Saturday, June 20, 2020

අවසානයක් නොවේ - නව වන කොටස

පළවෙනි කොටස

තුන් වෙනි කොටස


https://d2urhn0mmik6is.cloudfront.net/site/age_of_signs
/images/content_images/four-riders/FourRiders4.jpg

"රාසිං දෙවියන් ගේ වාසලට ඔබගේත්, ඔබ භාරයේ සිටින රැඳවියාගේත් පැමිණීම අණ කර සිටිනවා!" 

රජවාසලේ පණිවුඩකරු ධනසේකර මුදලිතුමා වෙත සැළකර සිටියේ ය. 

යටිකයට ඇඳි සුදු පැහැ ධෝතියත්, ඉණ පටියේ පැළඳි කැටයම් කළ මිට සහිත කඩුපතත් දැරූ අශ්වාරෝහක දූතයා පෑවේ නිසග තෙදවත් බවකි.

වෙද මුදළි තුමා පණිවුඩකරු ගෙනැවිත් තිබූ අමතර අශ්වයා දෙස බලා මඳහසක් හෙළුවේ ය.

"මට නං දැන් අශ්වයො පිට යන්න තරම් ජවයක් නෑ..."

"නෑ මේ අශ්වයා ඔබගේ රැඳවියා ට." දූතයා පිළිතුරු දෙමින් සිය අසු හරවා ගත්තේ ය. "ඔහු දැන්ම කැඳවාගෙන එන්නටයි අණ. ඔබතුමා විවේකීව ඔබතුමාගේ තිරික්කලයෙන් ඒම ප්‍රමාණවත් "

කතාබහ ඇසී එතනට පැමිණි ඇඩම්, වෙද මුදළි දෙස බැලුවේ ගමනට අවසර ගැනීමට ය. ධනසේකර මුදළිතුමා හිස සැලීමකින් අනුමැතිය දුන්නේ ය.

"ඔබ ඉක්මණට යනවනම් හොඳයි" ටිකිරි බණ්ඩාර තිරික්කලය සූදානම් කරගැනීමට වළව්ව පිටුපස ට යන ගමන් කීවේ ය. "රාසිං දෙවියෝ ප්‍රමාදය ට අනුකම්පා කරන් නෑ."

මිනිත්තු කිහිපයක ඇවෑමෙන් අද්මිරාල් සිය යුරෝපීය ඇඳුම ඇඟලාගෙන'විත් අසු පිටට නැග්ගේ ය. පණිවුඩකරු ඔහුට තමා පසුපසින් එන ලෙස සන් කර, මගට පිළිපන්නේ ය. දූතයාගේ වේගයට ම බුහුටි ලෙස සිය අශ්වයා ද මෙහෙයවූ ස්කැන්ඩිනේවියානුවා ඉතා ඉක්මණින් ම වළව්වේ කඩුල්ල පැන මහ මාවතට පිළිපන්නේ ය.

අවරට හැරුණු හිරු ගේ රන්වන් කිරණින්, ඇඩම් ගේ රන්පැහැ කෙස්, රන්වන් නූලෙන් වැඩ දැමූ කොළරය, පුළුල් බඳ පටිය හා ලෝහමය බොත්තම් මත වූ දිස්නය ඔප් නැංවිණ. සුදුවන් කළිසමත් තද නිල්පැහැ කබායත් කිළිටි වී තැන් තැන්වලින් ඉරී තිබුණි. එහෙත් එය අද්මිරාල්ගේ උත්තුංග පෙනුමට ලොකු හාණියක් කළේ නැත.

වෙදාණන්ගේ වළව්වේ සිට ඊසාන දෙසට වැටුණු පාර දිගේ අසරුවෝ දෙදෙනා මඳ වේගයෙන් අසුන් මෙහෙයවාගෙන ආහ. ඉදිරියේ ඇති තෙමංසලේ තවත් අසරුවෙක් සිටිනු තරමක දුරක සිට ම ඇඩම්ගේ විමසිලිමත් දෑසට ලක් විය. ඒ තවත් දූතයෙක් බව ළං වද්දී ඔහුගේ ඇඳුමින් සහ පැළඳුමින් සළකා ගත හැකි විය. පළමුවැනි පණිවුඩකරු සිය අසුගේ රැහැන් පටි යන්තමින් ඇද, මඳක් පමා කර, රැඳවියා හා සමපාත කර ගත්තේ ය. හන්දියේ දී දෙවන දූතයා ද ඔවුන් හා ගමනට එක් විය. ස්වදේශිකයන් දෙදෙනා යන්තම් හිස සැළීමකින් පමණක් ආචාර කරගත් බව අද්මිරාල් නිරික්ෂණය කළේ ය.

තෙමංසලෙන් තවත් ඊසාන දෙසට යොමු වූ පාරේ පියවර විස්සක් විතර ඉදිරියෙන් තවත් හතර මං හන්දියක් හමුවිය. කිසිදු කතාබහකින් තොරව හැල්මේ ආ, අසරුවෝ තිදෙනා එතැනින් ගිණිකොන දෙසට වූ පාරට හැරුණ හ. මෙතෙක් පසුකරගෙන ආ මාර්ගයේ දෙපස කඩපිල්, දෙමහල් මහ මැදුරු, උද්‍යාන ආදියෙන් ගැවසුණ ද, දැන් දැන් පාර විහිදෙන්නේ ගොවිබිම්, පඳුරු, පැල්පත් ආදියෙන් හෙබි, ජනාකීර්ණ නොවූ ප්‍රදේශයක් මැදිනි. තවත් පියවර විස්සක් තිහක් යන විට පාර වංගුවක් ගසා, නැවත ඊසාන දෙසට හැරුණි. අවට හුදෙකළා පාලු බව තවත් දැඩි වූයේ එතැන් පටන් පටු වූ පාර දෙපසින් වැවුණු ළඳු කැළෑවෙනි. පාරේ පළල ප්‍රමාණවත් වූයේ එක් අසරුවෙකුට පමණි. එහෙයින්, රජවාසල දූතයන් දෙදෙනා ඉස්සර වෙද්දී, ස්කැන්ඩිනේවියානුවා පසුවිය.

නොනැවතී මෘදු රිද්මයකට අනුව සෙමෙන් සෙමෙන් දිව යමින් සිටි අශ්වයන් තුන්දෙනා එක්වරම කළබල වූහ. හිස් ඔසවමින් උඩු හුළඟ ඉව අල්ලන්ට වූ උන්, රැහැන්පටෙහි විධානයට අකීකරු වන්නට සූදානම් බව පෙණින. ළඟ පාතින්ම කන් බිහිරි කරවනසුළු කුංචනාදයක් ඇසුණේ එක් වරමය.

සිය අශ්වයා එක් වරම වේගයෙන් දුවන්නට පටන් ගනිද්දී, ඇඩම් හිස හරවා වම් උරහිසට උඩින් පිටු පස බැලුවේ ය. අඩි කීපයක් පිටුපසින්, දැවැන්ත අලියෙක් ළඳු කැළෑවෙන් පාරට පැන්නේ ය. උගේ ඉහළට එසවුණු හොඬවැලෙන් නිරාවරණය වූ දළ දෙක, අගිස් කපා නොතිබෙන්නට, අඩි දහයක් පමණ දිග වන්නට ඇතැයි විදේශිකයා ට සිතුණි. 

කුපිත වූ බව සෑම රෝම කූපයකින්ම පාහේ පිළිබිඹු කළ දැවැන්ත තිරිසනාගේ තේජාන්විත සුන්දරත්වය යුරෝපීයයාගේ සිතෙහි සටහන් විය. ක්ෂණිකව රැහැන්පටි තද කරගනිමින් සිය අසුගේ පාලනය සියතට ගත් ඔහු, ඉදිරිපසට නැඹුරු වෙමින්, දැනටමත් වේගයෙන් අසුන් පිට පළා යමින් උන් ස්වදේශිකයන් දෙදෙනා පිටුපසින් අසු මෙහෙයවන්නට ගත්තේ ය. 

අස් කුර, පාලු පාරේ පස්, ගල් මත වේගයෙන් වදින හඬින් හාත්පස හෙල්ලුම්කෑවේ ය. එයින් තව තවත් කුපිත වූ බව පෙන්නුම්  කළ හස්තියා වල්ගය රිටක් සේ කෙලින් කර ගෙන, සොඬට අසුවන අසුවන පඳුරු, ගල් කැට උගුල්ලා විසි කරමින් සැළකිය යුතු වේගයකින් අසරුවන් පිටුපස හඹා එන්නට ගති.

එක්වරම අනපේක්ෂිත ලෙස... තමන් භාරව ආ දූතයා සමබරතාව ගිළිහී වම් පසට ඇළ වී යනු අද්මිරාල් දුටුවේ ය. ඇඩම් වමතින් රැහැන් පටිවල මැද හරියෙන් අල්ලා ගෙන අසු මෙහෙයවමින් ම, රැහැනෙහි ඉතුරු කොටස දකුණතින් ගෙන දෙපසට වනමින්, සිය අශ්වයාගේ දෑළට පහර දෙද්දී, අසු ගේ වේගය තව තවත් තීව්‍ර විය. මොහොතකින් ඔහු ආපදාවට පත් අසරුවා ගේ දකුණු පසින් සමාන්තරව තම අසු මෙහෙයවමින් උන්නේ ය. ඒ අතර අනෙක් ස්වදේශිකයා ද ඔවුන්ට ළං විය.

සිය අශ්වයාගේ රැහැන් පටි දෙ වන දූතයා වෙත විසි කළ අද්මිරාල්, සිය දකුණු පය අසු ගේ පිට හරහා වම්පසට ඇද ගත්තේ ය. ඔහුට සෑදලය මත හරහට වාඩි වී සිටින්නට හැකි වූයේ මොහොතක් පමණි. වේගයෙන් දිවෙන අසු ගේ ගැස්සීම්වලට අනුරූපී වෙමින් ඔහු වම් පාදය හැකිතරම් ඉහළට ඔසවා, ආපදාවට මුහුණ පෑ අසු පිටට පැන, දූතයා ට පිටුපසින් වාඩි විය. ඒ ගමන් ම ඔහු පැත්තකට ඇළ වුණු අසරුවා කෙළින් කොට ඔහුගේ සිරුර දෙපසින් සිය අත් දිගු කර රඳවා ගත්තේ ය. ස්වදේශිකයා සිහිසුන්ව සිටි බව පෙනුණි. අශ්වයාගේ රැහැන්පටි තවමත් ඔහුගේ අතෙහි විය. එය මුදවාගත් අද්මිරාල්ට, අසු සිය පාලනයට නතු කර ගැනීමට හැකි විය. මේ සියල්ලට මිනිත්තුවකට වඩා කාලයක් ගත නොවී ය.

ඉදිරියෙන් බටහිර දෙසට වංගුවක් පසු කරද්දී, ලඳු කැළෑව කෙළවර වූ අතර, එතැන් සිට පාර විහිදුණේ, වෙල් යායේ මහ නියර මතිනි. හිස ඔසවා බැලූ ඇඩම් ට, ඈතින් පිහිටි දළදා මැදුරත්, ඇතුල් නුවර ගොඩනැගිලිවල කොත් පංතියත් වෙල්යාය ඉස්මත්තෙන් දිස් විය. එසැණින් පසුපස බැලූ ඔහු දුටුවේ, තමන් ආ අශ්වයා ද කැටිව හැල්මේ එන ස්වදේශික අසරුවා පමණකි. කුපිත වූ හස්තියාගේ සේයාවකුදු දකින්නට නොවීය. 

අශ්වයාහට වේගය අඩු කරගැනීමට ඉඩ හරිමින් යුරෝපීයයා මහ නියර දිගේ ඇතුල් නුවර දෙසට අසු මෙහෙයවීය. අසරුවෝ දෙදෙනා ගේ වේගවත් ගමනට විරාමයක් ලැබුණේ, වෙල් යායේ මැද පිහිටි මහ කමතට ළඟා වූ විට ය. ඇඩම්, මහනියරට වම් පසින් ගළා ගිය ඇළ පාර මත්තෙන් අසු පන්නවා කමතට පිවිසුණි. ඒ පසුපසින් ම කමතට ආ දූතයා, අසු පිටින් බැස, තවමත් සිහිසුන් ව සිටි තම සගයා අසු පිටින් බස්සවා ගැනීමට රැඳවියා හට උදව් විය. මහ ඇලෙන් දිය පොදක් ගෙන මුහුණට ඉස්ස විට ස්වදේශිකයා පියවි සිහියට එළඹියේ ය.

"ඔබ මගේ ජීවිතය බේරුවා ට පින් සිදුවේවා...!" සිහි එළඹි දූතයා ඇඩම් ගේ මුහුණ බලා, මඳ සිනහවක් පාමින් කීයේ ය. "දැන් යමු ඇතුල් නුවරට..."

සිය සගයාගේ අත වැරෙන් අල්ලාගත් හෙතෙම නැගිට පැන්නේ ය. ඔහු අද්මිරාල් ගේ අතින් රැහැන්පටි ගෙන අසුපිටට නැග්ගේ කිසිදු අමාරුවක් නොදක්වමිනි. ඒ අනුව අසුන් පිටට නැගි ඇඩම් සහ අනෙක් ස්වදේශිකයා ඔහු පිටුපසින් නැවතත් මහනියර මතට අසුන් පැන්නවූ හ. 

පළමුවැනි දූතයා, සිය සගයා හට ඉදිරියට යාමට ඉඩ හැර, මඳක් සුනංගු වී අද්මිරාල්ගේ අශ්වයා හා නැවතත් සමපාත විය.

"මම උඩුමුල්ලෙ නිළමෙ..." ඔහු රැඳවියා හට තම පපුවට තට්ටු කර දැක්වී ය. "යාළුවො මට කියන්නෙ මිත්‍ර." 

මඳ සිනහවකින් යුරෝපීයයාගේ සූර්යතාපයෙන් රැළිගැසුණු ඇස් සිහින් කෙරුණි. ඔහු සිය නළල මතට වමතෙහි ඇඟිලි තුඩු දිගු කර ආචාර කළේ ය.

"මම ඇඩම් ඇන්ඩර්සන්... කිට්ටුවන්තම උදවිය මට කියන්නෙ ඩ්‍රේක්" ඔහු රැහැන්පටි වමතට මාරු කර ගෙන, සිය දකුණත මිත්‍ර දෙසට දිගු කළේ ය. පණිවුඩකරු, උඩුකය මඳක් හරවා, දකුණත දිගු කර එය අල්ලාගති. 

වෙල්යාය කෙළවර වූයේ බස්නාහිර - නැගෙනහිර අතට විහිදුණු මාවතකි. අසරුවෝ ති දෙන මහ මාවතට ගොඩ වී නැගෙනහිර දෙසට හැරෙද්දී, මාළිගාවේ හේවිසි හඬ ඔවුන්ට පැහැදිළිව ඇසුණි. අඩි කිහිපයක් ගොස් උතුරු දෙසට වංගුව හැරෙනවාත් සමඟම, ඔවුන් ඉදිරියේ වූයේ මුරකාවලකි. 

"නවතිණු!" හෙල්ල ගත් මුර සෙබළු අණ කළහ. 

මිත්‍ර සිය ඉණතුරේ වූ කිණිස්ස ඇද, එහි මිට මුරකාවලේ ප්‍රධානියා හට පෙන්වී ය. ඒ දුටු සෙබළු දෙපසට වී, අසරුවන් ති දෙනා හට ඇතුල් වීමට ඉඩ හැරිය හ.

මුරකාවලේ සිට පටු මාවත නැගෙනහිර දෙස ට විහිදුණි. මාවත දෙපස වූයේ මනාව නඩත්තු කරන ලද උද්‍යානයකි. එහෙත් විමසිලිමත් වූ යුරෝපීයයාගේ දෑසට, තමන් පසුගිය සති දෙකකට පමණ පෙර ටිකිරි බණ්ඩාර සමඟ දිවාකාලය ගත කළ නාථ දේවාලය සහ ඊට මෙපිටින් වූ පත්තිනි දේවාලය ඊසාන දෙසින් තරමක් ඈතින් දැක ගත හැකි විය. 

මුරකාවල පසුකර අඩි දහයක් යන්නට ලැබුණේ නැත.

"විදුව!" 

කෙටි නියමය අනුව හතර වටින් ම ගුවනට මුදාහැරුණු ඊතල සිය ගණනක් සිහින් සිවුරුහඬ නඟමින් තමන් දෙසට ඇදී එනු අසරුවන් ති දෙනාට ඇසුණි... පෙනුණි.

----------------------------------
සංලක්ෂය - 
කතාවේ ශෛලියට, කාලයට සහ යතාර්ථයට ගැළපෙන පරිදි ස්කැන්ඩිනේවියානු අද්මිරාල් ගේ නම ඇඩම් - ඩ්‍රේක් ඇන්ඩර්සන් ලෙස වෙනස් කරන ලදි.

මේ පිළිබඳව ඉතා උනන්දුවෙන් සිය අගනා කාලය මා හා ගත කරමින් ලබා දුන් පෝෂණය සම්බන්ධයෙන් හිතවත් Pra Jay මහතාට කෘතඥවෙමි.

Wednesday, May 27, 2020

අවසානයක් ‌නොවේ - අටවන ‌කොටස

පළවෙනි කොටස
දෙවෙනි කොටස
තුන් වෙනි කොටස
හතර වෙනි කොටස
පස් ‌වෙනි ‌කොටස
හය ‌වෙනි ‌කොටස
හත් වෙනි කොටස

https://creativemarket.com/Edgieus/1230921-Early-morning-sunrise-at-field-in-summer

ධනසේකර කුමාරිහාමි කුරුළු හඬ අසමින් අඩ නින්දේ ගැළී සිටියා ය. වළිකුකුළන්, දෙමලිච්චන්, ගිරවුන්, මයිනන්, ලේණුන් එක්ව නැඟූ මියුරු සංධ්වනිය පසුබිම්කරගත් බටිත්තන්ගේ සිවුරුහඬලෑම දිව්‍යමය සංගීතයක් බඳු විය. පින්නෙන් තෙත්බර වූ ගහකොළ අතරින් තීරු තීරු පෙරී ආ උදෑසන ආලෝකය, අලුත්ම දිනකට පරිසරය උණුසුම් කළේ ය. උදෑසනින් නැගිට දඟකරමින් දුව පනින වසු පැටවුන්ගේ කුර ලා තණ මත ගැටෙන හඬ පවා තරුණිය ට පැහැදිළිව ඇසුනි.

