආලින්දයේ උස් පිළෙහි වාඩිවී සිටි ඈ නැඟිට්ටේ නොඉවසිල්ලෙන් බවත්, ඉදිරියට දිව එන්නට තරම් ඈ තුළ ඇති වූ තදියම ඈ මනාව පාලනය කරගත් බවත්, නාවුකයාගේ දෑසින් ද මඟ හැරුණේ නැත.

අසරුවෝ දෙ දෙනා වනාන්තරයට ඇතුල් වෙද්දී, මඟ පෙන්වීමට සහ ගම්මුලාදෑණියාගේ ආගන්තුක සත්කාරය ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුන් සමඟ පසුගමන් ආ ගැමියෝ කිහිප දෙනා නැවතුණ හ. ඒ පිරිසේ සිටි වැඩිමහල් මනුෂ්‍යයා කොළ අත්තක් කඩා, එතැන වූ මහ නුග ගසෙහි එල්ලා කෙටි යාතිකාවක් කරමින්, රාජකාරිය පිණිස වනයට ඇතුල් වූ අසරුවන් දෙ දෙනා අයියනායක දෙවියන්ට භාර කළේ ය.

*    *    *

කුඩා දියපහර, නො උස් දිය ඇළි, පාසි බැඳුනු ගල්, කඩා වැටී දිරාපත් වෙමින් පැවති දැවැන්ත කොටන්, කඳුකර තෙත් කළාපීය වනාන්තරයේ පැවති ඝන යටිරෝපණය... ඒ කිසිවක් අසරුවන් දෙ දෙනාට සැළකියයුතු අවහිරයක් වූ බවක් නොපෙනිණ. එහෙත් මාර්ගය වඩ වඩා බෑවුම් සහිත වන විට, ගල් කුට්ටි බහුල වන විට... අසු පිටින් යා හැකි සීමාව ට පැමිණි බව ඔවුන් හට වැටහිණ.

සිනා හඬ නඟමින්, පෙණ බුබුළු නංවමින් ගළා ගිය දිය පහරක් අසළ නැවතුණු දුර්ගා අසු පිටින් බැස්සා ය. ඇගේ පසුපසින් ළඟින් ම ආ ඇඩම් ද ඈ අනුගමනය කළේ ය. දිය පහර අසළට ගිය ඔහු රවුම් ගළක් උඩ වාඩි විය. ගළා යන දියෙහි සිසිලස තම දෑතට දැනෙත්ම දුෂ්කර ගමනේ වෙහෙස නිවී යන්නට පටන් ගන්නා සේ නාවුකයාට දැනුණි. මුහුණට විසිකරගත් දිය බිඳු කිහිපයකින් සෑහෙන තරම් ප්‍රකෘතිමත් වූ හෙතෙම, දිගු ඇඟිලි වකුටු කරගෙන, දිය දෝතක් ගෙන අග්නි වෙත දමා ගැසී ය. 

උරහිස් වකුටු කරගනිමින් පසෙකට හැරුණු කාන්තාවගේ පිට කොන්ද සහ හිස පිටුපසින් තද කළුවන් බෝලයක් මෙන් ගැටගසාගෙන සිටි කොණ්ඩය තෙමී ගියේ ය. අශ්වයා ගේ පිට හරහට දමා තිබූ රෙදි උරය තුළට අත යැවූ දුර්ගා කොළපතක් දෙකට නවා සකස් කර තිබූ පසුම්බියක් එළියට ගත්තා ය. එය ද රැගෙන ඈ අද්මිරාල් ගෙන් පියවර කිහිපයක් ඈතින් පිහිටි ගස් සෙවණක් වෙත ඇදුණේ මවාගත් නොමනාපයක් සටහන් වූ මුහුණිනි. 

තාරා, කොළපත දිගහැරගෙන, එතුළින් එළියට ගත් අග්ගලාවක් ඇඩම් වෙත පෑවා ය. ඔහු එය ගන්නට සුරත දිගු කරගෙන තමන් වාඩි වී සිටි ගල මතින් එසවෙත් ම, ඈ බුහුටි ලෙස අග්ගලාව කටේ දමා ගත්තේ සමච්ඡල් මඳ සිනහවක් පාමිනි.

