රුහිරෙන් පුදමි - 12 කොටස

මෙතෙක් කතාව


නිර්මලී කෙළින් වී, තමා අසළ හිඳ සිටි තරුණයාගේ ඉඟ වටා සිය දෑත් යවා බැඳ ගත්තාය. ඇගේ ළයෙහි ස්ත‍්‍රී උණුසුම ඔහුගේ පිට මතින් දැනිණ.

‘‘මට බැරිද හේතුවක් වෙන්න.....?’’ ඔහුගේ උරහිස මත සිය නිකට තබාගත් ඇය ඇසුවාය.

ශාම් මෘදුව ඇගේ දෑත් ඉවත් කරමින්, ඈ වෙත හැරිණ. තම දෑස් වෙත එක එල්ලේ බලා සිටින දීප්තිමත්, සුරතල් බැල්මකින් පිරුණු ඇස්..... ඔහු සිනාසිණ. මළාණික මඳ සිනාවක්..... එහෙයින්ම එය හෘදයංගම විය. තරුණියගේ දෙවුර මතින් දෑත් යැවූ හෙතෙම, ඈ මෘදුව ලී මැස්ස මත වැතිරවමින් ඈ අසළින් වැතිරිණ. ඔහුගේ දෑත් ඇගේ ඉඟ දෙපසින් ඇදී ගොස්, ඇගේ සිරුර ඔහු වෙත තෙරපා ගත්තේය.

ශාම් ගේ මුහුණ තමා වෙත නැඹුරු වත්දී ඇගේ දෑස් සෙමෙන් පියවී ගියේය. තරුණියගේ දෙකොපුල්, පියවුණු දිගු ඇසිපිය මත ඔහුගේ සුසුම් උණුසුම්ව පතිත විය. ඇගේ කුඩා සිහින් අත්, තරුණයාගේ සිරුර වැරෙන් අල්ලා ගති. ඇගේ සියුම් සුසුම් වලින් යන්තමින් විවර වූ තෙත් දෙතොල් මත ඔහු ගේ දෙතොල් පතිතව තෙරපී ගියේය.

දිගුම දිගු කාලයක් තිස්සේ තම දෙතොල් ශාම් ගේ දෙතොලින් උරා බොනු ඈ හැඟුවාය. ඔහුගේ සිහින් සැළෙන ඇඟිළි ඇගේ හිසකේ අතරින් ඇදී යන්නට විය. තරුණියගේ කෙස් අතරින් ඇගේ ගෙළෙහි සුමුදු සම මතට පැමිණි ඒ ඇඟිළි තුඩු වලින් එතැන සෙමෙන් පිරිමැදෙන්නට ගති.

ඈ දෑස් අඩවන්ව විවර කරගනිමින් සිහිනයකින් මෙන් සිනාසුණාය. ශාම් ගේ හිස සෙමෙන් සිය ගෙළ වෙත පහත් වෙද්දී, ඈ හිස ඇළ කරමින් ඊට ඉඩ දුන්නාය. ඇගේ ඇළ කෙරුණු හිස වමතින් දරාගත් හෙතෙම, සුරතින් ඈ තව තවත් තම උණුසුමෙහි තුරුළු කර ගති. ඔහුගේ සුසුම් සිය ගෙළ මත පතිත වත්ම, සිය සමට යටින් උණුසුම පැතිර යවමින් ලේ විහිදී යනු ඈ හැඟුවාය. ඈ සිය දෑස් පියවෙන්නට ඉඩ හැරියාය. තරුණයා ඇගේ ගෙළ මෘදුව සිපගනිද්දී, ඔහුගේ සැළෙන දෙතොලතරින් දත් වල තුඩු සිය සම මත යාන්තමින් තෙරපෙනු ඇයට දැණින.