ඈ මවිතයට පත් වූණේ එක් වරම ඇසුණු කුකුළු හඬළෑමකිනි. ඒ ඈ සෑහෙන කාලයක් තිස්සේ උදෑසන අවදි කරවූ, රතු කුකුළාගේ හඬ ය.

එක්වරම අවදිවූ තරුණිය හාත්පස බැලුවා ය. ඈ සිටියේ සිය වළව්වේ ආළින්දයේ වූ වැල් ඇඳ මත ය. ඇගේ මව වැල් ඇඳේ පාමුල වාඩිවී සිටියේ ඉතාමත් ඉවසිල්ලෙන් වුව ද, කුතුහළය මහළු ළමාතැනීගේ මුහුණ පුරා ඇඳී තිබුණි.

----------------------------------------------------

ධනසේකර පවුලේ ඇත්තන්ට සිය හැඟීම් හා ආවේග නිදහසේ පවසන්නට ඉඩ ලැබුණේ වළව්වේ ඇතුල් ගැබෙහි දී ය. තරුණ කුමාරිහාමි ඇය අත්දුටු සියල්ල විස්තර සහිතව කීවා ය. ඈ මුහුණදුන් අද්භූත අත්දැකීම යටතේ වූවත්, ඇගේ සිහිකල්පනාව ඉතා නිරවුල් ව පැවතිණ. එහෙත් ඒ කතාව තුළ යතාර්ථයට, සිහින හෝ මනඃකල්පිත මායාවන් කෙතරම් දුරට මුසුව පැවතියා ද යන්න ඇයට සිතා ගත නොහැකි විය.

පසුගිය රෑ කිහිපය නිදි වර්ජිතව ගත කර තෙහෙට්ටුවෙන් සිටිය ද, ධනසේකර වෙද මුදළි තුමා හැකි ඉක්මණින් ම රජ වාසළ වෙත ගියේ ය. සිය දියණිය නිරුපදෘත ව පැමිණි බව රජ වාසළට සැළ කිරීම ඒ ගමනේ මුඛ්‍ය පරමාර්ථය විය. ඇගේ දිවි ගළවාගැනීමට තම ජීවිතය කැප කළ විදේශිකයා හමු වී, කුමාරිහාමිගේ කතාවෙහි හිස්තැන් පුරවා ගැනීම ත්, ඒ අනුව ඔහුට ධනසේකර පවුලේ කෘතඥතාව ප්‍රකාශ කිරීමත් එලෙසින්ම වැදගත් විය.

----------------------------------------------------

ඊළඟ සතිය සිදුවීම් රැසකින් පිරුණි. විදේශික නාවුකයා නැවතත් ධනසේකර පවුලේ භාරයට පත් විය. ඔහු එතෙක් එම පවුලෙන් ලද සුහද සත්කාරය ඉතා ළෙංගතු සත්කාරයක් බවට හැරවුණි. ඔහු ලද ඉතාම වැදගත් කෘතගුණ සැළකීම ලෙස ඔහු සැළකුවේ, රාජසන්තක කරන ලද ඔහුගේ ලියවිලි මිටිය ආපසු ලැබීම යි. එහි නැව්පතිගේ ලොග් පොත, පෞද්ගලික සටහන් පොත, සිතියම් සහ තාරකා සටහන් ඇතුළත් සම්පූර්ණ ලේඛන මිටිය පමණක් නොව පෑන, තීන්ත බඳුන සහ නැව්පතිගේ දුරේක්ෂය පවා ටිකිරි බණ්ඩාර ධනසේකර රාජකීය භාණ්ඩාගාරයෙන් රැගෙන ආවේ ය.

එතැන් සිට සෑම හැන්දෑවක් ම පාහේ ඇඩම් ගත කළේ තම කුටියේ වූ කණප්පුව මත විහිදුවාගත් ලියවිලි සමඟිනි. 

---------------------------------------------------

නාවුකයා ධනසේකර වළව්වට පැමිණ ගතවූ දින තුනක් ඉක්ම ගියේ ය. එදා සැන්දෑව ඉතා චමත්කාරජනක විය. දවල් කාලයේ වැටුණු මඳ වැස්සෙන් සේදී ගිය ගස් වැල්, නැවුම් බවක් විඳිමින් පසුවන බව පෙනුණි. මල්, කොළ, දළු හා තණපත් අග තැවරුණු වැසි බිඳු ලා රත් පැහැ සැඳෑ හිරු කිරණින් දිළිසුම් දුන්නේ ය. වැස්සෙන් තෙත් වූ පියාපත් දිගහැරගෙන වේලාගනිමින් සිටි කුඩා කුරුල්ලෝ, විවිධ හඩ නඟන සීනු රැසක් මෙන් කෑගැසූහ. තණ පඳුරු අතර වූ කුඩා කඩිති අතරින් වසු පැටව් උඩ පනිමින් දුවමින් සෙල්ලම් කළේ සතුටිනි. 

මේ සියල්ල සමඟින් සිය කුටිය තුළට සිර වී, ලියවිලි අධ්‍යයනය කරමින් හා සටහන් තබමින් අඩ අඳුරේ ගත කිරීමට ඇඩම් හට සිත් දුන්නේ නැත. ඔහු කුටියෙන් පිටතට පා තැබීය. බැලූ බැලූ අත දක්නට ලැබුණේ පරිසරයේ නැවුම්බව සමඟ පිබිදුනු ගහ කොළ ය, සතුන් ය.... වෙදහල පසු කරමින් සෙමෙන් පා තැබූ ඔහුට, පරිසරයේ ශාන්ත සිසිලස හා තෙත් බව සමඟ රම් අඩියක අඩුව දැනුණේ ය.

ධනසේකර වළව්වේ වත්ත එක් පැත්තක් කෙළවර වූයේ දැවැන්ත පඩිපෙළක් ආකාරයට පැතුරුණු වෙල් යායෙනි. තවත් පැත්තකින් වෙදහලේ හා වළව්වේ සේවයට නීන්දේ නිළ කර සිටි ගම් වැසියන්ගේ පැල්පත් තනා තිබුණි. අනෙක් පැත්ත ඖෂධ පැළෑටිවලින් පිරුණු ළඳු කැළෑවෙන් වැසී තිබුණේ ය. 

වෙල් යාය තෙක් ඇවිද ආ ඇඩම්, වත්ත කෙළවර පැවති කලු ගල් තලාවේ වාඩි විය. පහත වෙල් යාය හරහා මිහිදුමින් වැසුණු ඈත කඳුවළල්ල තෙක් පුළුල් දර්ශනයක් ඔහුට දැක ගත හැකි විය. වෙල් යායේ වැඩ නිමකළ ගොවියෝ උදලු කරේ තියාගෙන නියර දිගේ විවේකීව ඇවිද ගියහ. ඔවුන්ගේ දහදියෙන් තෙමුණු නිරුවත් උඩුකය හිරු රැසින් දිළිසුණේ ය. ඈත වනරොදින් එළියට ආ හරකුන් ඔවුන්ගේ වාසස්ථාන බලා නිදැල්ලේ දිව ගියේ, පසුපසින් ආ ගොපලු කොළුවන් ගේ බලපෑමෙනි.

ඈත සිහින් රිදීවන් රැළි ගැසුනු ඉරක් සේ ඇඳුනු දියපහරක් ගළා විත් ඔහුගේ දෙපා අසළින් සිළි සිළි හඬ නඟමින් පහළට ගළා යමින් තිබුණි. බැස යමින් පැවති හිරුගේ රැසින් දියපහරේ තැන් තැන්වල කුඩා රවුම් දේදුණු සැදුණේ ය. වර්ණවත් මාළු උඩ පනිමින් එකිනෙකා හඹා යමින් දිය දහරේ විසිතුරු බව නැංවූ අතර, ගෙම්බෝ හා වර්ණවත් පක්ෂීහු විටින් විට උන් අල්ලාගන්නට තැත් කළ හ. ගුප්ත අමනුෂ්‍යයන්, බලවේගයන් හා ඊටත් වඩා ගුප්ත මිනිසුන් ද, ඇදහිළි ද සඟවාගත් මේ කුඩා දිවයින ඇත්තෙන්ම ආදම් හා ඒව නැවුම්ව දිවි ගෙවූ පාරාදීසය ම නොවේදැ,යි ඔහුට සිතුනි.

පසුපසින් සියුම් හඬක් ඇසී ඔහුගේ හිස ක්ෂණිකව ඒ වෙත හැරුණි. ඔහුගේ ඇසට එක්වරම ලක් වූයේ ගල් තලාවට ගොඩවන්නට යන තරුණියකි. ඇඩම් හණික වාඩි වී සිටි තැනින් නැගිට ඒ වෙත හැරුණේ ය. එහි වූයේ ධනසේකර කුමාරිහාමි බව ඔහුට අඳුනාගත හැකි විය.

"මම ඔබේ හුදෙකලා බවට බාධා කරනව ද?" තරුණියගේ පෘතුගීසි කතා බහ තුළ වූ කතෝලික ආගමික හා ලිඛිත ශෛලිය නැව්පතියාට දැනුණි. 

"ඉන්තේරුවෙම්ම නෑ.... කුමාරිහාමි," රැඳවියා උත්තර දුන්නේ ඔහු උගනිමින් සිටි සිංහල භාෂාවෙනි. ඔහුගේ සිංහල වහරට, වෙද හලේ සේවකයන්ගේ ත්, නගරයේ සාමාන්‍ය වැසියන්ගේ ත් කථන ශෛලිය මිශ්‍ර විය.

කුමාරිහාමි ගල්තලාවේ වාඩි වූවා ය. ස්කැන්ඩිනේවියානුවා ද, ඈ අසළින් ඇයට මුහුණලා වාඩි විය.

"මං මේ රටේ beleza (='සුන්දරත්වය') බලාගෙන උන්නෙ" 

විදේශිකයා සිංහල අතරට පෘතුගීසී වචනය රිංගවූ ආකාරය තරුණියගේ මුවට සිනහ නැංවී ය.

"ඔබ ගොඩක් රටවල් දුටු කෙනෙක් නේ.... අපට වඩා ලස්සන දේ දැකලා ඇති?"

"මම වෙනස් වෙනස් තැන් දැකලා තියෙන බව ඇත්ත. නමුත් ඔබේ රට ඒ කිසිම දේකට වඩා විශේෂයි...." නැවුපතියා ප්‍රවේසමෙන් වචන හා සිතුවිලි තෝරා බේරාගනිමින් කතා කරන බව තරුණිය ට තේරුණි.

"මම මේ පාර පිටත් වුණේ ප්‍රංශයෙ මාර්සෙයියෙන්.... මාර්සෙයි, ඇම්ස්ටර්ඩෑම්, ලිවර්පූල්, ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියා, ලිස්බන්.... ඔය හැම වරාය නගරයක දි ම වගේ අහන්න ලැබුණු එක පුරාණෝක්තියක් තිබුණා, පාරාදීසයක් ගැන...." ඔහු මඳකට කතාව නතර කර, කුමාරිහාමි දෙස බැලුවේ ය.

"සමහර නාවිකයො කියන්නෙ මේ රට තමයි පාරාදීසය කියලා.... මේ පළාත දුටුවා ම, මටත් එහෙම හිතෙනවා" 

"ඔබ සාහිත්‍යයටත් හුරුයි ?" 

ඇඩම් ඈ දෙස බැලුවේ විස්මයකිනි. "ඇයි එහෙම කීවේ?"

"සිංහල සාහිත්‍යයේ අංගයක් තියෙනවා, 'අලංකාර' කියලා. ඔබ අපේ රට ගැන කතා කරද්දි ඒ වගේ දේ යොදාගන්නවා..."

"මම ගොඩක් කියවලා තියෙනවා.... ඔබ අදහස් කරන්නෙ ඒ ගැන නම්.... නමුත් එයින් බහුතරය මිනිසුන් ගැන අධ්‍යයන, භූ විෂමතා, ස්වාභාව අධ්‍යයන, ඉතිහාසය ආදී දේ ගැන."

"ඔබ ඉතා දක්ෂ ලෙස සටන් කරනවා කියා මම දැක්කා. නමුත් ඔය අංශය මා දැනගත්තෙ දැන්...." තරුණිය ඔහුගේ දෑස් දෙස එක එල්ලේ බැලුවා ය. "එදා මා බේරාගන්න මාරාන්තික සටනක් කළා.... මට ඒ ගැන මුහුණට මුහුණ කතා කරන්න ඕනෙ කම තිබුණා."

"ඒක මා කළේ කැමැත්තෙන්...." රැඳවියා සිනාමුසුව කීවේ ය. "ඒත් මට මැරෙන්න වෙයි කියලා නම් හිතුණේ නෑ...."

කුමාරිහාමි ඔහුගේ නිරුවත් පපුව දෙස හොඳින් බැලුවා ය. ඈ සෙව්වේ ඔහුට සිදු වූ මාරාත්මක තුවාලයේ ලකුණු ය. 

"ඒ තුවාලය...." ඈ පැකිළුණා ය....

"ඒක ඉක්මණින්ම හොඳ වුණා. ඔබ දන්නවද අපි බේරාගත්තෙ කවුද කියලා....?"

"ඔහු මට දුන්න බෙහෙත මට හිතාගන්නවත් බැරි එකක්. මම හිතන්නෙ නෑ ඒ මනුෂ්‍යයෙක් කියලා.... අනික, ඉතාම මරණාසන්න තුවාලයක් බොහොම කෙටි කාලයකින් සුවපත් කරන්න බෙහෙතක් අපි දන්න වෛද්‍ය ශාස්ත්‍ර කිසිම එකක නෑ. කිසිම ශාක සාරයකට කරන්න බැරි ප්‍රාතිහාර්යයක් ඒක...."

"මට මතක හැටියට.... මට වරදින්න පුළුවන් ඒ වෙලාවෙ මම හිටපු තත්ත්වයත් එක්ක.... අපට වෙදකම් කරලා ඔහු ඇඟිලි තුඩුවලින් එතන ගල් තලාවට අමුතු රටාවකට අනුව තට්ටු කළා. එතකොටම, ඔක්කොම අඳුරු වෙලා ගියා. නැවත සිහිය එනකොට මම හිටියේ ඒ දවස්වල මම හිටපු මුරකුටියෙ මැස්ස මත."

"එහෙමද ඒක වුණේ? මම හිතන්නෙ ඒ වෙනකොට මම සිහි නැතුව උන්නෙ. මට බෙහෙත් පොවද්දි මම ඇහුවත්, 'ඔබ තුමා කවුද' කියලා. ඒත් වචනයක්වත් කලා කළේ නෑ."

"ඔව්. ඔහු කිසිම වෙලාවක මොනවත් කිව්වෙ නෑ."

"අන්තිමට බලද්දි, බහිරවයා ත් ඇත්ත නම්...." තරුණිය තමන්ගේ ම වචනවලින් සලිත වී ගිය බව පෙනුණි. ".... අපි බේරගත්තෙත් ඒ වගේම මොකක් හරි බලවේගයකින් වෙන්න පුළුවන්....

"නමුත්.... ඔබට මම ජිවිතයෙන් ණයගැතියි. මා බේරගන්න ඒ වෙලාවේ සාමාන්‍ය මිනිහෙක් නොකරන විදිහේ පරිත්‍යාගයක් කරන්න ඔබ පැකිළුනේ නැහැ...."

ඇඩම් කුමාරිහාමිගේ දෑස් දෙස බැලුවේ ය. ඇගේ දෑස් ලාලිත්‍යවත් බවින් යුතුව පහතට හැරවුණ ද, එක් ඇසිල්ලක් තුළ ඒ දෑසේ වූ තෙත්බර ළෙංගතු බව ඔහුගෙන් සැඟවිය නොහැකි විය. පපුව මැදින්, ඇතුළාන්තයෙන් පටන්ගත් උණුසුම් බවක් සිරුර පුරා පැතිර යනු ඔහුට දැණින.

--------------------------------------------------------

සතියේ කෙළවර වූ සෙනසුරාදා හැන්දෑවේ, ධනසේකර වළව්වේ උදවිය නාථ දේවාළය ට ගියහ. සිය නැඟණිය අකල් මරණයෙන් ගළවා දෙන ලෙස ටිකිරි බණ්ඩාර නාථ දෙවියන් හට භාර වූයේ ඊට පෙර සති‌යේ ය. වන්දනාවට ඇඩම් ද එක් වීම ඇවැසි බව ධනසේකර තරුණයා වැඩියත්ම අදහස් කළේ, භාරය වන අවස්ථාවේ තමන් සමඟ සිටියේ ඔහු පමණක් වීම නිසාත් ය.

ගමනට සූදානම් වන ලෙස දැන්වූ අවස්ථාවේ සිට ම, ලක්දිව ජනතාවගේ ඇදහිළි විශ්වාස ගැන විදේශිකයා අසන්නට පටන් ගත් ප්‍රශ්න වැලෙන් වළව්වේ කිසිවෙකුටත් ගැළවීමක් නොවී ය. 