කුඤ්චනාද දහසක් එකපිට නැඟෙන්නා සේ කණ හිරිවැටෙන සුළු තියුණු හඬක් ඇසු‌නේ එක් වරමය. හාත්පස හෙවුණු ගස් අතු පතර කුණාටුවකට අසුවුණාක් මෙන් කරකැවෙන්නට විය. අශ්වයන් දෙ දෙනා කුළප්පු වී වනය තුළට දුවද්දී, දැවැන්ත අත් පසුරු දෙකකින් ඒ සතුන් දෙ දෙනා අල්ලා ගැනෙනු මඟියෝ දෙ දෙනා දුටහ. අත්තටු ගැසෙන හඬ, ගස් අතු වැනෙමින් කඩා වැටෙන හඩ, සමඟ මුසුවූ අශ්වයන්ගේ විළාප හඬ... අතර මැද, නාවුකයා සහ දුර්ගා තමන් සිටි දැවැන්ත ගසෙහි මුල් අතර ගුළි වූහ.

https://www.facebook.com/Mama955/photos/a.1776803785937354/2366976573586736/
චිත්‍ර ශිල්පී - ප්‍රසන්න වීරක්කොඩි

29  කොටස...  

(entrar por favor / ඉන්ත්‍රාර් පොර් ෆවොර් = කරුණාකර ඇතුල් වන්න (පෘතුගීසි භාෂාවෙන්))

Friday, January 22, 2021

අවසානයක් නොවේ - 27

26 කොටසට...


ඇතුල් නුවර තුළ ම පිහිටා තිබුණත්, රජ මැදුර ටත්, දළදා මැදුර ටත් පියවර දාහක් පමණ පිටුපසින් කුඩා ගල් පර්වතයක් පිට පිහිටි ගරා වැටුණු පැරණි විහාර ගෙය ඒ තරම් අවධානයට ලක් වුණු තැනක් නොවී ය. ගල් කුළ මත පිහිටි අභාවයට ගිය කවාකාර මැටි ගඩොල් ගොඩැල්ලක්, ඉතා ඈත යුගයක තැනුණු කුඩා ස්ථූපයක් සළකුණු ක‌ළේ ය. එහි පසෙකින් වූයේ හතරැස් ගොඩනැඟිල්ලකි. එහි කාලයකට ඉහත සුණු පිරියම් කර සිතුවම් ඇඳ තිබූ බව තැන තැන ඉතිරිව පැවති කපරාරුවෙන් සළකා ගත හැකි විය. හතර පළයට තැනුණු වහළය, ඉපැරණි දුෂ්කර හා මනරම් වඩු කර්මාන්තයක් ගැන සාක්ෂි සපයමින්, දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ අවු, වැසි, සුළං පහරට මුහුණ දෙමින් තවමත් ප්‍රකෘතිමත්ව පවතියි. පැරණි පොත්ගුල් විහාරය ට පසුබිමෙන් හෙවුණු දැවැන්ත ගස් ගොන්න වඳුරු රැළකගේ කෝළහාලයෙන් නිතර කැළඹුනේ ය.

අතීතයේ පොත්ගුල පරිහරණය කළ යතිවරුන්ගේ හා රදළයින්ගේ දෙපයින් ගෙවී ගිය, ගල් පියගැට පෙළ ඉස්මත්තේ දී මිත්‍ර හෙවත් උඩුමුල්ලේ නිළමේ මඳකට නැවතුණේ ය. කරේ වූ ඔළගුව බර වූවත්, පියගැටපෙළ දීර්ඝ වූවත්, නැග්ම ශීඝ්‍ර වූවත්, එයින් ලද විඩාවක් ඔහුගේ මුහුණින් හෝ ඉරියව්වෙන් නොපෙනුණි. ගොඩනැගිල්ල වෙත යා යුතු පියවර කිහිපය ඇවිද ගොස් ඔහු පොත්ගුලේ දොර තල්ලු කර ඇරියේ ය.