ශාම් ගේ දෙතොලට නියමිත ඉළක්කයක් හෝ මාර්ගයක් හෝ නොවීය. හෙතෙම අතරක් නොමැතිව ඇගේ සුමුදු ගෙළ සිපගන්නට විය. ඇගේ සම ළා රත් පැහැ වන තෙක්..... එතැනින් පහතට ඒ දෙතොල් ඇදෙද්දී, ඔහුගේ ඇඟිළි තුඩින් සිය ගවුමේ කරෙහි බොත්තම් ගැළවෙද්දී නිර්මලීට සීතල දැනුනේ නැත. ඇගේ සිරුර පුරා ලා උණක් බඳු හැඟීමක් පැතිර යමින් තිබිණ. ඇගේ හදවත තදින් ගැහෙමින් පැවතුණේ, ඇගේ දෑත්..... දෙපා..... එක් ආකාරයකින් දුබල කරවමිනි.

එසේ වුවද ඇයටද නිසොල්මනේ සිටිය හැකි වූයේ නැත. සිය සිහින් දෑතින් ඔහුට තෙරැපී තුරුළු වෙමින් ඈ ඔහුගේ හිස, ගෙළ, ඇසිබැමි, නළලත පිළිවෙලකින් තොරව සිපගනිමින් සිටියාය.

තරුණයින් නොදැනුවත්වම, උදෑසන එළඹෙමින් තිබිණ. කුඩා කුරුල්ලෝ පඳුරු අතරින් එළියට එමින් ප‍්‍රබෝධමත්ව කෑගසන්නට පටන් ගෙන තිබිණ. අරුණාලෝකයේ දීප්තිමත්ව බැබළුණු පිණිකැට අතරින් කුඩා වන මල් කැකුළු විකසිත වෙමින් පැවතුණි. ගිණිමැළය පට පට හඬින් පුපුරමින් දැල්වෙන්නට ගති.

තරුණ යුවළ උණුසුම ද, සිසිලස ද එක විට විඳිමින් සිටියේ, විටෙක ශක්තිමත්ව ද, එසේම දුර්වල බවින් පිරීයමින් ද විය. තරුණයා හා තරුණිය එකිනෙකාට කෙතරම් සමීප වූවෝද යත්, දෙදෙනෙකු නොව එක් අයෙකු බවට පත්වන්නාක් මෙන්, කිසිදා වෙන් නොකළ හැකි ලෙස මනසින් එක්වන්නාක් මෙන්..... එම කාර්යයේදී විඳින්නට වන වේදනාව ද, සුවය ද, සමසේ වින්දෝය. දෙදෙන සිය සිත් වල ගැටෙමින් පැවති ප‍්‍රකෘතියේ කම්කටොළු වලින් බොහෝ ඈත්ව සිටියෝය.



ගිණිමැළය සෙමෙන් නිවී යන්නට පටන් ගති. දෙදෙන සෙමෙන් එකිනෙකාගෙන් මෑත් වද්දී, දෙදෙනාම අලූත උපන් බිළිඳුන් සේ නැවුම් වූහ. නිර්මලී ශාම්ගේ දෑතේ වැතිර සිටියාය, ඔහුගේ උණුසුමේ අඩක් තුරුළුව..... ඈ සිය විසල් දෑස් විදහා ඔහු දෙස බැලූවාය. ඇගේ දෑසේ තිරසාර ඉළක්කයක් නොවීය. ඒ දැස්..... තම දෑස් වෙත එල්ල වූ එම දෑසේ ඇසි පිය මත මුතු කැට වැනි කඳුළු කැට දිළිසෙනු තරුණයා දිටීය. ඔහු සිය හිස පහත් කොට, ඇගේ දෙතොල් ආදරයෙන් සිපගනිමින් උරන්නට විය. සිපගැනීම කෙළවර, හිස ඔසවා ඈ දෙස බැලූ හෙතෙම ඒ විසල් දෑස් තවමත් තමා වෙත එල්ල වී ඇති අයුරු දිටීය. ඇගේ මුහුණ පුරා ශාන්ත මඳ සිනාවක් පැතිර තිබිණ.