ඔවුන් දෙවියන් වැඳ ගත්තේ දේවාලයේ ඇතුළු ගැබට ම ගොසිනි. පූජා භාණ්ඩ දැවැන්ත පිළිමයේ පා මුළ තැන්පත් කළ තරුණිය, වැඩිහිටියන් අනුව දෑත් එක්කොට ළය මත තබා වැඳගෙන, හිස ඔසවා දේව රූපය දෙස බලාගෙන, සිතින් පින් දුන්නා ය. දේවාලයේ ප්‍රධාන කපුමහතා ගැඹුරු හඬින්, යාදින්න කියන්නට පටන් ගනිද්දී ඇතුල් ගැබෙහි පිරුණු නිල්වන් සුවඳ දුමෙන්හි ද කපු මහතාගේ ඒකාතනමය හඬින් ද, තමන් සියුම් මායාකාරී මෝහණයකට නතු වන බව කුමාරිහාමි ට දැණින. නාථ දෙවි පිළිමය මඳින් මඳ වෙනස් වී යනු තරුණිය දුටුවාය. නිල් වන් ව වර්ණ ගන්වා තිබූ පිළිමය බිඳෙන් බිඳ තළෙළු සමෙහි පැහැයට හැරෙන්නට ගත්තේ ය. එහි ජටා මකුටයේ වූ කුඩා බුදු රුවෙන් විහිදෙන්නට ගත් සුදුවන් සෞම්‍ය ආලෝකයෙන්, දේව රූපයේ මුහුණ ආලෝකවත් කෙරුණි. ඒ මුහුණ, තමන් කොතැනදී හෝ දැක පුරුදු බව ඇයට දැණුන ද, ඇයට එය සිහිපත් කර ගැනීමට නොහැකි විය. කරුණාවෙන් හා දයාවෙන් පිරුණු ඒ මුහුණ පහතට හැරවුණි. එහි දෙනෙත් එක එල්ලේම යොමු වුණේ ඇගේ දෑස් වෙත ය.

සිහිනයෙන් මිදෙන්නට නොහැකිව අඩ අවදියෙන් පසුවූ ඇගේ මනසෙහි එක් වරම විදුලිය රේඛාවක් ලෙස කෙටුණේ, දේව රූපයේ මුහුණ ඊට පෙර දුටු අවස්ථාව ය. එදා ඈ ගල් ලෙණෙහි වැතිර සිටියදී, ඔවුන්ගේ ගැළවුම්කාරයා දෙතොළට ඇඟිල්ල තබා නිහඬ වන ලෙස සංඥා කළ අවස්ථාව.... පෞරුෂයෙන් ද, කරුණාවෙන් ද, ආදරයෙන් ද පිරුණු ඒ මුහුණ ය, ඈ නාථ දෙවියන්ගේ රූපය ලෙස දුටුවේ.

ඈ නැවතත් දේව රූපය දෙස බැලුවේ එය සනාථ කරගැනීම ට ය. ශෛලිගතව අඹන ලද පිළිමයේ නිල්වන් මුහුණෙහි ඈ හට හඳුනාගැනීමට හැකි කිසිදු ලක්ෂණයක් නොවී ය.

-----------------------------------------------------------

"රාසිං දෙවියන් ගේ වාසලට ඔබගේත්, ඔබ භාරයේ සිටින රැඳවියාගේත් පැමිණීම අණ කර සිටිනවා!" 

රජවාසලේ පණිවිඩකරු ධනසේකර මුදලිතුමා වෙත සැළකර සිටියේ ය. 

Thursday, April 23, 2020

අවසානයක් ‌නොවේ - හත්වන ‌කොටස

පළවෙනි කොටස
දෙවෙනි කොටස
තුන් වෙනි කොටස
හතර වෙනි කොටස
පස් ‌වෙනි ‌කොටස
හය ‌වෙනි ‌කොටස

බියෙන්, හුදෙකලාවෙන් හා බිඳුනු සිහිකල්පනාවෙන් තමා සියුම් මෝහණයකට නතු වන බව තරුණියට දැනෙමින් පැවතිණ. වරක වනරොදෙහි සියුම් සෙළවීමක් ඈ අඩවන් දෑසින් දුටුවාය. එක්වනම, අඳුරු ගුලියක් බිම පෙරළී අවුත් තමා බැඳ සිටි ලී කණුව වෙත ආවේයැයි ඈට දැනුණි. කුමාරිහාමි ඒ දෙස හැරීමට හෝ ආයාසයක් නොගත්තී ය. ඇයට මේ සියල්ල බියකරු සිහිනයකි. අඳුරු ගුළිය දිගහැරී මානව රූපයකට හැරුණි. එහි සුරතේ වූ යමක්, වළාකුලින් මෑත් වූ තරු එළියෙන් යන්තමින් දිළිසුණේ ය. එකවරම, සිය දෑත් ගැට ගසා ඇති රැහැණ කැපී යනු තරුණියට දැණුනි.

මාරක හූ හඬකින් හාත්පස හෙල්ලුම් කෑවේ එක් වරම ය....

එක් ‌මොහොතකට තරුණියත්, ඇගේ ගැළවුම්කාරයාත් ගල් ගැසුණහ. කුමාරිහාමි සිහි එළවාගැනීමට තැත් කරද්දී ම, ඇගේ ‌දෙපා ගැටගසන ලද වර පට ද මුවහත් ආයුධයෙන් කැපී ගියේ ය.

දෙ වන හූ හඬ ඇසෙද්දී, අබිරහස් අමුත්තා තරුණියගේ බඳ වටා ‌වට කිහිපයක් ‌වෙළා තිබූූන රැහැන්පට ඉතා කඩිසරව කපමින් සිටියේ ය. ‌වෙහෙසින් සහ බියෙන් අප්‍රාණික වූ රූමතිය පසෙකට ඇල වී යද්දී, අන්තිම රැහැන් පටත් සිඳි අමුත්තා, ඈ වත්තන් කරගැනීමට යුහුසුළු විය. ඔහුගේ අත්‌ලේ ‌ගොරෝසු බවත්, දෑතේ අයෝමය ශක්තියත් කුමාරිහාමි ට දැනුණේ ය.

තෙවන හූ හඬ නැගුනේ ඉතාම ආසන්නයෙනි. ඒ සමඟම, අඩි තුනක් පමණ උසැති, වළසෙකු බඳු රුවක් වනරොදින් මෑත් ව එළිමහන් බිමෙහි ‌දෙපයින් සිටගත්තේ ය. එකෙණෙහි ම, වධක කණුව මුදුනේ වූ විළක්කුව ගිණි පුපුරු නඟමින්, නැවතත් දීප්තිමත්ව ඇවිළෙන්නට පටන් ගති.

තරුණියට ඉතා සැළකිල්ලෙන් හා ප්‍රවේසමෙන් කණුව පිටුපස බිම වැතිරෙන්නට සැළැස්වූ ආගන්තුකයා, නැඟිට සිය ආයුධය ද අමෝරාගෙන ඉදිරියට ආවේ ය. විළක්කුවේ එළියෙන් ඔහුගේ සුදුවන් උසැති සිරුරත්, පිට මතට වැටුණු රන්වන් ‌කෙස් කළඹත් දුටු තරුණිය එකෙණෙහිම ඔහු හැඳින ගත්තා ය. ‌ඇඩම් - සැබැවින්ම ඒ ඔහු විය - සැරසී සිටියේ ඉණෙහි වූ රෙදි කඩකින් පමණි. ඔහුගේ සුරතේ වූයේ සිංහල කඩුපතකි.

විදේශික රැඳවියා තමන් මුහුණ පා සිටි‌යේ මනුෂ්‍යයෙකුට නම් ‌නොවන බව දුටුවේ ය. පිරුණු රවුම් මුහුණ පුරා පැතිරුණු කුරිරු බැල්ම, ඒ පිට වැටී අවුල් වූ ‌හැඩපලු ‌ගෙතුනු කෙහෙ රැළිවලින් යන්තමින් වැසුණේ ය. ඉතා ‌කෙටි දෑත් හා ‌දෙපය ඉතා පුෂ්ටිමත් විය. දුඹුරුවන් ‌කෙටි වස්ත්‍රයකින් ඔහුගේ යටිකය වැසී තිබුණු අතර, උඩුක‌යෙහි වූයේ පුන නූලක් පමණි. ‌මේ සියල්ලටම කලින් අද්මිරාල් ඇන්ඩර්සන් දුටුවේ සතුරාගේ දෑතෙහි වූ ශ්‍රී වත්සය සහ ‌කෙටි කඩුව ය.

තත්ත්වය තමන් සිතා සිටි තරම් ලඝු ‌නොවන බව ‌නාවුකයා ට තේරුම් ගිය ද, දැන් ප්‍රමාද වැඩි ය. ඔහු සුරතින් තරයේ කඩුමිට අල්ලාගෙන කඩුපත ‌දෙතුන් විටක් කරකවමින් එහි සැහැල්ලුවත්, සුහුරුව හැසිරවිය හැකි බවත් මැන ගත්තේ ය. පිටිය මැද ට පිය නැගූ ‌හෙතෙම, සිය ‌දෙපා යම් සුඛනම්‍ය පරතරයකින් තබාගෙන, සුරත පිටුපසට ඇද වැළමිටින් නවා, සිය හිස ට පිටුපසින් ‌පොළ‌ොවට සමාන්තරව කඩුව තබා ගනිමින්, වමත ඉදිරියට ‌යොමු කරමින් ඉදිරියට නැඹුරු වූයේ ය.

http://www.route2.org/10-1/damsel-in-distress

එසැණින් ‌කෝපයෙන් වියරු වූ බව සියලු ඉරියව්වලින් මොනවට පළ කරමින් බහිරවයා ඇඩම් ‌වෙත දිව ආයේ ය. අමනුෂ්‍යයා ‌මෙන් ‌දෙගුණයක් ඔහුගේ ප්‍රතිවාදියා උස් වූව ද, එහි අමුතු වාසියක් නාවිකයා ට ‌නොවී ය. පියවර ‌දෙක තුනක් තබා අහසට පැන්න බහිරවයා, සිය සතුරා හට හට දෑතින්ම පහර එල්ල කළේ ය. සිය දකුණැළය ට පහත් වූ ඇඩම් එල්ල වූ කඩු පහර ‌ලේසියෙන් වළකා හරිමින්, ශ්‍රී වත්සය ගත් අමනුෂ්‍යයාගේ වමතට සිය කඩුවෙන් තද පහරක් දුන්නේ ය. එසැණින් පියවර මාරු කරමින් අඩ කවාකාරව හරහට පැන යමින් කරකැවී අර්ධ සමනල පා පහරක් බහිරවයාගේ මුහුණට දීමට ඔහුට හැකි විය.

ඒ ප්‍රහාරයන් ‌දෙකෙන් ස-උල් ආයුධය අමනුෂ්‍යයාගේ අතින් ගිළිහී ‌ගොස්,  ඔහු අඩි කිහිපයක් පිටුපසට වැටෙනු අද්මිරාල් දුටුවේ ය. එවිගස බහිරවයා කඩුව වනමින් ආපිට නැගිට පැන්නේ ය. එතරම් ක්ෂණික පියවරක්  අපේක්ෂා ‌නොකළ ඇඩම් ‌ගේ, වම් පාදයේ වූ අබලන් උස් සපත්තුවෙහි සම කපාගෙන සතුරාගේ කඩු පහර ඔහුගේ ‌කෙණ්ඩය ට වැදුණේ ය. සිය හිතවතාට වැදුණු පහරින් තරුණියට කෑගැසුණි. ඈ දෑත් ගුළිකර සිය පපුවට තද කර‌ ‌ගනිමින්, සිය හැඟීම් සමනය කරගන්නට තැත් කළා ය.

සිය ප්‍රතිවාදියා ‌ගේ ‌වේගය අඩාල වූ බව දුටු වාමනයා, නැවතත් කඩුපත අමෝරාගෙන අහසට පැන්නේ ය. සිහි එළවා ගත් අද්මිරාල් අහකට පැන කඩුපහර වළකාගනිමින්, සිය කඩුපත අත් ‌නොහැර දෑත මිට ‌මොළවා, නිදහසේ පහතට වැටෙන අමනුෂ්‍යයාගේ ඉළ ‌පෙදෙසට බරැති මුෂ්ටි ප්‍රහාරයක් දුන්නේ ය.

කන් බිහිරි කරවනසුළු තියුණු හඬක් යටි ගිරියෙන් පිටකරමින් බහිරවයා ආපසු ද නැගිට පැන්නේ ය. කෙතරම් පහර කෑවද අමනුෂ්‍යයා ‌වෙහෙසට පත්වූයේ ඉතා ‌සෙමිනි. ඊට සාපේක්ෂව; කඨෝර අවස්ථාවන්ට මුහුණ පා පළපුරුදු, රණශූර‌යෙකු වූ ස්කැන්ඩිනේවියානුවා ඉක්මණින් ‌වෙහෙසට පත්විය. ඔහු දිගින් දිගටම අමනුෂ්‍යයාගේ පහර වළකමින් දක්ෂ ‌ලෙස පහර දුන්න ද, වම් පාදයේ තුවාලයෙන් නැගී එන ‌වේදනාවෙන් ද, සටනේ ‌වෙහෙසින් ද එන්න එන්නම දුර්වල වී යන බව තරුණිය දුටුවා ය. ඈ කණුව අල්ලාගෙන නැගිට ගත්තී, තම හිතවතා හට සහාය වීමට ‌පොටක් බැලුවා ය.

ඊළඟ වාරයේ බහිරවයා අහසට පැන කඩුපහර එල්ල කළේ ඇඩම්ගේ ‌ගෙළ ‌පෙදෙසට ය. දණින් නැවී ඒ කඩු පහරට නිදැල්ලේ යන්නට ඉඩ හළ නාවිකයා නැවත ද බර මුෂ්ටි පහරක් වාමනයාගේ මුහුණට එල්ල කරන්නට තැත් ක‌ෙළේ ය. එහෙත් අමනුෂ්‍යයා ඊට වඩා ‌වේගවත් විය. ඔහුගේ වමතට හසුවූ අද්මිරාල්ගේ දකුණත සැණෙකින් නැවී එහි වූ කඩුපතෙහි තුඩ ඇඩම්ගේ පපුව විනිවිද යැවුණේ ය. කුමාරිහාමිගේ විළාපය මැද, නාවුකයා අප්‍රාණික ‌වෙමින් බිම ඇද වැටුණේ ය. ඔහුගේ පපුවෙන් උණු ලේ දහරක් උඩට විදුණි.

තරුණිය සිටි තැනින් මෑත් වී සිය හිතවතා වැටුණු තැනට ‌වෙවුලන දෙපයින් පියනගා එද්දී, බහිරවයා ‌ගොදුර ‌වෙත සිය ‌කෙටි ‌දෙපයින් දිව ආයේ ය.

සිය දෑස් අඳුරු වී යනු ස්කැන්ඩිනේවියානුවා ට හැඟුණි. එහෙත් සැනෙකින් ඒ අඳුර පහව යමින් ඉතා දීප්තිමත් ආලෝකයක් ඔහුගේ දෑස් ‌මොහොතකට අඳ කළේ ය.

දීප්තිමත් එළිය ‌පහළ වූයේ වාමනයාත්, ඔහුගේ ‌ගොදුරත් අතර මැද ය. එය මො‌හොතකින් වියැකී යද්දී එහි ඉතිරි වූයේ සුදුවන් වස්ත්‍රයෙන් සැරසුණු පුෂ්ටිමත් තරුණ පුරුෂයෙකි. ඔහු නැවී, ඇඩම්ගේ පපු‌වේ ගිළි තිබූ අසිපත ඇද ‌ගෙන, බහිරවයා ‌වෙත පැන්නේ අතිමානුෂික ‌වේගයකිනි. ඔහු එල්ලකළ එකම පහරකින් බහිරවයා ‌ගේ හිස කැපී වැටුණේ ය.

සිදුවූ සියල්ලෙන් ව්‍යාකූල වූ තරුණිය ඇඩම්ගේ පසෙකින් විසඥව වැටුණා ය.

--------------------------------------------

දිය පහරක සිරි සිරියෙන් ද, ගතට දැණුනු ‌සෞම්‍ය මඳ උණුසුමෙන් ද, තරුණිය පිබිදුනා ය. දිය පහරේ හඬින් ඇගේ සිත තුළ ඇති වූයේ සිහිල් සුවපහසු හැඟීම කි. මඳින් මඳ ඇය පියවි සිහියට එත්ම, සිය සිරුරේ සෑම ‌කොටසකින් ම නැඟුනු ‌වේදනාව ඇයට දැනෙන්නට විය. ඇගේ හදවත ඊටත් වඩා පීඩාවට පත් වූයේ, තම ජිවිතය ‌බේරාගැනීමට විදේශිකයාගේ ජීවිතය කැප වුණු බව සිහිපත් වූ විට ය.

දෑස් හැරි ඇයට ‌සෞම්‍යව පැතිරුණු පන්දම් එළියකින් සිය වටපිටාව දැක ගත හැකි විය. ඈ වැතිර සිටියේ ගල් තලාවක් මත බව ඈ දුටුවා ය. ඒ, කුඩා ගල් ‌ලෙණක බිම ය. ඇගේ වම් පසින් ගුහාවේ ඇතුළට වන්නට ඇඩම් ‌ගේ සිරුර වැතිර තිබුණි. ඒ ‌වෙත නැඹුරුව සිටියේ, ඔවුන් බහිරවයාගෙන් ගළවා ගත් ආගන්තුකයා බව ඈ හඳුනා ගත්තා ය.

"ඔබතුමා.... කවුද?" කුමාරිහාමි පැකිළෙමින් සිහින් හඬින් ඇසුවා ය. ඈ ‌දෙස බැලූ අමුත්තා සිය ‌දෙතොල් මත සුරතෙහි දබරැඟිල්ල තබා නිහඬවන ‌ලෙස සන් කළේ ය.

ඔහුගේ දිගැති මුහුණ, කළුවන් ඇස්, රන්වන් සම, තද කළු පැහැති ‌කෙස්, හිස වටා ‌වෙළුණු ජටාව, එහි ඉදිරිපස වූ ඉතා කුඩා ධ්‍යානී බුදු රුව.... ඒ ඉතා රූමත් සහ සුඛනම්‍ය සිරුරකින් යුත් තරුණයෙක් බව ඈ එක් බැල්මකින් දුටුවා ය.