ගොඩනැගිල්ලේ ඇතුළත, පිටතින් පෙනුණු ඉපැරණි පෙනුමට හාත්පසින්ම වෙනස් විය. මනාව කපරාරු කර තීරු සිතුවම් ඇඳ තිබූ බිත්ති, පිරිසිදු ගෙබිම මත එලන ලද පන් පැදුරු, පියස්සේ කුරුපාවේ සිට දම්වැලකින් එල්ලුණු පිත්තල පහනේ තිර කිහිපයේ ආලෝකයෙන් මිත්‍රගේ දෑසට ලක් විය. 

දොර අරින හඬින් තිගැස්සුණු ටිකිරි බණ්ඩාර එකෙණෙහි හිස ඔසවා බැලී ය. ටික වේලාවක් තිස්සේ අමුත්තාගේ සියුම් පියවර හඬ අසා සිටි ඩ්‍රේක් ගේ දෑසේ වූයේ තියුණු විමසිලිමත් බවකි.

ධනසේකර තරුණයාගේ උණුසුම් ආචාරයට සිය දෑත් එකතු කර ප්‍රති ආචාර දැක්වූ මිත්‍ර, ඔළගුව පසෙකින් තබා, දෙදෙනා අතර ඉදිරිපසින් එරමිණිය ගොතාගෙන වාඩි විය. සිසාරා ගිය එක බැල්මකින් ඔවුන් අතර පැතිර තිබූ පැරණි පුස්කොල පොත් සියල්ල මිත්‍ර හඳුනාගත්තේ ය.

"චරක සංහිතා... සුශ්‍රැත සංහිතා... අෂ්ඨාංග සංග්‍රහ... සාරාර්ථ සංග්‍රහ... මාධව නිධාන... භාව ප්‍රකාශ..." මුමුණමින් ඔහු හිස ඔසවා නෝර්ඩික් නැවියා දෙස බැලීය. මිත්‍ර ගේ මුවෙහි වූ ගුප්ත මඳ සිනහව, ඇඩම් ගේ ද මුවට සිනා නැංවූයේ නිතැතිනි. "ඩ්‍රේක් සංස්කෘත කියවන්නත් දන්නවද?"

නාවිකයා මුහුණ හරවා ටිකිරි බණ්ඩාර දැක්වීය. "මම දැන් ටිකා...ක් දන්නවා. මේ තමයි මගෙ ගුරු." 

ටිකිරි බණ්ඩාර සිනාසුනා පමණි.

"එහෙනම් මම ආපු කාරණාව ලේසි වුණා..." උඩුමුල්ලේ නිළමේ ඔළගුව ඔසවා, තම ඔඩොක්කුවේ තබා ගෙන දිග අරින්නට පටන් ගත්තේ ය. "මම අරගෙන ආවෙත් ඒ වගේම රාජකාරියක්. ඔබේ මී ළඟ රාජකාරියෙ මුල් කොටස තියෙන්නේ ග්‍රන්ථ පරිශීලනය..."

ඇඩම් මිත්‍ර ගේ දෑස් දෙස බලා, නෙත් කොණින් ඉඟි කර, ධනසේකර තරුණයා දැක්වී ය.

"කොහොමත් ඔබට ටිකිරි බණ්ඩාර ගේ සහය උවමනා වෙනවා මේ වැඩේදි. ඔහු මීට කලිනුත් අපගේ යම් යම් කටයුතුවලට දායක වෙලා තියෙනවා..." මිත්‍ර, තරුණ වෛද්‍යවරයා දෙස බලද්දී, ඔහු ඉතා උද්යෝගයෙන් හිස ඉහළ පහළ වැනුවේ ය.

"ඔහුගේ මම වඩාත් ම අගය කරන දෙය වන්නේ... නිහඬබව. පේනවානේ, ටිකිරි බණ්ඩාර කතා කරන්නේ ඉතාම අඩුවෙන්."