වචනයකුදු ඒ මොහොතේ වූ නිහඬ නිසලත්වයේ අසිරිය බිඳීමට නොනැඟිණ. නොබෝ වේලාවකින් උදෑසන අවදි වී එන පරිසරය නොතකා කුඩා දරුවන් මෙන් උනුන් වෙත  තුරුළුව ගුළි ගැසුණු යුවළ ශාන්ත නින්දක ගිළී ගියහ.

----------------------------------------------

සැඳෑ අඳුර පොළොව මතට වැටෙන්නට පටන් ගෙන තිබිණ. දුම්රිය පොළේ එතරම් සෙනඟක් සිටියේ නැත. ලී බංකුවක කෙළවර විකුම් හිඳගෙන සිටියේය. දෙතුන් දිනක් පැරණි රැවුළින් වැසුනු මුහුණ අතකින් පිරිමදිමින්..... ඔහු අසළින්ම අකිලගේ ගමන් බෑගයද විය.

ෂර්මන් විකට් කවුන්ටරයේ සිට ඒ දෙසට පියනඟා ආයේය. අකිල ඔහු පිටුපසින් සෙවනැල්ලක් සේ පිය එසවීය.

ඔවුහු විකුම් අසළින් ඉඳගත්හ. කළු වස්ත‍්‍රධාරියාගේ හැඟීම් විරහිත මුහුණේ, කාලාන්තරයක් තිස්සේ ආ ගමනක කෙළවරට ආසන්න වීමෙන් ඇතිවන ශාන්ත නිශ්චල බව පැතිර තිබිණ.

මළාණික නළා හඬක් සමඟින්, ඈත සිට දුම්රිය දිගු සර්පයෙකු සේ ඇදී එන්නට විය.

‘‘උඹ එන්නෙ නැද්ද අපිත් එක්ක.....?’’ අකිල අවසන් වරටද ඇසීය.

‘‘නෑ.....’’ විකුම් නැගිට්ටේය. ‘‘මට මෙහෙ තව පොඩි වැඩක් තියෙනවා.’’

‘‘මොකද්ද අර ගණිකාවත් එක්ක උඹට තියෙන මහලොකු වැඩේ.....?’’ අකිල තදකරගෙන සිටි හැඟීම් පුපුරා ගියේය.

ෂර්මන් කිසිවත් නෑසුණ ලීලාවෙන් ඈත බලා ගෙන සිටියේය. තරුණයන්ගේ ප‍්‍රශ්න ඔවුන්ටම විසඳා ගැනීමට ඉඩ හැරීමට ඔහු තීරණය කළ බව පෙනිණ.

‘‘උඹට තේරෙන්නෑ අකිල .....’’ විකුම් සිය සගයාගේ මුහුණ දෙස කෙළින් බැලීය. ‘‘.....ඒ කෙල්ල ගෙ තියෙන්නෙ අමුතුම තත්ත්වයක්. තමන්ට පහර දුන්න එකා ගැන ඒකි කතා කරන්නෙ හරියට බෝයිෆ්‍රෙන්ඞ් ගැන කතා කරනව වගේ.

‘‘එතන මොකක් හරි වැරැද්දක් තියෙනවා. එක්කො අපි දන්න දේවල් වල මොකක් හරි අවුලක්..... අපිට අහු නොවෙන තත්ත්වයක් මේ වැම්පයර් එකා තමන්ගෙ ගොදුරු එක්ක පවත්වාගන්නවා.....’’

දුම්රිය වේගය බාල කරමින් විත් නැවතිණ.

ෂර්මන් නැගී සිටියේය.

‘‘අපි යනවා.’’ ඔහු විකුම් ඇමතීය. ‘‘මම හිතනවා අපිට ඔයාව  ඕනෙ කරන වෙලාවට ඔයා එතන ඉඳීවි කියලා.’’

‘‘මා ගැන බලාපොරොත්තු තියන්න පුළුවන්.’’ විකුම් පැහැදිළිව කීය.