ඇඩම් ‌ගෙන් මෑත් ව නැගිට ගත් තරුණයා, ඇය ‌වෙත ආවේ ය. ඔහු තමා ළඟට එත්ම, කස්තුරි වැනි සුවඳක් තරුණිය ට දැණින. ඇය ළඟින් වීරාසනයෙන් වාඩි වූ ඔහු සිය සුරතින් ඇගේ උරහිස වාරු කරගනිමින්, ඇයට වාඩිවිමට උදව් කළේ ය. ඒ දෑ‌තෙහි සියුමැලි බවත්, ග්‍රහණයෙහි මෘදු බවත් තරුණියට දැනුණි. අමුත්තාගේ වමතේ ‌පළල් ‌කොළයකින් තැනුණු ‌ගොටුවක් විය. එය ඇගේ ‌දෙතොලට ලං කරද්දී, ඇය සිය විසල් දෑස් විහිදා තරුණයා ‌‌දෙස බැලුවා ය. ඔහු සිය හිස යන්තම් ‌පහත් කර, එය පානය කරන ‌ලෙසට සන් කළේ ය. දෑස් පියාගත් කුමාරිහාමි සිය ‌දෙතොළට ළං කළ ‌කොළ ‌ගොටුවේ වූ දියරය බීවා ය. ඈ දැන සිටි ‌ඖෂධ අතරින් ඒ දියරය සමාන වූයේ පිරිසිදු වතුරට මුසු කළ මී පැණිවල රසටය.

මඳින් මද තම සියොළඟ පැතිර තිබූ ‌වේදනාවන් පහව යනු දැනෙද්දී තරුණිය නැවතත් ගල් තලාව මත වැතිරුණා ය.

මොහොතකින් යම් කිසි අමුත්තක් දැනී නැවතත් ඇස් ඇර බැලූූ ඈ දුටුවේ අමුත්තාගේ අතෙහි වාරුවෙන් ‌කෙළින් වී ගල් තලාව මත වාඩිවී සිටි ඇඩම් ය. ඔහුගේ පපුවෙන් ගළමින් පැවති ‌ලේ දහර නතර වි, එහි වූ තුවාලය ‌සෙමෙන් ‌සෙමෙන් කුඩා ‌වෙමින් ‌ගොස්, නැත්තටම නැති වී ගියේ ය.

------------------------------------------------------

Monday, April 20, 2020

අවසානයක් ‌නොවේ - හයවන ‌කොටස

පළවෙනි කොටස
දෙවෙනි කොටස
තුන් වෙනි කොටස
හතර වෙනි කොටස

මැදින් මස අව අටවක පසුවී දින ‌දෙකක් ඉක්ම ගියේ ය. කන්ද උඩරට ට එතරම් හුරු ‌නොවූ චණ්ඩ සූර්ය තාපය.... එකතැන ගල් ගැසී රත් වූ වාතස්කන්ධය.... ගහ ‌කොළ, සතා සිවුපාවුන් කුරුල්ලන් ආදී කිසිම පණඇති ‌දෙයක ‌සෙළවිමක් ‌නොවී ය. 

රාජකාරියට කැඳවීම් ලැබ, මහවාසලට ගිය ධනසේකර ‌වෙද මුදලි තුමා ආපසු ආවේ යම්කිසි අමුත්තක ‌සේයාවක් පළ කරමිනි. නියමිත දිනවලට, නියමිත ‌වේලාවට අනුකූල ‌නොවී හදිසියේ කැඳවන ලද විට එතුමා මුලු වරුවම රජවාසලේ ගත කිරීම සාමාන්‍ය සිරිත විය. එය සමහර විට දින කීපයක් දක්වා දීර්ඝ වීම ද සුපුරුදු ‌දෙයකි. එහෙත් ප්‍රස්තූත දිනයේ එතුමා ගිය පයින්ම වාගේ ආපසු ආයේ ය.

වළව්වේ කඩුල්ලෙන් ඇතුළ‌ට පැමිණි තිරික්කලය, එතැන් සිට ‌ගෝපුර දක්වා ආවේ කිසිවෙකුගේ ‌මෙහෙයවීමකින් ‌තොරව බව ‌පෙනුණි. ‌ඈත තියා එම දසුන දුටු ස්කැන්ඩිනේවියානු රැඳවියා, මැදුරේ ‌දොරකඩට ආවේ නරක ආරංචියක් බලාපොරොත්තුවෙනි. ඒ වන විට ද, තරුණ කුමාරිහාමි සහ ළමාතැනී එළිපතට වී විමසුම් ‌නෙතින් යුතුව, ඈත සිට එන තිරික්කලය ‌දෙස බලා උන්හ.

තිරික්කලයේ ‌දෙදෙනෙකු එන බව ඈතට ‌පෙනුණි. තවත් ළං වන විට  එහි ඉදිරිපස වාඩිවී ‌තෝන් ලණුව සහ ‌කෙවිට අතින් ‌ගෙන සිටිධනසේකර මුදලිතුමා‌‌ගේ තරුණ පුත්‍රයා වූ ටිකිරි බණ්ඩාර ද, තවත් ළඟට එන විට ඇතුල් ගැබෙහි වාඩිවී සිටි මුදලිතුමා ද පැහැදිළිව දැකගත හැකි විය.

තිරික්කලය ප්‍රධාන ‌‌දොරටුව ළඟ නතර කරන විට, ඇඩම් පසුපසින් එයට ළං විය. ‌වෙදහලේ ආවතේව කරුවන් ද එතැන වටකරගත්තේ අමුත්තක් දැනුණු ‌හෙයිනි. තිරික්කලයේ බක්කියේ ‌දොර ඇරගෙන දකුණු පය බිමට තැබූ මුදලිතුමා, විදේශික රැඳවියාගේ උරහිසට වාරු ‌වෙමින් බිමට බැස ගත්තේ ය. ඔහු එතැනින් ආළින්දයට ‌ගොඩවී හාන්සි පුටුවේ ඇළවිය. 

මුදලිතුමාගේ මුහුණින් ‌‌පෙනුනේ අයහපත් ආරංචිියක් ඇති බවක් පමණක් ‌නොවේ. ඔහු ‌මේ ‌වෙලාවේ වචනයක්වත් කීමට ‌නොරිසි බව ද එහි මනාව සටහන් ව තිබුණි. 

මැළවී ගිය මුහුණින් යුතු ටිකිරි බණ්ඩාර තිරික්කලය දක්කාගෙන වළව්ව පිටුපස මඩුව ‌වෙත ගියේ ‌ගොන් නාම්බාට විවේකයක් දීමට ය. ඇඩම් නිහඬව ම ඒ පසුපසින් වැටුණේ ය. වළව්ව ඉදිරිපස ‌රොක් වී සිටි ‌සෙසු උදවිය ද පවුලේ අය හට අවසර සළසමින් තම තමන්ගේ කටයුතුවලට විසිරී ගිය හ.

මඩුවේ දී ‌ගොනා ‌ලෙහා දමා, උගේ ‌ගෙළ සහ පිට ‌තෙල් ගල්වා, පුන්නක්කු හැළිය සකස් කරදීම සිරිත් පරිදි ටිකිරි බණ්ඩාර අතින් සිදු විය. ඇඩම් ඒ ‌දෙස බලා සිටිය ද වචනයක්වත් කතා කළේ නැත. ඔහුට සමස්ත සිදුවීම අසාගන්නට හැකි වූයේ ධනසේකර තරුණයා සිය කටයුතු නිමවා මඩුවේ ‌කොට බිත්තිය මත වාඩි වූ පසුවය.

------------------------------------

මහනුවර නගරයේ පිහිටි උස ම ස්ථානයක් වූ බහිරව කන්ද, විජයබා ‌කොල්ලයෙන් රයිගම් බණ්ඩාර හෙවත් පරරාජසිංහ කුමරු ලද වස්තුව නිධන් කළ තැන විය. මුලු රටට දිග් විජය කළ සපුමල් කුමරු ‌ගේ මගුල් කඩුව ද ඒ අතර වූ බව විශ්වාස ‌කෙරේ. කන්ද උඩරට පසුකාලීන පාලකයෙකු වූ කරල්ලියද්දේ හට මරු කැට, මහනුවර අල්ලාගත් ටිකිරි බණ්ඩාර ‌හෙවත් සීතාවක රාජසිංහ රජු, සිය උපදේශක වූ ආඬි ගුරු අරිට්ඨ කී ‌වෙංඩු ‌ගේ අදහස ද අනුව ‌මෙකී නිධානය ‌ගොඩ ගන්නට තැත් කළේ ය. ඒ, සිය මීමුත්තා ‌ගේ මගුල් කඩුවෙහි අනුහසින් ‌හෝ පරංගීන් ‌මෙරටින් තුරන් ‌කොට රට නැවත එක්සත් කරවන අටියෙනි.

එහෙත් රාංජසිංහ රජුගේ අවාසනාව ආරම්භ වූයේ එතැනිනි. ආඬිගුරු ‌ගේ ‌හෝමය වැරදී ගියේ ය. සියලු නිධානවලට අරක් ගත් අමනුෂ්‍ය බලවේගය වන බහිරවයා බන්ධනය කිරිමට ගත් තැත වැරදුණි. එතැන වූ යකැදුරන් කීප ‌දෙනෙකුගේ ‌බොටුව කඩා දැමූ අමනුෂ්‍යයා, බහිරව කන්ද වටා වූ ඝන කැළෑවට වැදුණේ ය.

සෙනරත් රජුගේ රාජය කාලය ඇරඹෙනවාත් සමඟම, තද නියඟයක් කන්ද උඩරටට බලපෑවේ ය. කිසි දිනක ‌ගොහොරු මඩෙන් ‌නො-තොර ‌වූ, මහනුවර මහා ‌වෙල් යාය ඉරිතළා ගියේ ය. දළදා වහන්සේ වැඩම කළ ද, යන්තම් ‌පොළ‌ොව ‌තෙමෙන්නට මිසක ගහට ‌කොලට ප්‍රමාණවත් වැස්සක් වැටුණේ නැත.

සෙනරත් රජුගේ පූර්වගාමියා වූ විමලධර්මසූර්ය රජුහට ද පුරෝහිතකම් කළ ශ්‍රී නාරායන බ්‍රාහ්මණයා ‌පේනයක් බැලී ය. ඉන් ‌හෙළි වූයේ ‌මේ විපත ඇතිවූයේ බහිරව ‌දේවතාවාගේ බලපෑමෙන් බව ය. සීතාවක රාජසිංහයන්ගෙන් සිදු වූ ගැහැට ට පළිගැනීමක් ‌ලෙස, නියඟයෙන් මහනුවර රාජධානිය පුළුස්සා දැමීමට බහිරවයා ඉටා ‌ගෙන ඇති බව කියැවුණි. 

බහිරවයාගේ ශාපයෙන් රාජ්‍යය ගළවාගැනීමට නම් වංශවත් කන්‍යාවක් බහිරව කන්දේ දී බිළි දිය යුතු විය. වර්ෂයක් පාසා එම බිලි පූජාව සිදු කළ යුතු විය. 


ඒ අනුව මේ දක්වා ‌හෙවත් ‌දෙවන රාජසිංහ රජුගේ පාලන කාලය පුරාවට ද ‌එම චාරිත්‍රය අඛණ්ඩව පැවතීගෙන එයි.

"රජතුමා ඇත්තටම අපේ අප්පච්චිට ‌ළෙංගතුයි." ටිකිරි බණ්ඩාර ධනසේකර රැඳවියාගේ මුහුණ එක එල්ලේ බලමින් කීවේ ය. "ඒකයි අපට හදිසියෙ කැඳවලා ‌මේ පණිවිඩේ කිව්වෙ. රජතුමා ‌කොහොමත් කන්‍යාවියො බිලි ‌දෙන එකට අකමැත්තෙන් හිටියෙ. 

"‌මේ පාර කවුද බිළිදෙන්නෙ කියන එක නිශ්චය කරන්න පැවැත්වෙන ‌දේව කන්නලව්වෙදි, පුරෝහිත බ්‍රාහ්මණයො ආවේශයෙන් කියල තියෙන්නෙ අපේ නංගි ගැන...."

ඇඩම් වාඩිවී සිටි තැනින් නැගිටුණේ ඊ ගසක් ‌සේ ය. දෑත් මිට ‌මොළවාගත් ඔහු විගසක් එතැන ‌නොරැඳී සිය කුටියට වැදුණේ ය.

------------------------------------

සතියක් පුරා ධනසේකර වළව්ව සහ අවට දිස් වූයේ මළගෙයක් ‌ලෙසිනි. ටිකිරි බණ්ඩාර ඒ සතියම ගත කළේ නගර මධ්‍යයේ වූ නාථ ‌දේවාලයේ විවිධාකාර පූජාවන් පවත්වමිනි. ‌වෙද මුදළිත් ළමාතැනීත් හිස්බව පිරුණු ඇස්වලින් බලාගත් අත බලාගෙන පසු වූහ. ඔවුන් හට භාර ව සිටි රැඳවියා‌ගේ බර ද රජවාසල විසින් ඔවුන්ගෙන් මුදවන ලදි. 

ඇඩම් ඇන්ඩර්සන් ‌ගේ නව වාසස්ථානය වූයේ ඇතුල් නුවරට ආසන්නයේ මුර කුටියකි. දිවා කල නගරයේ ඇවිදීමට ඔහුට දී තිබූ අවසරය නැවත අවලංගු ‌නොකෙරුණු ‌හෙයින් ඔහුට ඒ සතිය ම ටිකිරි බණ්ඩාර සමඟ නාථ ‌දේවාලයේ ගත කළ හැකි විය. එහිදී ය ‌ලංකා දිවයින සුරකිමින් වැඩ සිටින සතර වරම් ‌දෙවිවරුන් ගැන ඇඩම් සෑහෙන යමක් දැන ගත්තේ.

වරම් ‌දෙවිවරුන් සතර ‌දෙනාගෙන් ප්‍රබලතම බලවේගය, ටිකිරි බණ්ඩාර ට අනුව නාථ ‌දෙවියන් විය. සිද්ධාර්ථ ‌බෝධිසත්ත්වයන් බුද්ධත්වයට පත් ‌වෙද්දී එතැනට ආ මාර ‌සෙනඟ දැක, සියලු ‌දෙවිවරුන් පළා යද්දී, දුනු මිට දැඩිව මිට ‌මොළවාගෙන බුදුන් පසෙක හිඳිමින් රැකවරණය සැළසුවේ ද එතුමා ය. දැඩිමුණ්ඩ යන නම එතුමා ලැබුවේ එම අවස්ථා‌වේ දී ය. ‌මෙරට මිනිස්සුත් බුද්ධාගමත් සුරකින ‌ලෙස බුදුන්ගේ ශ්‍රී මුඛයෙන්ම පවරන ලද්දේ ද එතුමා ට ය. මතු බුදු වීමට පාරමිතා පුරණ අවලෝකිතේෂ්වර නාථ බෝසතාණෝ ද, එතුමා ම විය....

ටිකිරි බණ්ඩාර යම්කිසි අස්වැසීමක් අපේක්ෂා කළේ එම ‌දෙවියන් ‌වෙතිනි.

-----------------------------------------

අමාවක දින හිරු අවර ට ගියේ මහනුවර නගරය වෙනදාටත් වඩා තද අඳුරකින් වසාගනිමිනි. තරු එළි පවා වැහි වළා ගැබෙහි සැඟවී ගොස් තිබුණි. දළදා මාළිගය සහ සතර දේවාලයේ සිට පිටත් වුණු කුඩා පෙරහැරෙහි පන්දම් එළිවලින් පවා විහිදුණේ මළාණික එළියකි.

ශ්‍රී නාරායන ව්‍යාසදේව බ්‍රාහ්මණ කපු මහතා ආවතේව කරු සමඟ කුඩා මිනිස් කණ්ඩායමෙහි පෙරමුණ ගත්තේ ය. ඔහු මෙකී අභිචාරයේ ආරම්භකයා වූ ශ්‍රී නාරායන බමුණාගේ මුණුපුරා විය. දෙවැනියට ගමන් කළේ දේව දාසියන් පිරිවැරූ ධනසේකර කුමාරිහාමි ය. සර්වාභරණයෙන් සැරසවුණු ඇගේ සුකුමාර සිරුර වැසුණේ සුදුවන් ඔසරියෙනි. හදවතෙහි වූ අඳුරු අපේක්ෂා භංගත්වයට එරෙහිව ඇගේ හිස සෘජුව එසවිණි. නොදන්නා බියකරු ඉරණමක් කරා යන ගමන ඈ පිය නැගූයේ සෘජු හා නොසැලෙන ලාලිත්‍යවත් පියවරිනි. එකිනෙකාට වත්තන් වූ ධනසේකර මුදලිතුමා, ළමාතැනිය සහ ටිකිරි බණ්ඩාර ඒ අසළින් ම ගෑටූ හ. රජවාසලේ ද, ධනසේකර වළව්වේ හා නින්දගමේ ද, හිතෛශී මිනිසුන්ගේ දහදියෙන් තෙමුණු නිරුවත් උඩුකය පෙරහැර පසුපසෙහි වූ පන්දම් එළිවලින් දිළිසුණේ ය.

තද අන්ධකාරය මැදින්, නගරය පසුකර කඳු මුදුන වෙතට පටු මාර්ගය යොමු වෙද්දී, තරුණ කුමාරිහාමියගේ සිත පතුලෙහි වූ ධෛර්යය පොදින් පොද වියැකී යනු, ඇගේ මුහුණ ඉතා සියුම්ව නිරීක්ෂණය කරගෙන සිටි තැනැත්තෙක් දුටුවේ ය. ඔහු සිටියේ කන්ද මැද හරියේ ගසකට මුවා වී ගෙන ය. දුකින් පෙඟුණු මහලු දෙමාපියන්හට සවියක් වෙමින් ඈ මවා පෑ වීරත්වය ඔහුගේ නොමඳ ඇගයුමට ලක් විය.

මුලින්ම කන්ද මුඳුනට ආ කපුමහතා හා ආවතේව කාරයා අවට කහ දියරින් සහ සුවඳ දුමින් කැප කළහ. වනරොදින් වට කෙරුණු කමතක් පමණ වූ එළිමහන් භූමියෙහි මැද දැවැන්ත ලී කණුවක් සිටුවා තිබුණි. ඒ කණුව වටා පහත් නමුත් ගැඹුරු හඬින් ස්තෝත්‍ර කියමින් පැදකුණු කළ ඔවුහු පන්දම් ගෙන දුම්මල ගසමින් අවට පරිසරය එක් නිමේෂයකට ආලෝකවත් කළහ. ගනඳුර මැදින් විහිදි දුම්මල එළි, සිදුවීමෙහි වූ භයංකර බව තව තවත් තීව්‍ර කරන්නට සමත් විය.