සිය ස්වදේශික සගයා ගේ වමතෙහි සියුම් වෙව්ලීමක් ඇති වී නැති වී යනු, නාවිකයා ගේ තියුණු ඉඳුරන් ට නොදැනී නොගියේ ය.

ඔළගුවෙහි කොන් හතර එකතු කර ගසා තිබූ ගැට සියල්ල ලිහා අවසන් කළ උඩුමුල්ලේ නිළමේ එය දිග හැරියේ ය. එහි වූයේ පුස්කොළ පොත් කිහිපයක් සහ සම් කඩින් එතූ පාච්මන්ට් රෝල් කීපයක් බව දුටු ඇඩම් විස්මයට පත් විය.

"එක කාලයක, ෆා - හියන් නම් චීන පැවිදි නමක් ලංකාවට ආවා, බුදු දහම ඉගෙන ගන්න..." මිත්‍ර දිගු කතාවක් පටන් ගත්තේ ය. "එතුමා ගේ ආරක්ෂාවට සහ උපස්ථානයට ආවේ අපූර්ව යෝගී වරයෙක්. ඔහු තමන්ට කියා ගත්තේ 'ස්වර්ගයට සමාන මහා සෘෂි හෙවත් වානර රජු' කියල යි. ඇත්තටම ඔහු ස්වරූපයෙනුත් මහා වානරයෙක් වගේ තමයි... දිග දෑත්, ඉදිරියට නෙරූ මුහුණ, පළල් හකු, සහ කුදු වූ කොන්ද නිසා. ඔහු ෆා - හියන් භික්ෂුව සමඟ ලංකාවට ආවේ යමක් සොයමින්. ඔවුන් දෙදෙනා පස්යොදුන් - කුකුළු කෝරළ මායිමේ පිහිටි ගල් ලෙණක ටික කාලයක් වාසය කළා...

"තවත් කාලයක මේ ලක්දිවට ආවා අරාබි වෙළෙන්දෙක්. නම, සිංදිබාද්... ඔබ ඒ ගැන නම් කියවලා ඇති...?"

ඩ්‍රේක් හිස සැලී ය. "ඔව්. අපි කියන්නේ සේලරු සින්බෑඩ්. ඔහු ගැන මම දන්නේ කතන්දර කීපයක් විතරයි."

"එතකොට ඔබ හොඳින් ම දන්නවා ඇති මාර්කෝ පෝලෝ ගැනත්...?"

නාවිකයා නැවතත් හිස සැළී ය. 

"මේ තියෙන්නේ ඔවුන් සිය අත් අකුරින් ම සටහන් කරගත් සංචාරක සටහන්..." මිත්‍ර සිය ඔඩොක්කුවේ වූ පාච්මන්ට් රෝල් කිහිපය සහ පුස්කොළ පොතක් සුරතින් ගෙන පැදුර මත තැබී ය. "ඔවුන් ලංකාවෙන් පිට වෙද්දී රහස් දූරය විසින් මේවා රාජසන්තක කළා. මේවා මුල් පිටපත් නිසා ඉතා ප්‍රවේසමෙන් පරිහරණය කළ යුතුයි. ඒ වගේ ම, ඔබ ගවේෂණය කළ යුතු කොටස් විතරයි මම ඔබට මේ දෙන්නේ..."

ඩ්‍රේක් ගේ මුහුණේ පැවති සාමාන්‍ය පෙනුමට යටින්, ඔහුගේ දිළිසෙන දෑසේ මතු වූ උද්යෝගය මිත්‍ර දුටුවේ ය.