දුම්රියේ පාපුවරුවට නැඟී ගෙළ හරවා බැලූ අකිල හිස දෙපසට වැනීය.

-------------------------------------------------------- 

ශාම් සිය මිතුරියද සමඟ උදෑසන පිබිදෙන මිනිසුන්ගේ ඇසට ලක් වීමට සිතුවේ නැත. තම නිවසට ඇතුල් වීමට ඔහු රාත‍්‍රිය තෝරාගති. කෙසේ වූවත් දිගු ගමනකින් පසු ඔවුන්ට විවේකයක් අවැසි විය.

අවසන ඔවුහු රාත‍්‍රියේ ශාම් ගේ නිවහනට, ඔවුන්ගේ අනාගත රක්ෂස්ථානයට යාමට පිටත් වූහ.

පදිකයන්ගේ කුතුහලයෙන් පිරි බැලූම් මඟහරිමින්, මහපාරෙන් බෑවුම් වූ පටු පාරක් දිගේ බැස ගිය ඔවුහු තැනි බිමක පාළුවට ගිය කුඩා නිවසක දිරාගිය කඩුල්ල පැන්නාහ.

වල් වැවුණු ගෙමිදුල දිගේ පියනැඟූ ශාම් වසර ගණනක හිරු රැසින් හා වැසි දියෙන් දුර්වර්ණව ගිය නිවසට ළඟා විය. නමුත් ඔවුහු බලාපොරොත්තු වූ පරිදි එය හිස්ව තිබුණේ නැත.

නිවසේ පසුපස පැත්තට වන්නට තනා තිබූ බරාඳයෙන් දුර්වල එළියක් තරුණ යුවළ දුටහ. ශාම් නිර්මළී දෙස බැලීය. නිහඬව තමා පසුපස එන ලෙස ඇයට ඉඟි කළ ඔහු සෙමෙන් සෙමෙන් ඒ දෙසට ඇදුනේය. තණකොළ පොඩිවන තරමේ ඉතා සිහින් හඬක් හෝ නොනැඟෙන පරිදි.....

ඔහු කැළයට ගිය මල් පඳුරක් අසළ ගුළි ගැසී පරෙස්සමින් එතැනින් එබී බැලීය. එසැණින් ඔහු නැවත සිය හිස පිටුපසට ගති. නිර්මලී ඔහු අසළම වූවා, ඔහුගේ මුහුණ දෙස බැලූවාය.

එබී බලන ලෙස ඔහු ඇයට මුහුණින් ඉඟි කළේය.


බියපත් තරුණියද ඔහු අනුගමනය කළාය.

19 comments:

  1. බලමු බලමු කවුද ඉන්නෙ මොකද වෙන්නෙ කියලා.

    ReplyDelete
    Replies
    1. හැබෑට කවුරු වෙන්න පුළුවන්ද ඉන්නෙ?

      Delete
  2. එල.. එල ..මම හිතුව බෙල්ලට කට ලං කරද්දි උරා බොන්ඩ ම තමයි කියල.
    බැලුවම මම කොරොන දේම තමයි ඒකත් කොරල තියෙන්නෙ.
    අදත් නියමෙට ඇත.

    ReplyDelete
    Replies
    1. මාත් හිතුව කෂ්ටිය එහෙම හිතයි කියලා.
      කෙංජි අයියා තව මොනවද කොරන්නෙ? අපිටත් කියන්නකො මේකෙ ඉදිරියට ලියන්න වත්.
      ටැංකුයි ඈ අගය කිරීමට.

      Delete
  3. අපිවගේ කොන්වන්ට් වල විලි ලැජ්ජාවක් ඇතුව හදුනා වැදුන පිරිමි ළමයින්ට මේවගේ කතා කියවද්දී ලැජ්ජයි අප්පා.......