ස්තෝත්‍රය අවසානයේ කපුමහතාගේ නියෝගයෙන්, දේවදාසීහු  තරුණිය ලී කණුව වෙත කැඳවාගෙන ගියහ. ඇගේ දෑත් හිසට උඩින් ඔසවා, කණූවෙහි මුදුනේ වූ රැහැණකට ගැට ගසණ ලදි. දෑත් එසවෙද්දී, ඇගේ ළ‌යෙහි ගැස්ම පන්දම් එළියෙන් කැපී පෙනෙණු, මහළු බමුණාගේ දෑසට ලක් විය. දෑස් පියාගත් තරුණිය සිය ඉඟ වටා ඇදුණු හණ රැහැණින් තමන් කණුවට තබා ගැට ගැසීමට ද, දෙපා එකතු කර ගැට ගැසීමට ද, ඉඩ හැරියා ය.

කපුමහතා සිය අතෙහි වූ පන්දම දිගු කර, කණූව මුදුනේ වූ විළක්කුව දැල්වී ය, ඉන්පසු එහි වූ පිරිස හා කැටිව ආපසු යාමට හැරුණේ ය. අවසන් වතාවට සිය දියණියගේ මුහුණ බැලූ මුදලි දෙමහල්ලෝ හිස් බිමට හරවාගෙන ටිකිරි බණ්ඩාර ට වත්තන් වූ හ.

සෑහෙන වේලාවක් ඉක්ම යන තුරුත් කිසිවක් සිදු වූයේ නැත. බැද තිබූ වරපටින් තරුණියගේ දෑත් දෙපා හිරිවැටීමත්, දරාගත නොහැකි ඒකාකාරී නිහැඬියාවත් මිස.... කණුව මත වූ විළක්කුව තෙල් අවසන්ව නිවී ගියපසු වැහි බර අමාවක අඳුර මැද කණාමැදිරි එළියත් සෑහෙන ආලෝකයක් විය.

බියෙන්, හුදෙකලාවෙන් හා බිඳුනු සිහිකල්පනාවෙන් තමා සියුම් මෝහණයකට නතු වන බව තරුණියට දැනෙමින් පැවතිණ. වරක වනරොදෙහි සියුම් සෙළවීමක් ඈ අඩවන් දෑසින් දුටුවාය. එක්වනම, අඳුරු ගුලියක් බිම පෙරළී අවුත් තමා බැඳ සිටි ලී කණුව වෙත ආවේයැයි ඈට දැනුණි. කුමාරිහාමි ඒ දෙස හැරීමට හෝ ආයාසයක් නොගත්තී ය. ඇයට මේ සියල්ල බියකරු සිහිනයකි. අඳුරු ගුළිය දිගහැරී මානව රූපයකට හැරුණි. එහි සුරතේ වූ යමක්, වළාකුලින් මෑත් වූ තරු එළියෙන් යන්තමින් දිළිසුණේ ය. එකවරම, සිය දෑත් ගැට ගසා ඇති රැහැණ කැපී යනු තරුණියට දැණුනි.

මාරක හූ හඬකින් හාත්පස හෙල්ලුම් කෑවේ එක් වරම ය....

හත් ‌වෙනි ‌කොටසට

Sunday, March 29, 2020

අවසානයක් නොවේ - පස්වන කොටස...

පළවෙනි කොටස
දෙවෙනි කොටස
තුන් වෙනි කොටස
හතර වෙනි කොටස

අවරට හැරුනු හිරු ගේ රැස් මළාණික ලෙසින් කන්ද උඩරට පුරා වැතිරී, නුවර කසාවන් එලියකින් පිරවීය. නිසල වූ පරිසරය.... ගහ කොළක සෙලවීමක්වත් ඇති නොකළ නිශ්චල තෙත්බර වාතස්කන්ධය.... නගරය සිවුකොණ සිට, තවත් හෝරා කීපයකින් හාත්පස වසා ගැනීමට බලා සිටි මීදුම.... සියල්ල නිසල විවේකී ආලස්‍යයක ගැළී පැවතිණ.

(අන්තර්ජාලයෙනි)

සිංහලේ මහරජ්ජුරුවන් යමක් පිළිබඳ විනිශ්චයක් ලබාදීමට ප්‍රිය කළේ දවසේ හවස් වරුවයි. දිවා භෝජනය වළඳා, මඳක් සැතපී විවේකීව සිට, ගැටළුවක් හෝ ප්‍රශ්නකාරී සිදුවීමක් ගැන නැවුම් මනසකින් බැලිය හැකි බව එතුමෝ විශ්වාස කළෝ ය.

විචක්ෂණශීලී පරිපාලකයෙකු වූ රාසිං දෙවියෝ සිය රාජසභාව වෙත එක් අවසන් බැල්මක් හෙළමින්, එහි සිටි සියලු දෙනා ගේ සිත් තුළ පැවති ආකල්පය මැන ගත්තේ ය. මහාධිකාරම, තුප්පහියා හෙවත් භාෂා පරිවර්තකයා ලෙස කටයුතු කළ පරංගි රැඳවියා, හමුදාව නියෝජනය කළ ගලගොඩ නිළමේ, කටුපුල්ලේ මහ නිළමේ, ලේකම් මඩුවේ නිළමේ සහ රාජකීය වෛද්‍යවරයා වූ ධනසේකර වෙද මුදලි යන අයට අමතරව එහි වූයේ ස්කැන්ඩිනේවියානු නාවුකයන් දෙදෙනා සහ ඔවුන් භාරව පැමිණි රටේ මහත්තයා ය.

නිළමක්කාරයෝ සියලු දෙනා තූෂ්ණිම්භූතව සිටියේ, පෙරදින සිදුවූ අභාග්‍ය සම්පන්න සිදුවීම හේතුවෙනි. ප්‍රංශ රජය වෙනුවෙන් රාසිං දෙවියන් සමඟ පෙරදිග රාජ්‍ය සම්බන්ධව සාකච්ඡා කිරිමට පැමිණි තානාපතිවරයා වූ ද ලාහේ, රජතුමා විසින් පිළිගැනුණේ දින දෙකකට පෙර ය. එහෙත් සාකච්ඡා සම්පූර්ණ කිරීමට ඔහුට හැකිවූයේ නැත. ලක්දිව අනාගතය සමහරවිට එකහෙළාම වෙනස් වීමට ඉඩ සැළසූ සිදුවීම වූයේ එදින සවස ය. උදෑසන පානයට ලැබුණු තෙලිදිය කැටය, එහි වූ මිහිරි රසය හේතුවෙන් සවස් වන තුරු තබාගන්නා ලෙස තානාපතිවරයා සිය සහායකයා ට පැවරීය. රාත්‍රී ආහාරය සමඟ පානය කළ පෝට්වයින් කුසලානයට වත්කරගන්නා විට ඒ තෙලිදිය පැසී තිබෙනු ඇතැයි ඔහු සිතුවේ නැත.

පරංගි තානාපතිවරයා බීමත්ව යකා නටන බව සැළවීමෙන් බිඳුනේ රජතුමාගේ සිතේ සැනසිල්ල පමණක් නොවේ. සිය ඇතුල්නුවර සාමය සහ පාලනය කඩ කරන ලද විදේශිකයා කෙරෙහි ඔහු ගේ කෝපය, දමා ගසනු ලැබූ කිණිස්සක් මෙන් එල්ල විය.

ද ලාහේ බහිරව කන්දට ගෙනගොස් හිස ගසා දැමීම පසුදින අලුයම කන්ද උඩරට සිදු වූ පළමු රාජකාරිය විය.

ඒ සිදුවීමෙන් හටගත් ආන්දෝළනය පසුබිම් ව, රාසිං දෙවියන්ගේ උදහස මේ වැරහැලි ඇඳගත් විදේශිකයන් දෙදෙනා කෙරෙහිද එල්ලවනු ඇත් දැ යි හටගත් කුකුස, රාජසභා මණ්ඩපය පුරා පැතිරි ගල්ගැසුණු ස්වභාවයට හේතු විය.

“සිංහලේ පරිපාලනය, සමාජ සංස්ථාවේ සැකැස්ම, සාරධර්ම සහ සංස්කෘතිය ගැන නොදන්නා කමින්, එහෙමත් නැත්නම් නොතැකීමෙන් ඉතාම අභාග්‍යසම්පන්න සිදුවීමක් ඇතිවෙලා වැඩි දවසක් නෑ....” රජතුමා හඬ අවදි කළේ ය. “....තොපත් ඒ තානාපතිවරයාගේ පිරිසේම කොටසක්....

“තොප දෙදෙනා දිහා බැලුවාම පේනවා, තොප කියූ පරිදි ම අවාසනාවන්ත විදිහට කැළේ අතරමංවී දින කිපයක් ගත කර ඇති බව. කොයි හැටි වුණත් තොප ගැන තීන්දුවක් අප දෙන තුරු තොපට මේ රටෙන් පිටතට යාමට අවසර නෑ. ඒ වනතෙක් තොප දෙදෙනාට අප භාර කාරයන් නම් කරනවා.”

පරංගි රැඳවියා හට එය සිරකරුවන් දෙදෙනාට තේරුම් කර දීමට අවස්ථාව සළසා රජතුමා සුළු මොහොතකට නිහඬ විය.

භාෂා පරිවර්තනය අවසන් වූ පසු රාජසිංහ රජතුමා අද්මිරාල් ඇන්ඩර්සන් දෙස සිය දබරැඟිල්ල දිගු කළේ ය.  “අද්මිරාල් අන්දිරිසන්....” රජතුමාට පෘතුගීසි භාෂාවත්, එහි වරනැඟීමුත් නුහුරු නොවූව ද, යුරෝපීය වදන් සියබසට හුරුකර උච්ඡාරණය කිරීම සිය පෞරුෂය විදේශිකයන් වෙත පැටවීමේ මාර්ගයක් ලෙස සැළකී ය. “තොපගේ යාළුවා අප බාර දෙනවා තොප මෙතනට ගෙනෙන තුරු සියලු වගකීම් ඉටුකළ දිසානායක රටේ මහත්තයා ට.”

රටේ මහතා දණින් වැටී සිය රාජකාරිය බාර ගත්තේය.

“අද්මිරාල් අන්දිරිසන්, තොප කීප දවසක් යනතුරු මේ අවට ම රඳවා ගැනීම අපගේ අපේක්ෂාවයි. තොපගේ ජාතිය අධ්‍යයනය කිරීමට වටිනා, ඉතා ම කැපී පෙණෙන ලක්ෂණවලින් යුක්ත මනුෂ්‍ය කොට්ඨාශයක්...”

රජතුමා ගලගොඩ නිළමේ දෙස බැලී ය, මහාධිකාරම දෙස ද බැලී ය, අවසානයේ....

“ධනසේකර වෙද මුදළි, අප දැනට මේ නැව්පතියා ගේ භාරය තොපට පවරනවා.” යි වදාළේ ය.

පරංගි රැඳවියා ගේ භාෂණ පරිවර්තනය අවසානයේ, අද්මිරාල් දණගසා, දෑත් දෙපසට විහිදුවා, හිස නමා රජතුමා හට ආචාර කළේ ය.

“ඔබතුමාගෙන් ඉතා කාරුණිකව ඉල්ලීමට එකම එක ඉල්ලීමක් තිබෙනවා.”

“ගැත්තා දේවයන් වහන්සේගෙන් ඉතා බැගෑපත්ව එක ම එක ඉල්ලීමක් කරනවා” පරිවර්තකයා ඊට වැඩිදුරටත් බැහැපත්බව එක් කළේ ය.

“කියනු!” රජතුමාගේ කුතුහලාත්මක මන්දස්මිතිය එතුමාගේ කට කොණින් යාන්තමින් දැක්විණ.

අද්මිරාල් ටිරෙල් වෙත අත දිගු කළේ ය. “අප දෙදෙනා වෙන් වීමට නියමිත නිසා, අද රාත්‍රිය පමණක් හෝ අප දෙදෙනාට එක කුටියක ගත කිරීමට ඔබතුමා අවසර දෙනු ඇතැයි මා අපේක්ෂා කරනවා.”

“කොන්සෙජීදෝ.” කියමින් රජතුමා නැගී සිටියේ පරංගි පරිවර්තකයා කට අරින්නටත් පෙර ය.
-----------------

මසක් ගත වන විට ඇඩම් ඇන්ඩර්සන් හට ධනසේකර වළව්ව ඉතා හුරු පුරුදු තැනක් වී තිබිණ. ඔහු රැඳවුණේ වළව්වට යාබදව තැනුණු මෙහෙකරු කුටි පෙළෙහි වුව ද, වෙද මුදලි තුමාගේ පවුලේ උදවිය ඔහු ට කුළීන රැඳවියෙකුට මෙන් සැළකූ හ. මුදලිවරයා රාජකාරිය සමඟ කාර්ය බහුල වූ නමුත්, සෑම විටකම පාහේ වළව්ව පරිශ්‍රය ප්‍රතිකාර ගන්නා ජනයාගෙන් නොසිස් විය. එහි ආ ගිය හැම සමාජ ස්තරයකට ම අයත් ගිළනුන්ට ප්‍රතිකාර කෙරුණේ වෙද මුදලිගේ තරුණ දුවගේත්, පුතාගේත් මඟ පෙන්වීම යටතේ ය. ආයුර්වේදය මෙන්ම පුරාණ හෙළ වෙදකමත්, ශාන්ති කර්මත් ආදී වශයෙන් එවක දිවයිනේ පැවති සියලුම ක්‍රමවේදයන් එහි දී අනුගමනය කෙරුණි.

දෙමසක් ගත වෙද්දී ධනසේකර මුදලිතුමා මාර්ගයෙන් කරන ලද ඉල්ලීම අනුව, ස්කැන්ඩිනේවියානු රැඳවියා හට ගමෙහි ඇවිද සිංහල සමාජයට අනුගත වීමේ අවසරය ලැබුණි. නොබෝ දිනකින් ම, සුදුවන් කපු රෙද්දකින් ඉණෙන් පහළ පමණක් වසාගත්, සුදුමැළි සමකින් යුතු සිරකරුවා නිගම ස්ථානයෙහි, වෑ කන්දෙහි, වෙල්යායෙහි, දැකගත හැකි විය. ඔහුගේ කැඩුණු සිංහල හා දෙමළ වචන මිශ්‍ර භාෂාව, රන්වන් කෙහෙරැල්ල සහ වැවුණු කෙටි රන්වන් රැවුළ, ලාරත්පැහැගත් ඇස්, පිටිනුවර වැසියන්ට එදිනෙදා හමුවන සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත් විය. රටේ සමාජයේ විවිධ උපචාර ගැන ඔහු ඇසූ ප්‍රශ්න වැඩිහිටියන්ගේ මුවෙහි සිනහ ඉපිදවීය. උඩරට සමාජයේ අංග සහ අභිචාර ගැන ඔහුගෙන් දැකගත හැකි කුඩා දරුවෙකුගේ වැනි කුතුහලයක් සහ නොතේරුම්කමකි.

එහෙත් ධනසේකර වළව්වේ සාමකාමී නිසල බව බිඳ වැටුණු සිදුවීමක් වූයේ මේ අතර ය....

හය ‌වෙනිි ‌කොටස...

සංලක්ෂය : 
කොන්සෙජිදෝ යනු පෘතුගීසි බසින් "අවසර දෙමි" යන්නයි.

Monday, February 17, 2020

ලන්ඩන් පාළම කඩා වැටේ, වයසක හබර්ඩ් අම්මා සහ හම්ටි ඩම්ටි - ළමා කවිවල අඳුරු ඉතිහාසය

මීට කලින් ළමා කවි කීපයක් ගැන මම කතා කළා. ‌මේ ඒවට සබැඳි...

හේ ඩිඩ්ල් ඩිඩ්ල්
බා බා බ්ලැක් ෂීප්, අන්ධ මීයො තුන්දෙනා, ජැක් සහ ජිල් 

අද අපි මුලින්ම කතා කරන්නෙ ලන්ඩන් පාළම කඩාවැටීම ‌හෙවත්,  London Bridge is Falling Down ගැනයි.

මෙන්න කවිය,

London Bridge is falling down,
Falling down, falling down.
London Bridge is falling down,
My fair lady.

Set a man to watch all night,
Watch all night, watch all night,
Set a man to watch all night,
My fair lady.

Suppose the man should fall asleep,
Fall asleep, fall asleep,
Suppose the man should fall asleep?
My fair lady.

ලන්ඩන් පාළම කඩා වැටීම වැළැක්වීමට
ඩක්ට් ‌‌ටේප් අලවා ඇති ආකාරය

https://lh3.googleusercontent.com/proxy/ltA9-_-SAyFZnOA6-lK4celUdlhq0_j7VqFLsslXdM6fUIEoBt0K0IJjrg0xouvnbZUd-k0zXdU3IShTiv4WLskA27NVtMxcFo3bO0VUEqFOJF1lO_cb34Uf0ADvJLo0J_g1JTCj

ලන්ඩන් පාළම කඩා වැටේ
කඩා වැටේ - කඩා වැටේ
ලන්ඩන් පාළම කඩා වැටේ
මගේ සුදු නෝනේ

මිනිහෙක් යොදවමු රෑ මුරකරන්න
රෑ මුරකරන්න - රෑ මුරකරන්න
මිනිහෙක් යොදවමු රෑ මුරකරන්න
මගේ සුදු නෝනේ

ඒ මනුස්සයා නිදා වැටේද,
නිදා වැටේද, - නිදා වැටේද,
ඒ මනුස්සයා නිදා වැටේද,
මගේ සුදු නෝනේ?