"මේ සියලු දෙනා ම ඉතාම උවමනාවෙන් හොයලා තියෙනවා ඇත් සොහොනක් ගැන. රංචු වශයෙන් ජීවත් වෙන සත්තු තමන් මරණයට පත් වෙන්න ආසන්න බව දැනෙන විට රංචුවෙන් ඉවත් වෙලා යනවා. බල්ලන්, නරි, වගේ සත්තු... ඊට වඩා ගොඩක් බුද්ධිමත් සතුන් කොටසක් වන අලි ඇත්තු, මරණාසන්න සාමාජිකයන් ට රැළෙන් ඉවත් වෙලා ගිහින් මරණයට පත් වෙන තුරු හොඳින් ජීවත් වෙන්න උපකාර කරනවා කියා විශ්වාස කරනවා. ඒ කියන්නේ, ශක්තිමත් තරුණ ඇත්තු කීපදෙනෙක්, මහළු ඇතුන්ට රැළෙන් පිට වෙලා එක්තරා තැනකට යන්නත්, මිය යන තුරු එතැන ජීවත් වෙන්නත් උපකාර කරනවා කියලා...

"ඒ වගේ ම මේ දූපතේ ඉන්නා සෑම අතෙක් ම වයසට ගිහින් මිය යන්න කිට්ටු වන විට තමන්ගේ ජීවිතයේ අවසාන කාලය ගත කරන්න, එක ම ස්ථානයකට යන බව විශ්වාස කරනවා. මිය ගිය අලියෙක් කියන්නේ දැවැන්ත විෂබීජ කන්දරාවක්. ඒ නිසා අලි ගැවසෙන වනාන්තරවල ඔවුන් මිය යාම සෑම සතෙකුට ම අහිතකරයි...

"ඒ වගේ ම මරණාසන්න අලි ඇතුන් සිටින තැන, සුරක්ෂිත තැනක් විය යුතු යි, ස්වාභාවික සතුරන්ට ළඟා විය නොහැකි. ඒ නිසා, සාමාන්‍යයෙන් ඇත් සොහොනක් ගැන කටකතා තිබුණත්, එහෙම තැනක් ඇහින් දුටු කවුරුවත් නෑ. 

"මේ ගැන කතන්දර පැතිරෙන්න ලොකුම හේතුව, ඒ වගේ තැනක තියෙන්න පුළුවන් ඇත් දල කන්දරාව යි. ඇත් දල කියන්නේ ලංකාවේ ඉතා ඈත අතීතයේ ඉඳන් ම කැටයම් සඳහා යොදා ගැනුණු අමුද්‍රව්‍යයක්, කල් පවතින වටිනා සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩයක්, ඒ වගේම ජාත්‍යන්තරව පිළිගැණෙන ඉතාම වටිනා වෙළෙඳ භාණ්ඩයක්.

"අන්න ඒ නිසා... රාජකීය භාණ්ඩාගාරයේ අවධානය මේ පුරාවෘත්තය දෙස යොමු වෙලා තියෙනවා."

"නමුත් සින්බෑඩ් ගිහින් තියෙනවා නේ මේ කියන ඇත් සොහොනට." ඇඩම් කතාවට බාධා කළේ ය. "ඔහුගේ සෙරන්ඩිබ් චාරිකාවේ දී ඔහු ඇත් සොහොන දකිනවා..."

...නමුත් සින්බෑඩ් ගිහින් තියෙනවා නේ මේ කියන ඇත් සොහොනට...

https://mir-s3-cdn-cf.behance.net/project_modules/disp/be5d8921266615.562fe4c16a841.png

"නෑ..." මිත්‍ර සිනාමුසු ව පැවසි ය. "සිංදිබාද් නම් කවදාවත් ඇත් සොහොනකට ගියේ නෑ. ඔහු කළේ ඒ වගේ දේ ගැන තියෙන පරණ කතාන්දර එකතු කරපු එක විතරයි. ඒ විදිහට එකතු කරලා ඔහු ගොතපු කතාන්දර ගැන තමයි ඔබ ඔය කියන්නේ. ඔහු එකතු කරපු කතා ගැන මේ චාරිකා සටහන්වල සඳහන් වෙනවා. නමුත් මේ සියලු දෙනාගේ ම ලියවිලි ඉතා ප්‍රවේසමින් අධ්‍යයනය කරලා, ගළපා ගත්තොත්, ගොඩක් දුරට අපට ගවේෂණය කරන්න, මේ දූපතේ එක ඉසව්වක් තෝරාගන්න පුළුවන් වේවි...