    ReplyDelete
    Replies
    1. උඹට කියන්න මැලේ රාල මේ මටත් එහෙමයි. විළි ලැජ්ජා සන්තෝසෙ බෑ. මාත් පොඩිම කාලේ ගියේ කොන්වන්ට් එහෙකටනේ. හිරි ඔතප් වපට මොනවාහරි උනාවද්ද මන්දා මේ ඩ්‍රැකියලා ලියන එව්වට!

      Delete
    2. හනේ ඉතිං මගෙ කට! බොලා දෙන්නා කොන්වන්ට් වලට පැන්නෙ මොකෝ ඒවැයි ඉන්න කෙල්ලන්ට පහුවදාට ශුද්ධවූ ජලයෙන් එක එක අඟ පසඟ හෝදගන්න සළස්සන්නද?

      ඩ්‍රැකියත් පොඩිකාලෙ කොන්වන්ට් එකකට නං ගියා, උගෙ පුංචි සිස්ටර් කෙනෙක් නෙව, එයාව බලන්න ගියා.

      Delete
  4. ඩ්‍රැකියා උඹ අර උද්වේගකර අවස්ථාව බොහොම ශිෂ්ඨසම්පන්නව ඉතාම ලස්සනට විස්තර කර තිබෙනවා අනර්ඝයි. කථාවක් මෙච්චර දිග කොටස් ගණනාවක් විදියට ලියවෙද්දි රචකයාගෙ දක්ෂතාව මද නම්...ඒ කථාවෙ ජීව ගුණය මොට වෙනවා...නමුත් බොලාට හැකි වෙලා තියෙනවා 12 වන කොටසට එද්දිත් ඒ කාරණය මැනවින් හසුරුවා ගන්න.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඉස්තූතියි ඉස්තූතියි සිරා...

      ශෘංගාර රසයෙන් ලියද්දි හෙණට පරිස්සම් වෙන්න ඕනෙ. නැත්තං ඩීමන් ආනන්ද වගේ එක්තරා සමාජ කොටසකට විතරක් ලියන්නෙක් බවට පත් වෙනවා.

      Delete
    2. ///ශෘංගාර රසයෙන් ලියද්දි හෙණට පරිස්සම් වෙන්න ඕනෙ///

      මේ කිව්වේ අපි ගැන හිතලද....උඹ ගැන හිතලද.........ha,,haa

      Delete
    3. හනේ බං අරූ, බොලා ගැන තමා කිව්වෙ. බොලා නේ විචාරය කොරන්නෙ.

      Delete
  5. බොරු කියන්න බෑනෙ. අනෙත් කොටස් නම් බැලුවෙ නෑ. නමුත් මේ කොටස නම් හරිම ලස්සනයි. හරිම සංයමයෙන් එපිසෝඩ් එක ලියල තියෙනවා. බස හරිම සරලයි. හරි සිත් ඇද ගන්නා සුලුයි. මට ඩ්‍රැකියුලා කතා පේන්න බෑ. ඒත් මේ කොටස නම් සුපර්බ්. ඉතුරුවත් මේ වගේම ලස්සන නම් විතරක් බලන්නම්. ඔබ හොඳ horror writer කෙනෙක්.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඉස්තූතියි, ඉස්තූතියි. කොහොමත් එක කොටසකින් විතරක් කතාව මනින්න අමාරුයි. මගෙ කතාව මෙහෙමයි කියලා මට කියන්නත් බෑනෙ. කොහොමත් ඩ්‍රැක්‍යුලා කතා විදිහට දකින්න තියෙන ඔය, ලේ පෙරාගන්න, කා කොටාගන්න කතා නං මටත් පේන්න බෑ. ඉතිං මුළ ඉඳන් ටිකක් කියවලා බලලම කියන්න මේ කතාව කොහොමද කියලා.

      මටත් බොරු කියන්න බෑ නෑනො. මාත් අර මස් කන ගහේ කතාවට පස්සෙ ඔය පැත්තෙ ආවෙ නෑ. ගොඩක් බ්ලොග් වලට විසිට් කළේ නෑ ළඟකදි. වෙලාවක් ලැබුණු ගමං එන්නං.