මේ කවිය ගැන අදහස් දෙකක් තියෙනව. එකක් තමයි, ලන්ඩන් පාළම කඩා වැටීම වළක්වන්න, මනුෂ්‍යයෙක් බිලිදුන්න බව. පාළම හදද්දි ඒකෙ පාදමට (දරුවෙක් කියලත් ගොඩක් තැන්වල මම දැක්කා.) මනුෂ්‍යයෙක් පණපිටින් ඇතුළත් කරලා වටේට බිත්ති බැඳලා තියෙනව කියලා අදහස් කරනවා. ඒ මනුස්සයා හෝ දරුවා, හුස්ම ගැනීමට වාතය, වතුර, කෑම නැතිකමින් බොහොම හෙමින් මරණයට පත්වෙනවා. ඊට පස්සෙ එයා‌ගෙ ආත්මය පාළම එක්ක බැඳිලා, පාළම ආරක්ෂා කරගෙන පවතිනවා කියල විශ්වාස කරනවා.

ඒ අදහස තමයි අර කවියෙ දෙවෙනි තුන්වෙනි කොටස් වල තියෙන්නෙ...
https://s4.scoopwhoop.com/anj/Nursery_Rhymes/537927700.jpg

අනික් අදහස තමයි, 1014 දි ‌නෝවේ හි ‌දෙවන ඔලාෆ් රජු එංගලන්තය ආක්‍රමණය කරලා ලන්ඩන් නගරය විනාශ කිරීම මේ කවියෙන් කියවෙනව කියන එක. ‌මේ කවිය ‌ලෝකෙ ‌ගොඩක් ප්‍රදේශවල ව්‍යාප්ත ‌‌වෙලා තියෙනව. ඒ, නෝමන්වරු තමන් ගිය ගිය හැම තැනකටම ‌මේ කවිය අරගෙන ගිය නිසා කියල සළකනව. නමුත් හැම කෙනෙක්ම මේ අදහස පිළිිගන්නෙ නෑ. මොකද, එහෙම ආක්‍රමණයක් ඇත්තටම වුණා ද කියන එක ගැනත් මතභේද තියෙනව.

ඔලාෆ් ටයිම්ඇන්ඩ්හැෆ් රජු ‌
ගෝල් ‌දේශය ආක්‍රමණය කළ අවස්ථාව
https://www.bookdepository.com/Asterix-
Asterix-Normans-Rene-Goscinny/9780752866239

ඔය කවිය දැන් වෙනවිට ගොඩක් වෙනස් වෙලා මම වැඩියෙම අහල තියෙන්නෙ මේ විදියට.


London Bridge is falling down
Falling down, falling down
London Bridge is falling down
My fair lady

Build it up with iron bars
Iron bars, iron bars
Build it up with iron bars
My fair lady

Iron bars will bend and break
Bend and break, bend and break
Iron bars will bend and break
My fair lady

Build it up with god and silver
Gold and silver, gold and silver
Build it up with gold and silver
My fair lady

London Bridge is falling down
Falling down, falling down
London Bridge is falling down
M-y-y f-a-i-r l-a-d-y

මීළඟට අපි කියවන්න යන්නෙ වයසක හබර්ඩ් අම්මා ගැන. 

Old Mother Hubbard
Went to the cupboard
To get her poor doggie a bone,
When she got there
The cupboard was bare
So the poor little doggie had none

වයසක හබර්ඩ් අම්මා
කබඩ් එක ගාවට ගියා
ඇගෙ දුප්පත් බව්වට මස් කට්ටක් ‌දෙන්න
එයා ගිහිං බැලුවම
කබර්ඩ් එක හිස්
ඉතිං දුප්පත් ‌පොඩි බල්ලට ‌මොකුත් ලැබු‌ණෙ නෑ.

https://s3.scoopwhoop.com/anj/Nursery_Rhymes/59760068.jpg

සුප්‍රකට අටවන ‌හෙන්රි රජු ‌‌‌ගෙ පළමුවෙනි බිරිඳ ‌මෙන්ම රැජිණ වුණේ ඇරගොන් හි කැතරින් ‌දේවිය. ඇයට පිරිමි දරුවෙක් ලැබීමට ‌නොහැකි වුණු නිසා, (පිරිමි උරුමක්කාරයෙක්) ‌හෙන්රි රජුට විකල්ප තුනක් අතරින් එකක් ‌තෝරගන්න සිද්ධ වුණා. තමන්ගෙ දියණිය වුණු ‌මේරි ටියුඩර් විවාහ කරදීලා මුණුපුරෙක් බලාපොරොත්තු වීම (අටවන ‌හෙන්රි රජුගෙ මරණයට ‌පෙර ‌මේරි කුමරිය දරුවෙකු ලබන වයසට පත්වෙන්නෙ නෑ. ඒ නිසා ඒක හරි යන්නෙ නෑ.), රජුගෙ අනියම් බිරිඳ වුණු ‌මේරි ‌බෝලින් ‌ගෙ පුතා ‌හෙන්රි ෆිට්ස්‌රෝයි කුලවද්දා ගැනීම (ඒකට පාප් වහන්සේගෙ අනුමැතිය අවශ්‍ය වුණා), එහෙමත් නැත්නම් කැතරින් රැජිණ පහ කරලා, දරුවෙකු ලැබිය හැකි ‌වෙනත් තරුණ කාන්තාවක් විවාහ කරගැනීම: තමයි ඒ විකල්ප තුන. එයින් රජුට වඩාත්ම ආකර්ෂණීය වුනේ තුන්වෙනි විකල්පය.

අටවන ‌හෙන්රි රජු (‌මොනව අටවනවද දන්නෑ...)
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb
/3/32/1491_Henry_VIII.jpg/485px-1491_Henry_VIII.jpg

කැතරින් රැජිණ පහ කිරීමට රජු ‌තෝරගත්තෙ ‌මෙහෙම තර්කයක්. කැතරින් රැජිණ, රජු ‌‌ගේ අයියා වුණු ‌වේල්ස් හි කුමාරයා ද වුණු නැසීගිය ආතර් කුමාරයා ගෙ භාර්යාව. ‌සොහොයුරාගෙ බිරිඳ විවාහ කරගැනීම ශූන්‍ය හා බලරහිතයි. ‌එම තර්කය හත්වෙනි ක්ලෙමන්ට් පාප්වහන්සේට ඉදිරිපත් කරලා අනුමැතිය ගන්න සිදුවුණා. ‌එහෙත් අනුමැතිය ලැබුණෙ නෑ. 

ඒ වැඩේ වගකීම පැවරුණේ එංගලන්තයේ හිටපු ප්‍රධාන ආගමික බලවතා වුණු කාඩිනල් වුල්සි ට. රජුගෙ ‌කෝපය ඔහුට එල්ල වුණා. ය‌ෝක් හි ආච්බි‌ෂොප්වරයා වී සිට, පාප්වහන්සේ ‌ගේ එංගලන්ත නියෝජිතයා බවට පත් ‌වෙලා, දහවන ලියෝ පාප් තුමා විසින් කාඩිනල් තත්ත්වයට උසස් ‌කෙරිලා, පසුව අටවන ‌හෙන්රි රජුගේ ප්‍රධාන උපදේශක ‌හෙවත් Lord Chancellor (‌මෙම තනතුර ‌දෙවැනි රජු ‌‌ලෙස ද හැඳින්වීමෙන්, එංගලන්තය තුල ‌කාඩිනල් වුල්සිය ‌කොයි තරම් බලයක් තිබුණා ද කියා හිතාගන්න පුළුවන්.) හිටපු ‌තෝමස් වුල්සි තුමා, ආපහු ලන්ඩන්හි සියලු කටයුතු අතහැරලා ආච්බිෂොප් ‌ලෙස ‌යෝක් බලා ගියා. එතන සැනසිල්ලෙ ඉන්න ලැබුණෙ නෑ, ආපහු ලන්ඩන්වලට කැඳවලා, රාජද්‍රොහී වීම ගැන ‌චෝදනා කරලා, හිරභාරයට ගනු ලැබුණා. හිරේ ඉඳිමින් එතුමා කළුරිය කළා.

කාඩිනල් වුල්සි
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23
/Cardinal_Thomas_Wolsey.jpg/496px-Cardinal_Thomas_Wolsey.jpg

කවියෙන් කියන්නෙ, හබර්ඩ් අම්මා තමයි කාඩිනල් වුල්සි. අටවෙනි ‌හෙන්රි නම් දුප්පත් බල්ලා අපේක්ෂා කළ මස්කට්ට වුණේ කැතරින් රැජිණ ඉවත් කිරීමේ තීන්දුව. ඒක ලබාදෙන්න වුල්සි තුමාට බැරිවුණා...


කවුරුත් දන්න අඳුනන හම්ටි ඩම්ටි ‌ගෙ කතාව මී ළඟට...


Humpty Dumpty sat on a wall,
Humpty Dumpty had a great fall;
All the King's horses
And all the King's men,
Couldn't put Humpty together again.

හම්ටි ඩම්ටි තාප්පෙ උඩ උන්නා
හම්ටි ඩම්ටි බිමට වැටුණා
රජු‌‌ගෙ අස්සයො ඔක්කොමටයි
රජුගෙ මිනිස්සු ඔක්කොමටයි
හම්ටි ප්‍රකෘතිමත්කරන්න බැරි වුණා



මේ කවියටත් කතන්දර ‌දෙකක් තියෙනව.

1648 එංගලන්ත සිවිල් යුද්ධෙදි ‌ක්ලොචෙස්ටර් නගරය අල්ලගන්න ‌පාර්ලිමේන්තුවාදීන් ‌මෙහෙයවූ ෆෙයාෆැක්ස් සාමිවරයට ‌ලොකු සටනක් ‌දෙන්න සිද්ධවුණා. ඒ නගරය පවුරකින් වටවුණු, ‌දේවස්ථාන කුළුණු කීපයකින් සමන්විත එකක්. ඒ අතරින්, "ප්‍රාකාරය බද ශාන්ත මරියා ‌දේවස්ථානයේ" කුළුණ උඩ රඳවනු ලැබුණා, ‌ලොකු කාලතුවක්කුවක්. ඒක ක්‍රියාත්මක කළේ "එකැස් ජැක් ‌තොම්සන්" කියල ‌කෙනෙක්. ඔය කාල තුවක්කුවෙන් ආක්‍රමණිකයන්ට ‌ලොකු හාණියක් කරන්න පුළුවන් වුණා.

ක්ලොචෙස්ටර් හි
ප්‍රාකාරය බද ශාන්ත මරියා ‌දේවස්ථානයේ කුළුණ
http://myths.e2bn.org/library/1159095561/stmyatthwsmall.teach.jpg

ඉතින් ආක්‍රමණිකයෝ දිගින් දිගටම ‌දේවස්ථානයේ කුළුණ මුදුනට පහර ‌දෙන්න ගත්තා. ප්‍රතිඵලයක් විදිහට 1648 ජූලි 14 - 15 දවස් අතරෙ එකැස් ජැක් කාලතුවක්කුවත් එක්කම කුළුණෙන් පහලට වැටුණා. කැඩුණු කාලතුවක්කුව ආපහු ප්‍රකෘතිමත් කරන්න බැරි තරම් හාණි ‌වෙලා තිබුණා.

ඉතින් ක්ලොචෙස්ටර් නගරවැසියන් කියන්නෙ, හම්ටි ඩම්ටි කියන්නෙ ඔය ‌ලොකු කාලතුවක්කුවට කියලයි.

තවත් කතාවකින් කියවෙන්නෙ, ඔය සිවිල් යුද්ධයෙදි පාර්ලිමේන්තුවාදින් විසින් පරාජය ‌කෙරුණු පළමුවැනි චාර්ල්ස් රජු ම තමයි හම්ටි ඩම්ටි කියලා. රජු පරාජය වීීම "මහා වැටීමක්" (Great Fall). ඒ ‌වගේම නැතිවුණු බලය ආපහු ලබා ‌දෙන්න රජ්ජුරුවන්ගෙ අශ්වාරෝහක හමුදාවට බැරි වුණා. රජු ට මරණ දඬුවම ලැබුණා.

තවත් අදහසක් තමයි අර උඩ කියපු කාඩිනල් වුල්සි ‌‌ගෙ වැටීම ‌මේ කවියෙන් කියවෙනව කියන එක.

දෙවෙනි කතාව තමයි මම කැමතිම එක.

තුන්වෙනි රිචර්ඩ් රජු ‌බොස්වර්ත් යුද්ධයෙදි මියයාම ‌මෙම කවියෙන් නිරූපණය ‌වෙනව කියල කියනව. ලැන්කැස්ටර් සහ ‌යෝක් පරම්පරා ‌දෙක අතර සිවිල් යුද්ධය ‌බොස්වර්ත් යුද්ධය කියල කියනව. ‌‌මේ සටනින් යෝක් පරම්පරාවෙ අවසන් රජු වුණු තුන්වන රිචර්ඩ් රජු පරදවලා ටියුඩර් පරම්පරාවෙ පළමුවෙනි රජු හැටියට හත්වන ‌හෙන්රි රජ ‌වෙනව. 

මේ සටනෙදි රිචර්ඩ් රජුගෙ හමුදාව ‌හෙන්රිගෙ හමුදාවට වඩා වැඩියි. ශ්‍රීමත් විලියම් ස්ටැන්ලි සහ ‌තෝමස් ස්ටැන්ලි සාමි කියන වංශාධිපතීන් ‌මේ යුද්ධය තිබුණු තැනට‌ සේනාව අරං ආවට, වඩා වාසිදායක පැත්තට සහයෝගය ‌දෙන්න කල්බැලුවා.  රිචර්ඩ් රජු හමුදාව තුනට ‌බෙදලා එක ‌කොටසන් ‌නෝෆා්ක් හි ඩියුක් යටතේ ‌හෙන්රිට එරෙහිව ‌මෙහෙයවද්දි ‌හෙන්රිගෙ ‌සෙන්පතියා වුණු ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි අර්ල්වරයා ඒ හමුදාවට මුහුණ ‌දුන්නා. එතනදි ‌නෝෆෝක්ගෙ හමුදාවෙන් ‌කොටසක් පසුබැස්සා. එතනදි රජු ‌තෝමස් සහ විලියම් ස්ටැන්ලිවරුන්ගෙ උපකාර ඉල්ලුවත් ඒ අය උදව් කළේ නෑ. රජු ‌හෙන්රි මරා දමලා යුද්ධය ඉවර කරන්න හිතාගෙන යුධපිටිය හරහා තමන්ගෙ හමුදාව ‌මෙහෙයවුවා. රජුගෙ නයිට්වරු රජුගෙන් ඈත් ‌වෙනවා දුටු ‌මෙතෙක් ස්වාධීනව කල් බලමින් හිටි ස්ටැන්ලිවරු (විලියම් සහ ‌තෝමස්) ‌හෙන්රිට උපකාර කරන්න මැදිහත් වුණා. ශ්‍රීමත් විලියම් ස්ටැන්ලි රිචඩ් රජු වටකරලා මරා දැම්මා.

තුන්වන රිචර්ඩ් රජු තමයි මට මතක හැටියට එයාගෙ පිටේ තිබුණුු කුදයක් ‌හේතුවෙන් හම්ටි ඩම්ටි කියල අපර නාමයක් පට බැඳුණු රජු.

මූලාශ්‍ර

Tuesday, February 11, 2020

යක්කුං‌ගෙ නිධානය - බුරුම ජනකතාවක්

ඉතිං ඔන්න කාලෙකින් බ්ලොග් එකට ආව. පහුගිය ටිකේ ඩ්‍රැකියානි විභාගයකට පාඩම් කළා. මම ඔය විභාගෙට පාඩම් කළේ 2017දි. ඒ දවස්වල මම හැම ඉරිදම පන්ති ගියා. හැමදාම රෑ 9 විතර ඉඳන් 12 විතර ‌වෙනකං පාඩම් කළා. ඒ කාලෙ අපේ පුංචිරාළට අවුරුදු ‌දෙකයි වයස. ඉතිං මට ඒ පාඩම් වැඩවලට පහසු ‌වෙන බබා බලාගෙන, ‌ගෙදර ‌දොරේ මා අතින් ‌වෙන්න තිබුණු ‌දේවලුත් සම්පූර්ණ කරගෙන, ඩ්‍රැකියානි මට මාර උපස්තම්භයක් වුණා. විභාගෙන් පස්සෙත් අපේ පත්වීම් අවුරුද්දක් හමාරක් පරක්කු වුණා. ඒ ගැන මම වැඩි විස්තර කවද හරි ලියාවි. ඒ කාලෙ විභාගෙ පාස් වුණු අපි ‌‌සෙට් එකම ‌ලොකු මහන්සියක් ගත්තා කටයුතු ටික ආපහු හරි මාර්ගෙට ගන්න. ඒකාලෙත් ඩ්‍රැකියානි මට මාර විදිහට සහයෝගය දුන්නා හිත නිරවුල්ව ඒ කටයුතු ටික කරගන්න. ඉතින් මමත් මට ඒ මට්ටමින්ම කරගන්න බැරි උනත්, මට ඇහැකි විදිහකට එයාට බැකප් එකක් දුන්නා ‌මේ පාර. ඒ නිසා බ්ලොග් එක ‌පොඩ්ඩක් පාලුවට ගියා.

ඉතිං අද මම කියන්න යන්නෙ බුරුම ජනකතාවක්. ගංජ කාරයෙකුයි, ‌බේබද්දෙකුයි, යක්කුයි ගැන.

https://www.vectorstock.com/royalty-free-vector/devil-tattoo-smoking-red-vector-27403285


බුරුමෙ එක්තරා හන්දියක තිබුණු අම්බලමක්, යක්කු රැස්වෙන තැනක් කියල ප්‍රසිද්ධ ‌වෙලා තිබුණා. කවුරුවත් ඒකෙ රෑ නවාතැන් ගත්තෙ නෑ යක්කුන්ට බයේ.

ඒ ගමේ හිටියා ගංජවලට ඇබ්බැහිවුණු මනුස්සයෙක්. එයා ගමෙන්ම ‌කොන් ‌වෙලා හිටියෙ, ඒ ඇබ්බැහිය නිසා. උන්දැට යාලුවෙකුට හිටියෙ තවත් ඒ වගේම රා‌ ‌බොන්ඩ ‌පෙරේත මනුස්සයෙක් විතරයි. ‌මේ ‌දෙන්නා උදේ ඉඳල ‌කොහෙ හරි කුළී වැඩක් කරලා කීයක් හරි ‌හොයාගෙන, හවස් අතේ තම තමන්ගෙ ඇබ්බැහිය සංසිඳුවාගෙන, කා‌ගෙ හරි අගු පිළක නිදා ගන්නව.