"ඔබ උවමනා තරම් කාලය අරගෙන, සාවධානව මේ කටයුත්ත කරාවි කියලා අපි අපේක්ෂා කරනවා. ඒ වගේම මේ ලියවිලිවලට හාණි නොවන විදිහට, ඉතා ප්‍රවේසමෙන් පරිහරණය කිරීමත් බලාපොරොත්තු වෙනවා..."

මිත්‍ර තමන් ගෙනා සියලු දෙය නැවත ඔළගුවට බහා ඩ්‍රේක් ඉදිරිපසින් තැබී ය. ඔහු නැගිටිනවාත් සමඟ ම නාවුකයාත්, ධනසේකරත් නැඟී සිටියහ. දෑත් එකතු කර ඔවුන් දෙදෙනා ට ආචාර කළ උඩුමුල්ලේ නිළමේ දොරෙන් එළියට පිය නැඟී ය. 


http://www.internationalhero.co.uk/j/jetlimonkey.jpg
'ස්වර්ගයට සමාන මහා සෘෂි හෙවත් වානර රජු'

*    *    *

කොස් කොලවල නැටි නොපෙනී යන්නට ආසන්න තරමට ඇඳිරි වැටීගෙන එයි. දහවල් කාලය නිදැල්ලේ තණ කමින් ඒ මේ අත ඇවිද ගිය ගොනුන්, ආපිට හැරී තම ගාල් වෙත යන වේලාව යි. ඉරබටු තරුව බටහිර අහසේ පායා එන ආකාරය මුතු මැණිකේ දුටුවා ය. ඈ මිදුලේ සිටුවා තිබූ ඉද්ද සහ වතුසුද්ද ගස්වලින් මල් නෙලමින්, වමතේ වූ කුඩා මල් වට්ටිය සකසමින් සිටියේ සවස බුදුන් වැඳීමට ය. ධනසේකර වළව්වේ ඉදිරිපස මිදුලේ සවිමත් ලී කනු හතරක් සිටුවා, ඒ මත තනා තිබුණු විශාල මල් පැල, තුනී ලෑලි කෑල්ලකින් කොටස් දෙකකට බෙදා තිබුණි. වඩා විශාල කොටස බුදු පිළිමයකට වෙන් වුණු අතර අනෙක් පස වූ කුඩා පිළිමය අවලෝකිතේශ්වර නාථ බෝසතුන්ගේ විය.

කඩුල්ලෙන් ඇතුල් වූ තිරික්කලය දුටු තරුණ කුමාරිහාමි මල් වට්ටිය ද ගෙන වළව්වේ ආලින්දය වෙත පිය මැන්නා ය. තිරික්කලයෙන් බට මහළු වෙද මුදලි තුමා උරහිසේ වූ උතුරු සළුවෙන් පවන් සලා ගනිමින් ආළින්දයේ වැල් ඇඳ මත වාඩි විය.

තිරික්කලය දක්කාගෙන වළව්වේ පිටුපස ට යන ටිකිරි බණ්ඩාර ආපසු හැරී බැලුවේ තම නැගණිය ගේ පියවර හඬ ඇසීමෙනි.

හණි හනික සිය සොයුරාට ළං වූ ඈ රහසින් කතා කළා ය.

"අයියන්ඩි, මොනවද මේ වෙන්නෙ...?"

"මොනවද?"

"අනේ මන්දා..." ඈ පැකිළුණා ය.

නිහඬව ම තිරික්කලය මඩුවට ගෙන ගිය තරුණයා, ගොනා ලිහා දමා විශාල හැළියට පුන්නක්කු කළවම් කළේ ය. එය ඔසවා ගවයා ගේ මුව ට ළං කරන්නට මුතු මැණිකේ ද සිය සොයුරාට සහාය වූවා ය. 

ගව ගාලේ බංකුව මත වාඩි වූ ටිකිරි බණ්ඩාර පුවක් කෑල්ලක් කටට දමා ගනිමින් සිය නැගණිය වෙත හැරුණේ ය.