      Delete
  6. මේක මගේ ලිස්ට් එකට අප්ඩේට් වෙලා නැතුව කොටස් දෙකක්ම මිස් වෙනවා තව ටිකෙන්. අද ආවේ මෙයාටත් යකා ගහලද කියල බලන්න. එතකොට මෙයා හෝ ගාල ලියලනේ.. එල එල ඔන්න කොටස් දෙකම කියෙව්වා. මමත් හිතුවේ බෙල්ලට දත් තියද්දීම බිව්වා කියල තමා. මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියනවා. දැන් ඔය හැම කතාවකම වගේ, වැම්පයර් විනාස වෙනවා. ඒ උනාට ඊට කලින් එයා ලේ බීපු මිනිස්සුත් මැරුණම වැම්පයර් කෙනෙක් වෙනවා නේද??

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඔය ප්‍රශ්නෙම මීට කලින් ලොකු ශානා මතු කළා. මෙතනින් බලන්න පුළුවන්
      ස්තූතියි අඟහරුවා, දිගටම අත් නොහැර එනවට මේ පැත්තෙ...

      Delete
  7. ඔන්න ආව මචං. ගිය සැරෙත් ආව බං ආදර කතාවකට මගෙ මොන අනුමානද කියල සද්ද බද්ද නැතුව ගියා. අනික ජංගම දුකෙන්නෙ කියෙව්වේ. ඒ අටමගලෙ සිංහල නැහැ නොවෑ. ඔපෙර මිනිට පිණ්සිද්දවෙන්න කියෝගත්තේ.

    ඇත්තමයි බං ගිය සැරේ කියවගෙන කියවගෙන යද්දි කතාවෙ ඉතුරු ටික මං කීප විදියකටම මවා ගත්ත. හොදම විදිහ කොහොමද කියල මට හිතාගන්න බැරුව ගියා.

    ඇත්තටම කව්ද බං මේ ඇවිත් ඉන්නෙ. මං හිතන්නෙ අර ෂර්මන් ගොයිය, අකිලත් ඇති.. මොකද කියනවනම් ගත වෙච්ච කාලෙ හැටියට ඔය ඩබලට මෙහෙට එන්න ටයිම් තියෙනව. අනික ඔය ෂර්මන් ගොයිය සෑහෙන කාලෙක ඉදන් පස්සෙන් පන්නන හින්ද. මූ හැරුනෙ පොල්පැලේට තමා කියල තේරුම් ගන්න ඇති.

    විකුම් වෙන්නත් බැරි නැහැ. ඌ ගහන යටි කූට්ටු වැඩනම් මට දිරවන්නෙම නැහැ. ඔය ෂර්මනය ගැන මට දිගටම සැකයක් තිබුනනෙ.

    ReplyDelete
  8. කතාවෙ ඉතුරු ටික ගැන හිතට ආව විකල්ප මොනවද ශානා?

    ශානගෙ කමෙන්ට් එක එනකම් අනිත් කොටස දාන්න පරක්කු කළා. දැන් ඉතින් දැම්මැකි. අද හවස දානවා.

    උඹට මේ ෂර්මනය පෙන්නන්න බැරි මොකෝ?

    අනික, ශාම් එනකම් උගෙ ගෙදර හැංගිල ඉන්න එකෙක්, ඌට සැක හිතෙන විදිහට එළියක් පත්තු කරං මොනව කරනවද?

    ReplyDelete

කියවලා ඔයගොල්ලන් දෙන අදහස් මට මාර හයියක්...!

සාතිශය සංවේගය...

සිනමාවේ පරමාදර්ශී පෞරුෂයන් කීපයක්ම සමඟිනි, මා ගැටවර විය පසු කළේ. ඒ අතර, මුලින්ම මාගේ මනසට ඇතුලු වූයේ El Cid හි චාල්ටන් හෙස්ටන් ය. එම චිත්‍රප...

ගොඩක්ම කියවපු ලිපි