දවසක් ඔය ගංජ ‌ලෝලියට ‌කොහෙවත් කුළී වැඩක් හම්බුණේ නෑ. එයා හවස් ‌වෙනකොට ‌බොහොම අපේක්ෂා භංගත්වයට පත්වෙලා, කඩමණ්ඩියෙ ඉඳං, එතනට යන එන අය‌ෙගෙන් සල්ලි ඉල්ලන්න පටං ගත්තා.

ඔතනින් ගියපු ඉස්කෝලෙ මහත්තයෙක් ‌හොඳ ‌යෝජනාවක් කළා අර ගංජ බුවාට.

"තමුසෙ පුළුවන්නං අර අම්බලමෙ එක රැයක් ඉන්නව. මම තමුසෙට රුපියල් සීයක් ‌දෙනව" (ඔය කියන්නෙ අපේ සීයලගෙ කාලෙ)

කොල්ලා එක පයිං කැමති වුණා. "ඒකත් වැඩක්ද මහත්තෙයා. මම යන්නං දැන්ම. හැබැයි මට රුපියල් පහළොවක් ‌දෙන්ඩ දැං. ‌බනිස් ‌ගෙඩියක් කාලා, ‌ජොයින්ට් එකක් හදාගන්ඩ.."

ඉස්කෝලෙ මහත්තෙයා දුන්නා රුපියල් විස්සක්.

ඉතිං අර ‌කොල්ලා, එදා රෑ අම්බලමට ගියා පැදුරකුත් අරං. ගිහිං ඒකෙ ‌කොට බිත්තියක් උඩ ඉඳගත්තා. හීනියට ගංජ සුරුට්ටුවකුත් හදාගෙන පත්තු කරගත්තා. රෑ ‌දොළහට කිට්ටු ‌වෙද්දි අරූට නින්ද ගියෙම නෑ බයට. ඔන්න එතකොටම යක්කු එකා ‌දෙන්නා ‌‌සේන්දු ‌වෙන්න ගත්තා අම්බලමට. ආපු පළවෙනි යකා අරූ ‌දිහා ‌හොඳට බැලුවා.

"ආ.. ‌කොහොමද?" ගංජ කාරය ඇහුවා. "මං ටිකක් ‌වේලාසන ආව." කටේ ගිනි පුපුරකුත් තිබුණු නිසා ඉතිං යකා ඌ ගැන සැක කළේ නෑ.

පැය කාලක් විතර යද්දි යක්කු බර ගාණක් අම්බලමට ඇවිත්.

"මනුස්ස ගඳයි..." එකෙක් කිව්ව. "අපි ගණං කරල බලමු..."

"‌කෝ බලන්ඩ" ගංජ කාරය ඉස්සරහට ඇවිත්... "මං ගණං කරන්නං. ඔන්න මායි, එකයි, ‌දෙකයි, තුනයි..." එහෙම ගණං කරල, එකෙක් වැඩිපුර නෑ කියල ඔප්පු කළා.

ඉතිං ආපහු යක්කු ටික කතා බහ පටං ගත්තා.

"‌මේන්න ‌මෙතන නිධානෙයක් තියෙනව." එක යකෙක් අම්බලම ගාව ගහක් යටට අත දික්කරල ‌පෙන්නුව. ගංජ කාරය ‌හොඳට තැන මතක තියාගත්තා.

ඉතිං මුලු රෑම ආගිය කතා කතා කරපු යක්කු ටික පාන්දර ‌වෙද්දි යන්ඩ ගියා.

ගමේ උදවිය ආව ඉස්කෝලෙ මහත්තෙයත් ඉස්සර කරගෙන අර ගංජ කාරයට ‌මොකද වුණේ කියල බලන්න. සමහරු උදලු, ගල්කටුත් අරගෙන ආවෙ අරූ යකා ගහල, මැරිල නං වළලන්ඩ හිතාගෙන. ඒ ආව ‌කෙනෙක්ගෙන් උදැල්ලක් ඉල්ලගත්ත ගංජ කාරයා, ඒ අය ගියාට පස්සෙ අර නිධානෙ ‌ගොඩදාගෙන ‌යාළු බේබද්දත් එක්ක ‌ගෙයක් ‌දොරක් හදාගෙන ‌බොහොම ‌හොඳින් ගමේ වාසය කරන්ඩ පටං ගත්තා.

බේබද්දටත් කාලයක් යද්දි ආස හිතුණා නිධානයක් ‌හාරගන්ඩ. ගංජ කාරයා ‌කොච්චර එපා කිව්වත් අහන්නැතුව එයත් දවසක් ගියා අර අම්බලමට. ගිහිං ‌හොඳටම බීලා ‌කොට බිත්තිය උඩ ඇල වුණා. ‌උන්දැට නින්ද ගියා. යක්කු ටික ඇවිත් කලින් දවසෙ වගේම "මනුස්ස ගඳයි " කියලා ‌හොයන්න ගත්තා. එතකොට දැක්කා බුදියගෙන ඉන්න ‌බේබද්දව. කලින් දවසෙ නිධානෙ ගන්ඩත් ඇත්තෙ මූ ම තමයි කියල හිතපු යක්කු ටික, උන්දැගෙ නහය දහ අට රියන් ‌දික් වෙන්න ඇදලා, ගියා.

පහුවදා උදේ යාළුව ‌හොයාගෙන ගංජ කාරයා අම්බලමට යනකොටත් උන්දැ නිදි.

ඉතිං ‌බොහොම අමාරුවෙන් එයාව ‌ගෙදර එක්කරගෙන ගියපු ගංජ කාරයා හිතාගත්තා, අර දිග නහය ‌කොට කරන්ඩ විදිහකුත් යක්කුන්ගෙන්ම තමයි අහගන්න ‌වෙන්නෙ කියල.

ඉතිං තවත් පාරක් ගංජ කාරයා ගියා අම්බලමට. එදත් යක්කු ටික රැස් ‌වෙලා මිනිස් ගඳට ‌හොයන්න ගත්තා. ඇහැරලා හිටපු ගංජ කාරයා යක්කු ටික රවට්ටගෙන තමනුත් යකෙක් විදිහට රඟපෑවා.

"එදා උඹලා ටික අරූ වටකරගත්තනෙ. මට ළඟටවත් යන්ඩ බැරිවුණා." ගංජ කාරයා කිව්වා. "මම උන්නෙ අරූගෙ නහය දහඅට රියන් ‌නෙවෙයි, අසූ රියන්වත් ‌වෙන්න අදින්න." ඉතිං යක්කු උන්දැ ගැන සැක කළේ නෑ.

"හැබෑට ‌කොහොමද ඔය නහය ‌කොට කරන්නෙ?" ගංජ කාරයා ‌ෂේප් එකේ ඇහුවා.

"සිම්පල්නෙ මල්ලි" එක යකෙක් කිව්වා. "අමාවක දවසක රෑ, කලුවර ‌මෝල්ගහක් ඔය නහයට කිට්ටු කළාම, එක පාරකට අඩිය ගානෙ ‌කොට ‌වෙනව."

ගංජ කාරය ‌හොඳට මතක තියාගත්ත ‌වෙදකම.

එදත් පාන්දර ‌වෙනකං කතා බහ කර කර හිටපු යක්කු ටික කුකුළ අඬලද්දි යන්ඩ ගියා. ගංජ කාරයා ‌ගෙදර ගිහිං අර කියපු ‌වෙදකම කරලා යාලුව ‌බේරගත්තා.

මේ කතාවෙ ආදර්ශය ‌මොකද්ද? කියවපු උදවිය පහළිං කමෙන්ට් කරගෙන යන්ඩ...

Wednesday, December 25, 2019

නීතිය, යුක්තිය සහ ආදරය - නත්තල් කළාපය 2019

ඉෆිජියානා බිළීදීම - ‌ලෙයොනාර්ට් බ්‍රැමර් ‌ගේ චිත්‍රයක්
උපුටාගැනීම - (https://commons.wikimedia.org/wiki/
File:Bramer,_Leonaert_-_The_Sacrifice_of_Iphigenia_-_c._1623.jpg
)

ට්‍රෝයි යුද්ධයට යන ක්‍රීටයේ අගමෙන්නෝන් රජු, එහි සාර්ථකත්වය ‌වෙනුවෙන් පූජකයන්ගේ ඉගැන්වීම් අනුව තමන්ගෙ දුව බිලි දුන්නා. ඒක සමූහයක් ‌වෙනුවෙන් තමන්ගේ ‌පෞද්ගලිික බැඳීම කැප කිරීමක් වගේම, පවුලට සහ පුද්ගලයෙකුට එරෙහිව කරපු අපරාධයක්.

අපරාධයට එරෙහිව යුක්තිය ක්‍රියාත්මක වුණේ, යුද්ධය දිනා ආපිට තම ‌ගෙදරට ආ අගමෙම්නෝන් රජු, ඔහුගේ භාර්යාව ‌මෙන්ම අර බිළි‌දෙනලද දැරියගේ මව, සිය ‌පෙම්වතා ‌සමග එක්වී මරා දැමීමෙන්.

https://cdn.britannica.com/15/12115-004-DE1A8ABB/Electra-Orestes-Clytemnestra-presence-detail-Aegisthus-vase.jpg

ඒ අපරාධයට යුක්තිය ඉටු වුණේ අගමෙම්නෝන් රජු ‌ගේ ඖරස පුත්‍රයා වූ ඔරේෂස් තමන්ගේ පියා මැරූ තැනැත්තා මරා දැමීමෙන්.

ශිෂ්ඨාචාරයේ මුල් කාලයේ යුක්තිය ඉටු වුණේ පළිගැනීමේ ස්වරූපයෙන්. ඒක සමාජ සාරධර්මයක් ‌ලෙස පිළිගැණුනා.

හමුරාබි රජු "ඇසට ඇස, දත ට දත" නීතිය ‌ලේඛන ගත කරන්නෙ ඒ වගේ සමාජයක. පසුකාලීනව තව තවත් මානව සමාජය ශිෂ්ඨ සම්පන්න ‌වෙද්දී, මධ්‍යස්ථ පුද්ගලයෙක් විසින් ‌දෙපැත්තේම කරුණු විමසා ස්වාධීන තීරණයක් දීම වඩා යහපත් සහ සාධාරණ බව පිළිගැණුනා.

තව්රාත්, ‌බෛබලයේ පරණ ගිවිසුම සහ ෂාරියා හි අඩංගු වූ තද නීතිය, සමාජය විසින් තහවුරු කරගත්‌තේ සමාජය හික්මවීම මඟින් සමාජ විරෝධී ක්‍රියා තුරන් කිරීමට. "...දරුවෙක් අකීකරු වුණොත්, ඔහු නගරය මැදට ‌ගෙනැවිත්, ඔහු අකීකරු බව ප්‍රසිද්ධියේ කියා, ගල් ගසා මැරිය යුතුයි..." ඒ ප්‍රකාශය තියෙන්නෙ ‌බෛබලයේ පැරණි ගිවිසුමේ.

කාමයේ වරදවා හැසිරෙද්දීම අල්ලාගත් ගණිකාවක් ‌ජේසුතුමා ‌වෙත ‌අරගෙන ආවා. ඒ අරගෙන ආවේ ආගමික ඉගැන්වීම් අකුරටම පිළිපැද්ද අය සහ විනයධරයන් ‌ලෙස ප්‍රසිද්ධ අය. ‌

"මේ ගණිකාවක්. පවු කරද්දිම අල්ලාගත්තා. ‌මෝසෙස් උගන්වා තියෙන්නේ ගල් ගසා මරා දැමිය යුතුයි කියා. ඔබ ‌මේ ගැන කියන්නේ ‌මොකද්ද?" ඔවුන් ඇසුවා. එසේ ඇසුවේ ‌ජේසු තුමාගෙන් කොණක් අල්ලා ‌ගෙන ඔහු  වැරදි ‌දේ උගන්වන බව ‌පෙන්වා ‌දෙන්නයි.

ජේසු තුමා ඇඟිල්ලෙන් බිම ලියන්නට පටන් ගත්තා. ඒත් අර උදවියගේ කෑ ගැසීම් නැවතුණේ නෑ.

"ඔබ අතරින් පවු කර නැති තැනැත්තා ඇයට පළමු ගල ගසන්න" ‌ජේසු තුමා කීවේ ඔවුන්ගේ ‌ඉල්ලීම ‌කෙළවරක් නැති තැනට ආ පසුයි. එසේ කියා එතුමා ආපහු බිම ලියන්න ගත්තා.

වැඩිහිටියන්ගෙන් පටන් ‌ගෙන අර රැස්ව සිටි අය ‌එකා ‌දෙන්නා යන්න ගියා. අන්තිමේ එතැන ඉතිරි වුණේ අර ස්ත්‍රිය විතරයි.

අවසානයේ ‌ජේසු තුමා ඔලුව උස්සා බැලුවා.

"ඒ අය ‌කෝ? කවුරුවත් ඔබට වැරදි තැබු‌වේ නැද්ද?"

"නෑ. කවුරුවත් මට වැරදි තැබුවේ නෑ." ස්ත්‍රිය කිව්වා.

"එහෙනම් මමත් ඔබට වැරදි තියන්නේ නෑ. යන්න. ගිහින් පවු ‌නොකර ඉන්න" ‌ජේසු තුමා කිව්වා.
(ශු. ජුවාම්‌ 8: 1-11)

https://joequatronejr.files.wordpress.com/2011/07/mary-magdalene-stoned-jesus.jpg

නැතිවූ බැටළුවාගේ උපමාව, අකීකරු පුත්‍රයාගේ උපමාව ආදී ඉගැන්වීම්වලදී එතුමා පැහැදිළි කරන්නේ, ආගමික ජීවිත ගත කරන්නන් සියයකට වඩා, තමන්ගේ වරද අවංකව ‌තේරුම්ගෙන පසුතැවිලි වන එක පවුකාරයෙක් නිසා ‌දෙවියන් වහන්සේ සතුටු වන බව.

ඒක වෙනත් පැත්තකින් දැක්කොත්, අපරාධකාරයෙක් තමන් වැරදි මග යන බව ‌තේරුම් ගත්තොත්, ඒ ගැන අවංකව පසුතැවුනොත්, ඔහුට සමාජයට යහපත් මිනිහෙක් බවට පත්වෙන්න අවස්ථාව දීම හරිම වැදගත්. ඒ වගේම ඒ ගැන සමාජය සතුටු විය යුතුයි.

හොඳ මිනිසුන් වගේම, වැරදි කරමින් සිට ඒ වැරදි අවබෝධ කරගෙන ඒවා නිවැරදි කරගන්න උවමනාව දක්වන උදවියත්, ආදරය කරනු ලැබීමට සුදුසුුයි.

ඒ එක්ක බලනකොට, යුක්තිය කියන්නෙත් අශිෂ්ඨ සමාජයකට අවශ්‍ය වූ පළිගැනීමේ සංකල්පයක් මිසක්, වඩා මානුෂික සමාජයක තිබිය යුතු ‌දෙයක් ‌නොවේ.

අපරාධයක් ‌වෙනුවෙන් යුක්තිය ඉටු කරන තැනැත්තා, අර අපරාධකාරයාගෙන් ‌වෙනස් වන්නේ ඔහු පිටුපසින් සිට ඔහුට ශක්තිය ‌දෙන සමාජ සම්මතය නම් ආධාරකයෙන් විතරයි. අපරාධයකින් යම් කිසි මිනිසෙකුට ‌හෝ කණ්ඩායමකට හාණියක් පැමිණෙනවා. ඒක ‌වෙනුවෙන් ඉටු කරන යුක්තියෙන් සිදු ‌වෙන්නේ අපරාධකරුට හාණියක් සිදු කරන එකයි. ක්‍රියාව ගැන විතරක් හිතුවොත්, අපරාධකරුත්, යුක්තිය ඉටු කරන්නාත් යන ‌‌දෙන්නාම කරන්නේ එකම ක්‍රියාව. අපරාධකරු හදිසි ‌කෝපය ‌හෝ ද්වේෂය ‌හෝ අපරාධ සිතුවිල්ල නිසා කරන ක්‍රියාවම, යුක්තිය ඉටු කරන්නා, යුක්තිය නම් සංකල්පය නිසා කරනවා.

ජේසුතුමා ‌රෝම ශිෂ්ඨාචාරයේ යකඩ සපත්තුවට පෑගුණු දිළිඳු මසුන් මරන්නන් ‌හෝ සංචාරක ‌එඬේරුන් අතරින් මතුවෙලා අපට උගන්වන ‌දේ වර්තමාන සමාජයේ සාරධර්මවලටත් වඩා මට්ටම් ගණනාවකින් උසස්...

එතුමා කියන්නේ අපරාධකාරයාට දඬුවම් කිරීම කියන්නේ අපේම සහෝදර මනුෂ්‍යයෙකුට එරෙහිව සංවිධානාත්මක සමාජයක් විසින් තවත් අපරාධයක් කිරීමක්. කළ යුත්තේ එය ‌නොව, අපරාධකාරයාට ඔහුගේ වරද ‌තේරුම් ‌ගෙන ඒ ගැන පසුතැවීමට සහ නිවැරදි මගට පිවිසීමට උපකාර කිරීම සහ ඉඩ හැරීමයි. එසේ හරි මඟට හැරෙන තැනැත්තා ආදරයෙන් පිළිගැනීමයි...

ලෙයට ‌ලෙය ඉල්ලා සිටීම තිරිසන් කමක්.