"ඇන්ඩර්සන් ගැන නං, මාත් ඒ තරම් දෙයක් දන්නෙ නෑ. රජවාසලේ මොන මොනව හරි රාජකාරි වැඩ ඒ මනුස්සයට පවරලා කියල තමයි දන්නෙ..."

"එතකොට අයියණ්ඩි දවල් වරුවෙ එයත් එක්ක මොනවද කරන්නෙ?"

"උන්දැ පොත්ගුලට වෙලා පරණ වෙද පොත් කියවනව." තරුණයා දිගු සුසුමක් හෙළා සිය පපුව සැහැල්ලු කරගත්තේ ය. "මම ඒකට උදව් කරනව. ඒක නං කරන්නෙ විනෝදයට යි, ඉගෙන ගන්න යි කියල තමයි පේන්නෙ..."

"රජ්ජුරුවො ඔය දෙන්නා ලවා පරණ නිධානයක්වත් හොයනව නෙවෙයි නේද?"

"නුහුගුනේද නගා?" ටිකිරි බණ්ඩාර නොරිස්සුම් සහගත බැල්මක් නැඟුනු මුහුණ පසෙකට හරවා ගත්තේ ය.

"රාසිං දෙයියො ගාව රාජකාරි හරිම අවදානං නේද අයියණ්ඩි? මේ මනුස්සයා රාජකාරියට අරගෙන ඕලන්දක්කාරයන්ගෙ ඔත්තු බලන්ඩවත් යවයි ද?" 

"සුදු හම නිසා නේද?"

මුතු මැණිකේ හිස වැනුවා ය.

"එහෙම දෙයක් නං අපට දැනගන්න ලැබෙයි නෙ..."

"අනේ මන්දා... මේ වතාවෙ මොන ගිණිගෙඩියද්ද දන්නෑ?" ඇගේ හඬ බිඳුණේ ය. උගුර හිර කරමින් නැඟී එන ඉකියත්, ගැහෙන්නට ගත් උර හිස් දෙකත් සඟවාගන්නට මෙන් ඈ ගෙතුළට දිව ගියා ය.

*    *    *

සේරුවාවිල මහා සෑයේ නටඹුන් ගොඩැල්ල ඉදිරිපිටදී, තම දෙපා මුල වැඳ වැටුණු විදේශිකයාගේ හිස සුරතින් පිරිමැදි ලුණුගල ධර්මකීර්ති උන්නාන්සේ, ආශීර්වාද කළේ හදවතින් ම ය.

"ටිරෙල් උන්නැහේ ගියාට පස්සේ... අපට තමයි බොහොමත් ම පාඩුව..."

"එහෙමයි අපෙ උන්නාන්සේ..."

"එහෙමයි උන්නාන්සෙ. මේක රජවාසල කැඳවීමක් නෙව..." ගන්තලාවේ රටේ මහත්තයා සිය හඬ අවදි කළේ ය. "මුන්නැහැට විතරයි එන්ඩ කියලා තියෙන්නෙ. දරු පවුලකුත් වෙච්චි එකේ, මුන්නැහැ ආපහු මේ පැත්තෙ ඒවි..." 

"අපි ගෙහුං එන්නං උන්නාන්සේ..." ඉන්ද්‍ර අවසර ගත්තේ ය.

"හා හා... හොඳා හොඳා... මීමුරේ නිළමෙ ඇත්තො... අපේ ටිරෙල් උන්නැහැ පරවේසමෙං ආපිට එවමුකො..."

සුදු අශ්වයෙකු පිට නැඟුණු ඉන්ද්‍ර ද, දුඹුරුවන් අසු ගත් ටිරෙල් ද ගුරු පාර දිගේ නොපෙනී යන තුරුත් දිසානායක රටේ මහතාත්, ධර්මකීර්ති උන්නාන්සේ ත් රැළි වැටුණු දෑසින් බලා සිටිය හ.




28 කොටස