එකල පේදුරු උන් වහන්සේ වෙතට අවුත්, ”ස්වාමීනි, මට විරුද්ධ ව පව් කරන මාගේ සහෝදරයාට මා කී වාරයක් කමා විය යුතු ද? සත් වාරයක් දක්වා දැ”යි උන් වහන්සේගෙන් ඇසී ය. ජේසුස් වහන්සේ ඔහුට කතා කොට, ”සත් වාරයක් නොව, සත් වාර සැත්තෑවකි.
”මන්ද, ස්වර්ග රාජ්‍යය මෙවැන්නකට උපමා කළ හැකි ය: සිය දාසයන් සමඟ ගණන් හිලව් බැලීමට තීරණය කරගත් රජෙක් විය. ඔහු එසේ කරන්න පටන්ගත් කල රුපියල් දෙකෝටියක් පමණ ණය වූ කෙනෙක් ඔහු වෙත ගෙනෙන ලද්දේ ය. ණය ගෙවීමට ඔහුට කිසිවක් නොතිබුණු බැවින්, ස්වාමියා ඔහු ද ඔහුගේ බිරිඳ හා දරුවන් ද ඔහු සන්තක සියල්ල ද විකුණා ණය ගෙවන්න අණ කෙළේ ය. එවිට ඒ දාසයා දණින් වැටී, ‘මා ගැන ඉවසන්න, මුළු ණය ගෙවන්නෙමි’යි කී ය. ඒ දාසයාගේ ස්වාමියා ඔහු ගැන අනුකම්පාවෙන් පිරී, ඔහු ණයෙන් නිදහස් කොට කමාව දුන්නේ ය.
එහෙත්, ඒ දාසයා නික්ම ගොස්, තම සහකාර දාසයන්ගෙන් තමාට රුපියල් දෙසීයක් පමණ ණය ව සිටි කෙනෙකු දැක, ඔහුගේ බෙල්ල මිරිකා ඔහු අල්ලාගෙන, ‘මගේ ණය ගෙවාපන්නැ’යි කී ය. එවිට ඔහුගේ සහකාර දාසයා බිම වැටී, ‘මා ගැන ඉවසන්න, ණය ගෙවන්නෙමි’යි කන්නලව් කරමින් කී ය. එහෙත්, ඔහු නොඉවසා ණය ගෙවන තෙක් ඔහු හිර අඩස්සි කෙළේ ය.
ඔහුගේ සහකාර දාසයෝ සිදුවූ දේ දැක, අතිශයින් ශෝක වී, අවුත් සිදුවූ සියල්ල තම ස්වාමියාට දැන්වූ හ. එවිට ඔහුගේ ස්වාමියා ඔහු කැඳවා කතා කොට, ‘දුෂ්ට දාසය, නුඹේ ඉල්ලීම නිසා මම ඒ ණය සියල්ල නුඹට කමා කෙළෙමි. මා නුඹට අනුකම්පා කළාක් මෙන් ම, නුඹත් නුඹේ සහකාර දාසයාට අනුකම්පා කළ යුතුව තිබුණා නොවේ දැ’යි ඇසී ය. ඔහුගේ ස්වාමියා කෝප ව ඔහු තමාට ගෙවිය යුතු සම්පූර්ණ ණය ගෙවන තෙක් ඔහු වධකයන්ට භාර දුන්නේ ය. ඔබත් එකිනෙකා තමාගේ සහෝදරයාට මුළු සිතින් කමා නොකරන්නහු නම්, ස්වර්ගයෙහි වැඩ වසන මාගේ පියාණන් වහන්සේ ද, එසේ ම ඔබටත් කමා නොකරනු ඇත.”
(ශු. මතෙව් 18:21-35)

අපි ‌කෙනෙකුට සමාව ‌දෙන්නේ නැත්නම්, අපේ වරදට සමාව බලාපොරොත්තු ‌වෙන්න අපට බෑ. වරද කරන අයට සමාව දීමට වාර ගණනක සීමාවක් නෑ. ඔහු වරද හදාගනීවි යන අපේක්ෂාවෙන් අසීමිතව සමාව දීම අවශ්‍යයි. ඒ වගේම වරද ‌තේරුම්ගෙන ආපිට හැරෙන තැනැත්තා ආදරයෙන් පිළිගැනීම වැදගත්.

බුදුන් ළඟ පැවිිදි වී රහත් භාවයට පත්වූ අංගුලිමාල ‌තෙරුන්ගේ කතාවෙනුුුුත් අපට ‌තේරුම්ගන්න පුළුවන් සත්‍යය ඒකයි.

නහී වේරේන වේරානී, සම්මන්තීධ කුදාචනං.
අවේරේනච සම්මන්තී, ඒස ධම්මෝ සනන්තනෝ....

(වෛරයෙන් වෛරය නොසංසිඳේ, අවෛරයෙන්ම වෛරය සංසිඳේ. මෙය සනාතන ධර්මතාවයකි.)

--------------------------------------------------
කලින් ලියූ නත්තල් කළාප

දන්න කියන ‌කෙනෙක්
ජේසු කුහක සදාචාරවාදයට එරෙහිව
මෝසස්ගේ ‌දෙවියන් සහ ‌ජේසුස්ගේ ‌දෙවියන්

බෛබලය සිංහලෙන් ඔන්ලයින් කියවන්න ‌මෙතනින්...

Wednesday, December 18, 2019

විකුම්ගෙ වික්‍රම - ගජබින්න නං නෙවෙයි ම නෙවෙයි :)

මගෙ කිට්ටුවර යාළුවො දන්නවා, මට රාජ්‍ය සේවයෙදි හම්බුණු හොඳම යාළුවන් කීපදෙනාගෙන් කෙනෙක්, එහෙමත් නැත්තම් එක් කුසේ නූපන් සහෝදරයෙක් තමයි විකුම් ජයසිංහ කියන්නෙ... අද කියන්න යන්නෙ විකුම් ගෙ එක්තරා වික්‍රමයක්. ඕං එහෙනං අහගන්ඩ කියෝගන්ඩ.

විකුම් ජයසිංහ මහතා එකවර දුර ඇමතුම් තුනකට පිළිතුරු දෙමින්...

විකුම් ඉතාම ආසාවෙන් ජර්මන් ටෙක් එකේ මෝටර් මිකෑනික් ඉගෙන ගනිමින් ඉද්දි, එයාගෙ අම්මාගෙ බලපෑමට රජයේ සේවයට එකතු වුණේ. ඉතිං විකුමගෙ ලේවල දුවන්නෙ පෙට්‍රල් - ඩීසල්... හදවත වෙනුවට තියෙන්නෙ ෆියුල් පොම්පයක්, නාඩි වැටෙන්නෙ හෙඩ් එකේ වෑල්වල රිද්මයට. කොටිම්ම කිව්වොත් මෝට මිකෑනික් ලෝකයක්...

ඒ වගේම මේ මනුස්සයා මේ තාක් කාලෙකට හම්බකළේ මිනිස්සු... සල්ලි නෙවෙයි. ඕනෙම වෙලාවක ඕනෙම කෙනෙක් උදව්වක් ඉල්ලුවොත් තමන්ගෙ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය පවා කැප කරගෙන ඒක කරල දෙන්ඩ උපරිම කැපවීම කරනවා. ඒ වගේම එයාට ඉතාම හොඳ සහ ඕනෙම ක්ෂේත්‍රයකට අයිති යාලුවො සෙට් එකක් ඉන්නව.

ඉතිං ඔය කියපු යාලුවො සෙට් එකෙන් එකෙක් තමයි මාලුවා හෙවත් කුමාර. පොර කරන්නෙ ඇක්වේරියම් බිස්නස් එක. 

ඔය කුමාරගෙ එක ෂොප් එකකදි මම දැක්කා රුපියල් පහක් විතර සයිස් ඉබ්බො ජාතියක්. උන් මාලු ටැංකියක හදන්න පුළුවන්. ඔය ඉබ්බන්ගෙ පොටෝ එකක් ගහගෙන ගිහිං අපේ ඔපිස් එකේ වැඩකරපු අයිය කෙනෙකුට පෙන්නපුහාම, එයා උන්ගෙ නම "ලබි ඉබ්බා" බව අපිට කියා දුන්නා.

https://i.ytimg.com/vi/oGTg4OTZXSY/maxresdefault.jpg

ඉතිං එකපාරක් ඔය කුමාරගෙ ට්‍රින්කො පැත්තෙ තිබුණ ෂොප් එකක් වහලා බඩු ටික දාගෙන එන්න, විකුමා ලොරියක් අරං ත්‍රිකුණාමලේ ගියා... ඒ යද්දි හරියටම හබරණ කැලේ හරියෙදි ලොරියෙ පිටිපස්සෙ රෝදෙක පැච් එකක් ගියා.

ඉතිං මොකදැයි කරන්නෙ... විකුමා ලොරිය අයින් කරල නවත්තලා, වීල් බ්‍රෂ් එක අරන් රෝදෙ ඇණ බුරුල් කළා. ඒ කල්ලා හිටං ජැක්එක ගහන්ඩ බැලුවා. ගහන්ඩ බෑ... ඇයි කියලා බලනකොට, ලොරියෙ ජැක් එක ගෙනත් නෑ...


https://c8.alamy.com/comp/2A3P0RX/young-mechanic-changing-tire-character-2A3P0RX.jpg
දැං මොකදැයි කරන්නේ කියලා කල්පනා කර කර ඉන්නකොට තමයි වඳින්ඩ ගිය දේවාලෙ කුපාඩි කපුවෙක් උන්නා වගේ එයාකන්ඩිෂන් කරලා තිබුණා වගේ, තනි අලියෙක් ඒ පැත්තට කඩාගෙන බිඳගෙන එනව දැක්කෙ...

ඔන්න ඉතිං ඈත වලිගය රිටක් මෙන් කෙලින් කරගෙන පැයට හැටේ / අසූවෙ විතර වේගයෙන් දුවගෙන එන අලියා ය - මෑත තව පොඩ්ඩෙන් සුළුදිය පහවෙන සයිස් එකේ සිටිනා විකුම් ජයසිංහයන්ය. ඈත එබු එබූ පයින් මිහිකත සනහ සනහා දුවනගෙන එන අලියා ය - මෑත අත ගැසූ, ගැසූ වැඩේ කෙළවී සිටින විකුමා ය. ඈත හොඬයෙන් ගස් අතු කඩා උඩ විසිකරමින් ගුගුරවාගෙන දුවගෙන එන අලියාය - මෑත රෝදයේ නට් එකක් හණි හණික ගළවන විකුමාය... ඈත, ඈත කිව්වට දැන් ළඟ ළඟම දුවගෙන එන අලියාය - මෑත, එක නට් එකකුයි විල් බ්‍රෂ් එකයි අරං යාන්තමින් තඩි ගහකට මුවා වුණ විකුමාය...

අලියා දුවගෙන ආව වේගයට බ්‍රේක් ගහගන්ඩ බැරුව විකුමා මුවාවෙච්ච ගහේ හැප්පිලා තමයි නතර වුණේ. ඒ ආව වේගෙට උගෙ දළක් ගහ පසා කරගෙන ඇවිත් විකුමගෙ පැත්තෙන් අඩි තුනක් විතර එලියට ආව. අපේ යාලුවා බේරුනේ කෙස්ගහෙන්... පොර ඉක්මණිටම අර නට් එක දලේ තුඩට දාලා වීල් බ්‍රෂ් එකෙන් පොට දොළහක් කැරකුවා. ඒ නට් එකත් ඇත් දලේ පොට කපාගෙන ගිහිං හයි වුණා. 

විකුමගෙ සිරිතක් තමයි ඕනෙම වාහනයක් දෙවෙනි පාර පේන්ට් කරද්දි, ඇණේ දක්වා ගළවලා, ඇණ සහ නට් සියල්ල නිකල් බාත් දාන එක. ඒ නිකල් බාත් එකේ කොලිටිය නිසා තමයි ඇත් දළේ පොට කපාගෙන යන්ඩ තරම් නට් එක ශක්තිමත් වුණේ.

ඉතිං අලියත් මොකද වුණේ කියල හිතාගන්ඩ බැරිවෙලා, අඤ්ඤකොරෝෂණයට ලක්වෙලා ඉද්දි, විකුමා "දිරි...!" කිව්වා. අලියත් වැඩිදුර හිතන්නැතුව කණට ඇහුණු වොයිස් කමාන්ඩ් එකට අනුව ඉස්සරහ කකුල නවල ඉස්සුවා, ඇත්ගොව්වෙක් උන්නනං උන්දැට පිටට නගින්න. ඒ කකුල තිබුණෙ ලොරියෙ බඳට තෙරපිලා නිසා, ලොරියත් සෑහෙන තරම ඉස්සුණා.

විකුම් සුටුස් ගාල, රෝදෙ අනිත් නට් හතර ගළවල, ස්පෙයා වීල් එක දාගෙන, ඒකට ඇණ හතරක් විතරක් හයිකරගෙන, මෙහෙම බලලා මෙහෙම බලන පරක්කුවට ඔක්කොම උපකරණ ටිකයි ගළවපු රෝදෙයි ලොරියෙ පිටිපස්සට පටවගෙන, ලොරියට නැගගත්තා. 

විකුම් "පුරු...!" කිව්වා විතරයි අලියා අර උස්සගෙන හිටිය කකුල හිමිහිට බිමින් තිබ්බා. ඒත් එක්කම ලොරියත් බිමට පාත් වුණා. විකුමා දෙයියන්ට පිං දීගෙන ආපහු ගමන පටං ගත්තා.

ඔහොම පැය කාලක් යන්ඩ හම්බුණේ නෑ, ලොරියෙ පිටිපස්සෙන් සෑහෙනතරම ඈතින් කුඤ්චනාදයක් ඇහුණා. විකුම් සයිට් කණ්නාඩියෙන් බලද්දි අර අලියා... ඌ හොඬවැලත් උස්සගෙන සැළකියයුතු වේගයකින් එනව. 

ලොරිය යන්ඩ පුළුවන් හතළිහට - හැටට වගේ උපරිම වේගෙකට විතරයි. අලියා බොහොම සුවසේ අසූවට විතර දුවගෙන එනව. උගෙ දළේ ගහට තියල නට් එකක් දැම්මට ඌට කන්ඩ කේන්ති ඇති. විකුම්ව අහුවුණොත් හොඬෙන් අල්ලල පොළොවෙ ගහල ඒ උඩ ලම්බාඩා නටන්ඩ තරම් ආවේගයකින් අලියා එන බව විකුමට පෙනුනා. 

විකුමත් මොකද කළේ... බොහොම ඉස්සර දවසක් රයිනෝසිරස් කෙනෙක් අපේ අන්දිරිස් කිත්තගෙ තිරික්කලේ පස්සෙන් පන්නගෙන ආව වෙලාවක උන්දැ කරපු දේම තමයි. ඉස්සරහ හතරමං හන්දියෙන් වමට සිග්නල් දාලා දකුණට හැරෙව්වා. අලියත් අර පරණ කතාවෙ රයිනෝසිරස් වගේ සිග්නල්එක බලාගෙන වමට හැරිලා සෑහෙන දුරක් දුවලයි නතර වුණේ. ඒ තරමට වේගෙන් ඌ එළවගෙන ඇවිත්. මොකෝ, ඌට ABS බ්‍රේක් තියෙනවයැ? 

අලියා වමට දුවනවා සයිට් කණ්නාඩියෙන් දැකපු විකුම් යාන්තම් සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවා. ඊට පස්සෙ ගමනට ලොකු බාධාවක් වුනේ නෑ. ඒත් හබරණ හන්දියට කිට්ටු වෙලා කඩමණ්ඩියෙ නතර කළාට පස්සෙ තමයි ආපහු අපේ යාලුවට දෙවෙනි කුඤ්චනාදය ඇහුනෙ. ඒ කඩමණ්ඩිය පිටිපස්සෙන්. කොහෙ ගියත් ඕනෙම වාහනයක් හබරණ හන්දියෙ කඩමණ්ඩිය හරහා යන බව දන්න අලියා ෂෝට් කට් එකකින් ඇවිත් හැංගිලා ඉඳලා.

ඌ බොහොම තේජාන්විතව කඩ පේළිය පිටිපස්සෙ ඉඳලා ඉස්සරහට ආවා. විකුම්ට කරකියාගන්න දෙයක් නෑ. පොර බිමට පාත්වෙලා වැලි අහුරක් ගත්තා. හීනි වැලි මිටකට ඉතිපිසෝ ගාතාව හත් වරක් මතුරලා ඒක හරියටම අලියගෙ ඇස් දෙකට ගැහුවහම අලියට ටික වෙලාවකට පේන් නැතුව යනව. ඒක කෙමක්...

විකුම් වෙවුලන කටහඬින් ඉතිපිසෝ ගාතාව කියද්දි අලියා ළඟටම ආවා. ඇවිත් හොඬ වැල ඉස්සුවා. උස්සලා ආපහු පාතට ගන්න ගමං ඒකෙන් අල්ලගෙන හිටපු යමක් විකුමගෙ දෙපා මුලට අතෑරියා. අතෑරලා ආපහු හැරිලා කැලේට ගියා. 

කඩේ හිටපු හැමෙ කෙනෙක්ගෙම ඇස් විකුම් දිහාට යොමුවෙලා තියෙද්දි විකුමා බැලුවෙ අර අලියා දාල ගියපු දේ මොකද්ද කියලා. එතන තිබුණෙ විකුමගෙ වීල් බ්‍රෂ් එකයි ඇත් දලේට හයි කරපු නට් එකයි. ලොරියෙ රෝදෙ මාරු කරලා, ආපහු උපකරණ ටික ලොරියට දාගද්දි වීල් බ්‍රෂ් එක අමතක වෙලා ඇවිත්. අලියා ඒකෙන් අර නට් එක ගළවගෙන ඒක ආපහු දෙන්ඩ තමයි මෙච්චර දුරක් පස්සෙන් එළවගෙන ඇවිත් තියෙන්නෙ. බලන්ඩ අලියගෙ තියෙන හැදියාව විතරක්...!


කලිං ලියපු ගජබින්න වලට පටුනක්.

රුහිරෙන් පුදමි - 11 කොටස

මෙතෙක් කතාව පූර්විකාව 1 කොටස 2 කොටස 3 කොටස 4 කොටස 5 කොටස 6 කොටස 7 කොටස 8 කොටස 9 කොටස 10 කොටස වේගය අඩු කරමින් ...